คืนตอนที่ฟัง tendou กับ หมอเอกพูดเรื่องโดปามีน ตอนเช้าผมต้องตื่นตี4 ไปทำงาน ตอนที่ขับรถจู่ๆก็มีความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว

“หรือโดปามีนทำให้เราเสพติดความสุข? หรือมนุษย์ถูกสร้างมาให้เสพติดความสุข”

จำไม่ได้แล้วว่าฟัง podcast หรืออ่านหนังสือเล่มไหนมา เขาอธิบายว่า orgasm ในมนุษย์มันมีเหตุผลในเชิง sexual selection อยู่

(พฤติกรรมหรือลักษณะทางพันธุกรรมที่ถ่ายทอดมาโดยไม่สนใจความสามารถในการเอาตัวรอด แต่เป้าหมายเน้นไปที่ความสามารถในการดึงดูดเพศตรงข้ามเพื่อผสมพันธ์ุ)

Orgasm ในเพศชายอันนี้ชัดเจน มันคือเหตุผลที่ทำให้ผู้อยากหลั่งเสปิร์มออกมาแล้ว orgasm ในผู้หญิงล่ะมันมีประโยชน์อะไร ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องหลั่งอะไร ต่อให้ผู้หญิงไม่เสร็จ ผู้หญิงก็ยังตั้งท้องได้ คลอดลูกได้ เลี้ยงลูก

เหตุที่ง่ายกว่านั้นอาจจะเป็นแค่

“ทำให้ตัวเมียตัวนั้นอยากผสมพันธ์ุกับตัวผู้บ่อยๆเพื่อเพิ่มโอกาสในการตั้งครรภ์”

การที่สิ่งมีชีวิตถูกดึงดูดโดยให้ทำนั่นทำนี่ เพื่อความสุข ทั้งจากทางร่างกายหรือจากสิ่งกระตุ้น หรือจากสิ่งที่เราอาจจะมองว่านั้นคือ free will นั่นหมายความแท้จริงแล้วเรากำลังไล่ล่าความสุขอยู่ทุกขณะรึเปล่า

เรากำลังตามล่าสิ่งที่ไม่มีจุดจบรึเปล่า เรารู้ตัวมากแค่ไหนว่าคำว่าพอใจในความสุข เราจะพอใจไปได้ตลอด

แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่อาจปฏิเสธความสุขไปได้ การกลับบ้านไปนอนกอดแฟนยังคงเป็นหนึ่งในหลายกิจกรรมที่ผมชอบทำก่อนนอน มันหลับสบายจริงๆเมื่อ ออกซิโทซิน มันทำงานร่วมกันกับ โดปามีน

#siamstr

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

คิดประมาณเดียวกันเลยครับ

ผมว่ามันคือ ระบบป้องกันการสูญพันธ์ของเราครับ

ถ้าอยากsexกันน้อยลงรุ่นต่อไปจะเกิดน้อยลงไปเรื่อยๆ

ถ้าไปถึงจุดที่1+1=1 อัตราการเกิดของเราก็น่าจะตกวูบแบบรุ่นสู่รุ่น

ยกเว้นแต่ทำมนุษย์โคลน โอ้ยคิดแล้วเสียววูบเลย5555

เคยได้ยินประมาณว่าถ้าอยากให้เศรษฐกิจต่อเนื่อง ครอบครัวนึงต้องมีลูกอย่างน้อย 3 คน 2คน มาแทนทีพ่อแม่ อีกคนคือส่วนที่เพิ่มมา

คิดถึงหนังเรื่องนี้เลยครับ the island

https://youtu.be/pZsDzeJh4nU?si=onBKfZuGiJFrTaNp

โอ๊ะ ไว้จะไปหาดูครับ

จริงด้วย ใช่เลยนะนั้น555

ถ้าไม่เอาความสุขมาบังหน้าไว้คนจะไม่สืบพันธุ์ธรรมชาติไม่ต้องการแบบนั้น แต่พอความลับของธรรมชาติถูกเปิดเผยผลที่ได้คือตรงกันข้ามกับธรรมชาติต้องการ555

We are just a limp of flesh with large language model machine learning model stumbling along our algorithm.

West world SS3

ความรู้สึกตอนที่ผมกินยา สมัยหาหมอบำบัด มันคือแบบนั้นเลย เราต่างอะไรจากหุ่นยนต์ที่ถูกควบคุมผ่านแผงวงจรตรงไหน

น่าจะตรงที่เราใช้ยา หุ่นยนต์ใช่ control monitor

พูดถึงประเด็นโดปามีน

ที่ผมอยากจะสื่อจริงๆ คือโดปามีนไม่ได้หลั่งตามความสุข แต่หลั่งตามความเจ็บปวดที่ต้องไล่ล่าเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเองครับ

แต่การเสพติดโดปามีนราคาถูก มันคือการไล่ตามกิจกรรมที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุข(ซึ่งมาไวไปไว) ทำให้คนเลือกกิจกรรมง่ายๆ อยากมีความสุขเร็วๆ นานวันเข้าก็ยิ่งกด Base line ให้ต่ำ ก็ยิ่งต้องเพิ่มขนาดของสิ่งที่เสพขึ้นไปอีกเพื่อให้รู้สึกมีความสุขเท่าเดิม

ที่เกริ่นมาทั้งหมดนี้คืออยากโยงเข้าประเด็นของการ "Hard work" ที่เป็นสิ่งที่ทำให้เราห่างไกลจากวงจรพวกนี้ การทุ่มเทเวลา สร้างคุณค่า เพื่อให้ได้มาซึ่งเป้าหมายของชีวิต (ขั้นที่ 5 ของมาสโลว) มันล้วนใช้เวลาและ Proof of work มหาศาล

Hard work กลับกลายเป็นสิ่งที่สังคมปัจจุบันต่อต้าน หลายกระแสสังคมชี้ให้เห็นเลยว่ามันกำลังผลักดันให้คนไม่รู้จักพึ่งพาตัวเอง งอกวิธีทำงาน สร้างภาพความเป็นคน Productive เทคนิคโพรโมโดโระ การทำโดปามีนดีท็อก ที่มันไม่เคยหนีพ้นการขายของ เป็นแค่โดปามีนลูปอันต่อไป

ขออนุญาตหยุดไว้เท่านี้ก่อนเพราะพาแฟนมากินข้าวแล้วเจอ Note ที่น่าสนใจแบบนี้ ไม่คิดว่าคนจะสนใจเรื่องนี้มากขนาดนี้ เพราะเป็นหนึ่งในประเด็นที่กำลังเรียบเรียงลงช่องตัวเองเลยฮะ

Do a hard work, especially you don't feel like it.💪🏻

ประเด็นของผมมันต่อเนื่อง hard work ครับ หลังจากเรา pursuit ตัวเองจาก hard work ที่ประสบความสำเร็จแล้ว เราจะต้องไล่ล่ามันต่อไปอีกนานแค่ไหน ต้อง hard work ทั้งชีวิตเพื่อสนองฮอร์โมนในหัวเราไปชั่วชีวิตมั้ย

แต่ผมเข้าใจประเด็นที่ tendou จะสื่อนะ ฟังในยาส้มรอบนึง ฟังในช่องของ tendou อีกรอบ