สมัยประถมชอบห้องเรียนภาษาไทยที่อยู่ชั้นห้ามาก ยิ่งตอนหน้าหนาว คือครูจะให้อ่านหนังสือ แล้ว ลมมันโกรก(มันใช้คำนี้ป่ะ) คืออากาศดีงามมาก
บทเรียนมันก็ไม่ได้ดีหรอก แต่ บรรยากาศกับการทำความเข้าใจตัวเองและบทเรียน มันคือการมีสติต่อการเรียนรู้สุดๆ
เราคิดว่าบรรยากาศ คือ การสร้างการเรียนรู้อย่างหนึ่งได้ดีที่สุด
คำไหนก็ได้ อ่านแล้วเข้าใจอยู่ นึกถึงช่วงเวลาแบบนั้นเหมือนกัน
ด้วยความโรงเรียนผมมันติดกับโรงเรียนประจำจังหวัด และตึกที่เรียน บรรยากาศมันติดถนน พอข้ามฝั่งไป มันมีต้นไม้ใหญ่ บรรยากาศมันเลยชิลครับ ผมว่าหนังสือที่ชื่อภาษาภาที ที่เล่าเรื่องต่างๆ อ่ะ อ่านสนุกมาก เหมือนเป็นนิทาน
ผมจำได้ว่าตอนนั้นอ่านสงข์ทองมั้ง
ปล.พูดถึงโรงเรียนประจำจังหวัดที่เคยเรียน ช่วงนั้นโดดเรียนทั้งเทอม(ไม่เคยเข้าสอบแต่ได้เกรดสอง) ไปประจำอยู่ริมคลองหน้าโรงเรียน สั่งเคเอฟซีมากิน ก็พีคดีครับ 555
พี่นึกถึง ห้องเรียนที่มีบล็อกเจาะรูด้านล่าง (พอนึกออกมั๊ย) แม่ม..ลมโชยเข้ามาหนาวขาชิบหาย แต่ก็ชอบ เด่วนี้ไม่มีแล้วโมเมนต์แบบนั้น
https://void.cat/d/U3Lh1tPtFNRCj5DwmBc6CU.webp
ของผมตอนประถมโรงเรียนอยู่ติดบึงน้ำ ช่วงฤดูหนาวมีกลิ่นลมหนาว ได้ยินเสียงเรือดูดทราย มีนกน้ำฝูงใหญ่อพยพมาหากิน จำได้ว่ามันมีบทเรียนเรื่องบึงนกน้ำ ที่นี่มีของจริงให้ดูเลย ได้บรรยากาศมาก รูปนี้ถ่ายเมื่อสามสี่เดือนที่แล้ว
เป็นสเน่ห์อย่างหนึ่งของเด็กต่างจังหวัดเลยครับ
