ว้าว คำตอบนี้ดี ผมชอบฮะ ถึงแม้ว่าจะถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กว่า "ให้รู้คุณค่าของเงิน" "ให้เก็บออมประหยัด" รู้ความหมายของคำพูดนี้หรือไม่ก็เถอะ แต่เราก็เลือกที่จะใช้เงินก่อนเป็นอันดับแรก
ถ้าหากเพื่อนผมเลือกที่จะเก็บเงินเอาไว้ ไม่ซื้อพิงเกิลรสซาวด์ครีมหัวหอม แต่เลือกที่จะไปหาสูตรและวิธีทำมันฝรั่งทอดรสเดียวกัน ไม่แน่ว่าเพื่อนของผมอาจจะทำมันได้ดีกว่า อร่อยกว่า ของที่ขายกันอยู่ในท้องตลาดก็ได้
แต่ด้วยเงินที่เสื่อมไปอย่างรวดเร็ว เงินมันเก็บกักพลังงานเหลือใช้ของเราไม่ได้ จากการแลกเปลี่ยนกันด้วย "คุณค่า" มันเลยกลายเป็นการแลก "สิ่งเสื่อมค่า" เปลี่ยนมันไปอยู่ในมือคนอื่น ให้รับ "สิ่งเสื่อมค่า" ไปแทนตัวของเราให้เร็วที่สุด
แล้วมันเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัวด้วยนะ ถึงแม้จะไม่ได้รับรู้ว่าเงินกำลังเสื่อมค่า ไอ้ความรู้สึกอยากจะรีบใช้เงินไปเร็ว ๆ เกิดขึ้นมาเอง ไม่รู้สิ สัญชาติญาณ? บอกเราให้ทำอย่างงั้น หรือมันเป็นแค่ความเป็นธรรมชาติของเรา ที่ต้องปรับตัวเมื่ออาศัยอยู่ในยุคของ "เงินเสื่อมค่า"