สมมติว่าพวกเรากำลังอยู่ในช็อปเครื่องกลแห่งหนึ่ง วันนี้เป็นวันที่เราจะต้องตะไบหัวค้อนตีกิ๊บเพื่อที่จะทำค้อนสำหรับเอาไปใช้ในงานเดินสายไฟ โดยกำหนดให้ทุกคนใช้เวลาในช็อปได้ 8 ชม.

คนแรก ใช้เวลาในช็อปเครื่องกล 8 ชม. หมดไปกับการนั่งกดมือถือไถ่โซเชียลมีเดีย

คนที่สอง ใช้เวลาในช็อปเครื่องกล 8 ชม. ไปกับการตะไบงานหัวค้อนตีกิ๊บ เสร็จไป 2 ใน 4 ทำ ๆ หยุด ๆ เพราะว่าไม่ค่อยออกกำลังกายเลยไม่มีแรงในการตะไบชิ้นงาน

คนที่สาม ใช้เวลาในช็อปเครื่องกล 4 ชม. ในการตะไบเสร็จไปทั้ง 4 ด้าน และใช้เวลาตะไบส่วนตีกิ๊บและลบมุมหัวค้อนอีก 4 ชม.

คนที่สี่ ใช้เวลาในช็อปเครื่องกล 2 ชม. แรก ในการใช้เครื่องกลึงตัดแต่งก้อนเหล็กจนได้ขนาดที่ใกล้เคียงกับแบบที่ออกแบบไว้ และใช้เวลาอีก 2 ชม. ในการตะไบเก็บงานหัวค้อนจนเสร็จ และ เริ่มใช่สว่านเรเดียนเจาะเพื่อทำรูใส่ด้ามค้อนใน ชม. ที่ 6 และใน ชม. ที่ 8 เขาได้ค้อนตีกิ๊บสำหรับเอาไปทำงานเดินสายไฟ

เราจะเห็นได้ว่าใน 8 ชม. เท่า ๆ กัน แต่ให้ผลลัพธ์ไม่เหมือนกัน

คนแรกที่ไม่ได้เอาพลังงานที่เขามี ใส่ลงไปในก้อนเหล็กที่ถูกเตรียมเอาไว้ มันจึงกลายเป็นเพียงก้อนเหล็กที่ไร้ประโยชน์และเอาไปใช้ทำอะไรไม่ได้

คนที่สองเอาพลังงานจากร่างกายที่มีอย่างจำกัด ใส่ลงไปในก้อนเหล็กได้ในปริมาณหนึ่ง ซึ่งไม่เพียงพอให้ก้อนเหล็กนำไปใช้ประโยชน์อะไรได้ เขาคนนี้ต้องใช้เวลาในการกลับมาที่ช็อปแห่งนี่อีกหลายวันจนกว่าชิ้นงานนี้จะเสร็จ

คนที่สามเอาพลังงานจากร่างกายที่มีอย่างจำกัดเช่นกัน แต่เพราะว่าแข็งแรงกว่าเขาอาจจะต้องกลับมาที่ช็อปนี้อีกหนึ่งหรือสองวันชิ้นงาน ๆ นี้ก็จะเสร็จเป็นรูปร่าง

คนที่สี่ใช้ “พลังงานคุณภาพสูง” จากเครื่องจักรในการลดระยะเวลาในการทำงานชิ้นงานนี้ เขาใช้เวลา 8 ชม. ในการสร้างค้อนตีกิ๊บ เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาใช้เวลาที่เขามีไปกับการเรียนการใช้เครื่องจักรกล

และถ้าหากเขาใช้เวลา (low time preference) ไปกับศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับเครื่อง cnc และโปรแกรมที่ใช้ในการออกแบบชิ้นงานในคอมพิวเตอร์ เขาคนนี้อาจจะใช้เวลาในการสร้างค้อนตีกิ๊บที่น้อยกว่า 8 ชม. และเขาก็สามารถผลิตค้อนตีกิ๊บจำนวนมาก เพื่อนำมาขายให้กับ คนที่แรก คนที่สอง คนที่สาม

GM ครับ :)

#Siamstr