ที่แปรงนี้ส่วนหนึ่งถูกเวนคืนไปทำโครงการรัฐ (ขุดคลองระบายน้ำขนาดใหญ่พร้อมสร้างถนนขนาบข้าง) ถึงจะดูมัดมือชกอยู่บ้าง แต่รัฐจ่ายค่าตอบแทนคุ้มทีเดียว (ประมาณสองเท่าของราคาประเมิน)

.

ถัดมาบริษัทเอกชนที่ได้สัมปทานโครงการมาขอเช่าพื้นที่ส่วนที่เหลือ เพื่อใช้ตากดินที่จะขุดขึ้นจากคลอง รวมถึงสร้างที่พักชั่วคราวสำหรับคนงานระหว่างช่วงก่อสร้าง เขายื่นข้อเสนอให้เลือกระหว่าง (1) รับเงินค่าเช่าไร่ละ 600 บาทต่อเดือนไปตลอดสัญญา 5 ปี หรือ (2) ถมที่ดินให้ 1 เมตร ผมเลือกอย่างหลัง

.

สรุปเสียที่ดินไปนิดหน่อย แต่ได้เงินชดเชยจากรัฐ แถมส่วนที่เหลือซึ่งจากเดิมคือที่นาธรรมดา แต่หลังจบโครงการมันจะติดถนนไปโดยปริยาย พร้อมดินถมอีก 1 เมตร โดยรวมผมโอเค

.

แต่เรื่องนี้ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าขนาดที่ดินที่คิดว่าแน่แล้ว ถึงเวลารัฐจะเอาคืนนี่เค้าเอาได้นะ บางคนเวนมาโดนบ้านต้องทุบทิ้ง ยื่นขอชดเชยเพิ่มเติมจะได้มากน้อยแค่ไหนไม่มีอะไรการันตีเลย

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

ตอนแรกนึกว่าเช่าที่ทำศูนย์การค้าเพราะมีถมที่ให้ด้วยคนเช่านี่ก็ฉลาดได้ที่ทิ้งดินจากการขุดที่ใกล้ ๆ ไม่ต้องเสียเงินเช่าอีก

ที่นาปกติต่ำถ้าจะทำอย่างอื่นก็ต้องถม

แต่มองโดยรวมถือว่า win-win ระดับหนึ่งเพราะผู้รับเหมาก็ได้ เจ้าของที่ก็ได้ถมแถมที่มีถนนผ่านอนาคตน่าจะทำอะไรได้อีกเยอะ

การเวนคืนของประเทศไทยยังดีกว่าหลาย ๆ ประเทศ

แต่สุดท้ายทรัพย์สินมันของนอกกายตายไปก็เอาไปไม่ได้อย่าไปยึดติดเลย ทุกวันนี้เป็นของเราเพราะรัฐเป็นผู้ชี้ว่ากรรมสิทธิ์ในการหาประโยชน์ในที่ผืนนี้เป็นของเราตามนิยามน่ะ ของเราจริง ๆ ไม่มีมันขึ้นอยู่กับรัฐ

ถั่วต้มครับ