#freewriting day4

เขียนขีดอิสระ วันที่ 4

#siamstr

ทำไมด้านดีสุดให้คนอื่น อาจเพราะโอกาสน้อย กลัวไม่ยอมรับ หรือง่ายกว่าที่คนอื่นจะรับเราในสิ่งที่ดี กลัวถูกตัดสิน เป็นการเปิดโอกาสให้สนใจ หลายครั้งก็แค่เป็นกลางไม่ใช่ดีสุด

ทุกคนรู้เราไม่รู้ เรารู้ทุกคนไม่รู้ ความรู้น่าเบื่อเมื่อไม่อยาก แต่ความลับกลับต้องรู้ หรือเราชอบกอดความโง่ เปล่าหรอก ชอบกอดความสบาย เปล่าหรอก ชอบกอดชีวิตเรา ความรู้ต้องแลกมาด้วยชีวิต ความรู้ที่สนุกทำให้ชีวิตสนุก ชีวิตสนุก็ทำให้มีความรู้ได้เหมือนกัน วิ่งเล่นไม่ได้มีความรู้ แต่เรารู้จักการวิ่ง ทักษะ ถ้าทักษะคือความรู้

รู้สึกสนุก กลับไปกลับมากับความสนุก อย่างไรคือสนุก ทำได้อีก อยากทำอีก แจ่มใส อิสระ ตั้งใจ ใส่ใจ ไหนสนุก เข้าไปข้างใน ไม่ใช่หัวเราะไม่ใช่ยิ้มไม่จำเป็น ได้เรียนรู้ ได้ทดลอง ได้ปลดปล่อย มีทั้งทุกข์มีทั้งสุขแต่อยากเจอ น่าสนใจ บรรยายยาก ได้เป็น ได้เพลิดเพลิน ได้เกลือกกลิ้ง ได้ล่องลอย ผิดหวัง สมหวัง

ถึงตรงไหนจึงไม่สนุก เมื่อใส่กรอบ เมื่อคงเดิม เมื่อไม่พัฒนา เมื่ออยู่กับที่ เมื่อไม่เห็นทางไป เบื่อฆ่าสนุก กลัวฆ่าสนุก กลัวไม่เหลือ กลัวหายไป ไม่เข้าใจ สับสน สนุกได้มั้ย เมื่อมีพลังพอจะท้าทาย พลังกับสนุก

สนุกแต่ละวัยใยต่างกัน สนุกต้องมีบริบทต่างกัน เคยแล้วเข้าใจแล้วก็ฆ่าสนุก แต่ก็สร้างสนุกได้เช่นกัน เมื่อมีคนร่วม เมื่อมีเป้าหมาย สร้างประสบการณ์ที่แตกต่าง

สนุกแบ่งให้ด้วย ส่งมาส่งไปเมื่อพร้อมรับ มีเพื่อนเพิ่มสนุก แตกต่างสร้างสนุก ถ้าต่างไปด้วยกัน เป็นต่างที่ให้ใจ

สนุกกับเบื่อ เบื่อแบบสนุก สนุกแบบเบื่อๆ สนุกในความเบื่อ เบื่อในความสนุก น่าตลก เพียงคิดว่า ความเบื่อนั้นน่าสนุก ความเบื่อกลับหนีหาย แต่คิด สนุกนั้นน่าเบื่อ กลับเป็นงง เป็นไปได้หรือ

สนุกพาให้ไปต่อ ขาดสนุกก็หยุดลง