คู่รักจำนวนไม่น้อยเกิดความขัดแย้งในเรื่องการใช้เงิน

.

กล่าวคือ

ฝ่ายหนึ่งมีแนวโน้มที่จะใช้เงิน

ส่วนอีกฝ่ายมีแนวโน้มที่จะเก็บเงิน

.

ฝ่ายที่ใช้เงินมักจะมองว่าอีกฝ่าย “ขี้เหนียว”

ส่วนฝ่ายที่เก็บเงินมักจะมองว่าอีกฝ่าย “สุรุ่ยสุร่าย”

.

ด้วยเหตุนี้ เมื่อคู่รักเหล่านี้ทะเลาะกัน

การสื่อสารที่เกิดขึ้นจึงมักจะเต็มไปด้วยการ “ชี้นิ้วกล่าวโทษ”

.

ฝ่ายหนึ่งชี้นิ้วว่า “เธอมันขี้งกเกินเหตุ!”

อีกฝ่ายชี้นิ้วว่า “เธอมันใช้จ่ายสิ้นเปลือง!”

.

อย่างไรก็ตาม หากเรามองดูดีๆ เราจะเห็นว่า

แม้ทั้ง 2 ฝ่ายจะดูแตกต่างกันแบบสุดขั้ว

แต่พวกเขาก็ดูจะมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันอยู่

.

สิ่งนั้นก็คือความกลัว

.

ฝ่ายที่ถูกมองว่า “ขี้เหนียว” กลัวว่าจะมีเงินใช้ไม่เพียงพอในอนาคต

ฝ่ายที่ถูกมองว่า “สุรุ่ยสุร่าย” กลัวว่าจะไม่มีโอกาสได้ใช้เงินก่อนตาย

.

ด้วยเหตุนี้

หากพวกเขาหยิบเอาความกลัวของตัวเอง

มาสื่อสารกันในช่วงเวลาที่ขัดแย้ง

(แทนที่จะสื่อสารกันแบบ “ชี้นิ้วกล่าวโทษ”)

.

ยกตัวอย่างเช่น

“ฉันกลัวว่าถ้าเราซื้อ aaa เราจะมีเงินไม่พอสำหรับ bbb”

“ฉันกลัวว่าถ้าเราไม่ใช้เงินตั้งแต่ตอนนี้ เราอาจจะไม่มีโอกาสได้ใช้อีก”

เป็นต้น

.

การหยิบเอาความกลัวมาสื่อสารกันตรงๆแบบนี้

อาจจะไม่ได้ทำให้ความขัดแย้งหายไปก็จริง

แต่มันคงจะช่วยลดอุณหภูมิความขัดแย้งลง

เมื่อเทียบกับการสื่อสารแบบ “ชี้นิ้วกล่าวโทษ” ได้พอสมควรเลยครับ

#จิตวิทยา #siamstr

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

No replies yet.