เป็นการพูดเพื่อเรียกร้องสันติภาพ โดยการแสดงจุดยืนเคียงข้างปาเลสไตน์ โดยการยกประวัติศาสตร์ความขัดแย้งตั้งแต่ในยุคที่อิสราเอลก่อตั้งประเทศบนพื้นที่ของปาเลสไตน์เอามาพูด แล้วบอกว่าปาเลสไตน์โดนยิวไล่ที่ ทั้ง ๆ ที่กลุ่มชาติอาหรับเป็นคนเริ่มแผนการขับไล่ยิวที่ไปตั้งถิ่นฐานตรงนั้นตั้งแต่ในวันแรก แล้วเป็นฝ่ายที่แพ้ซะเองจนเสียพื้นที่ไป

ฟังแล้วเหมือนกับเป็นการพูดเพื่อเอาใจคนกลุ่มหนี่ง โดยการบอกว่าคนอีกกลุ่มเป็นฝ่ายผิด ทั้ง ๆ ที่มันเป็นความขัดแย้งที่ใช้ความรุนแรงด้วยกันทั้งคู่ เหมือนเด็กนักเรียนต่อยกันในห้องจนมีคนนึงที่หน้ายับกว่าเด็กอีกคน ครูที่มาเห็นก็บอกว่าครูขอโอ๋เด็กที่หน้าแตกยับเยินมากกว่านะ เพราะว่าน่าสงสารกว่า

เอาจริง ๆ สันติภาพไม่มีทางเกิดขึ้นได้ในตะวันออกกลางผ่านปาฐกถาของใคร ๆ ก็ตาม พูดง่าย ๆ คือต่อให้พูดอะไรออกไปหรือไม่พูดเลยมันก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร แล้วการไปพูดด้วยการเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง มันมีนัยยะแอบแฝงทางการเมืองอะไรหรือไม่? มันอดคิดไม่ได้ เพราะว่างานที่ไปพูดก็เป็นของกลุ่มคนเฉพาะกลุ่ม