۱۰ مهر جشن مهرگان بود

این جشن خیلی خیلی جشن مهمیه و برای من واقعا ارزشمنده، داستان اسطوره‌ای داره و آداب و رسومی قدیمی هم داره، مثل هفت سین براش سفره پهن میکردند و داستان ضحاک و فریدون و کاوه آهنگر رو می‌خواندند. این اتفاق واقعا به نظرم زیباست، چون این جشن معنا داره داستان داره و چیزی عمیق پشتشه، چیزی که به فراموشی سپرده شده.

توی این هفته کلی پوستر و مراسم دیدم که اسم مهرگان رو استفاده کرده بودند، ایونت گیاهخواری و جشن کودکان و ایونت هایی برای افراد مختلف برگذار میکردند، اما راستش به نظرم حیفه این جشنه

صحبت درمورد آزادی، صحبت درمورد ظلمی که مغز جوانان رو میخوره و ظلمی که هنر رو خوار می‌دونه و جادو جمبل رو ارزشمند، ظلمی که توی اون دانشمند ها و فرزانگان باید در خلوتی صحبت کنند تا صحبت شون پنهان بمونه چیزیه که بنیاد این جشن رو تشکیل میده، این جشن جشنیه که در حال حاضر به نظرم ما باید بیشتر بهش بها بدیم، چون داریم زندگیش میکنیم، چون وسطش هستیم و با یادآوری آن میتونیم دل هامون رو گرم نگه داریم، به فرهنگ مون برگردیم و توجه کنیم به اینکه انگار یک چیزایی مدام دارن توی این پهنه تکرار میشن و شاید حتی فرصتی بشه برای اینکه از خودمون بپرسیم:«چجوری میتونیم از این چرخه بیرون بیاییم؟»

من کتابی که قبلاً هم درموردش پست گذاشته بودم رو ادامه دادم به خواندن و شروع کردم به مرور مستند المیدان، میخواستم به سراغ مستند winter on fire هم برم. این مستند ها من رو به وجد میاره، چون احساس میکنم همه اونها مردمی هستند که از ستم به ستوه اومدن و تلاش میکنن برای تغییرش.

خلاصه که این جشن رو دست کم نگیرید

با اینکه گذشته ازش اما، مهرگان تون خجسته☀️ امیدوارم مهر جاری باشه در زندگی تون