ยุคเร่งรีบของศิลปิน?

ยุคเร่งรีบของศิลปินคืออะไร ผมเคยได้ยินคนชอบพูดว่า วาดรูปช้าๆมันไม่ทันกิน เงินที่ได้ไม่คุ้มกับเวลาที่เสียไป ต้องรีบๆทำให้งานเสร็จเร็วๆ และผมก็ไม่เคยตั้งคำถามเลยว่าเพราะอะไร?

อันนี้ต้องย้อนกลับไปยุค รุ่งเรืองของศิลปะและวิทยาการ คือยุคเรเนซอง มีศิลปินที่มีชื่อเสียงเยอะพอสมควร เช่น ไมเคิลแองเจโลหรือดาวินชี่ ไมเคิลแองเจโลใช้เวลาวาดหลังคาโบสถ์ให้กับพระสันตะปาปา (the last judgemen) แค่โบสถ์เดียวถึง 5 ปี หรือสถาปนิก ฟิลิโป ที่ออกแบบและสร้างโดมครอบวิหารฟอเรนซ์ ที่ใช้เวลาสร้างถึง16 ปี (สร้างยังไม่ทันเสร็จสถาปนิกก็ตายไปก่อนแล้ว) การใส่ใจและให้เวลากับมันจึงทำให้เกิดผลงานที่คนให้มูลค่าที่สูงหรืออาจประเมินค่าไม่ได้

แล้วทำไมยุคหลัง 1971 ศิลปินถึงทำแบบนั้นได้ยากและมีน้อยคนที่ทำได้ เพราะสิ่งที่เราใช้จับจ่ายกันมันสร้างง่าย ผมชอบเรียกเรียกสิ่งนี้ว่าคูปองโรงอาหาร (เพราะมันถูกจำกัดใช้แค่ในพื้นที่) เราไม่สามารถสร้างสรรค์งานที่ใช้เวลายาวนานได้เลย เพราะคูปองโรงอาหารเราเสื่อมค่าลงเร็วมากๆ มากกว่าตัวเลขที่ผอ.โรงเรียนประกาศทุกปี คนในยุคอดีตไม่เคยต้องเร่งรีบตื่นมาแล้วทำงานทุกวันหรือจำเป็นต้องมีรายได้หลายๆทางเลย เพียงเพื่อให้มีเงินเลี้ยงดูได้แค่ตัวเองได้แค่นั้น ในอดีตคนไม่จำเป็นต้องมี passive income เพราะรุ่นปู่ย่าเรา หัวหน้าครอบครัวทำงานคนเดียวเลี้ยงลูกเมียได้ 5-6 คนสบายๆ

สรุปแล้วคือศิลปินจำเป็นต้องเร่งสร้างงานให้เสร็จอย่างรวดเร็วก่อนที่คูปองโรงอาหารจะเสื่อมค่าลงอย่างรวดเร็วนั่นละ เราเลยได้เห็นงานศิลปะที่เป็นระดับมาสเตอร์พีชเหมือนในยุคเรเนซองน้อยลงมาก

.

.

.

#siamstr

#north101