ในเบื้องต้นประมาณนั้นเลยครับ

แต่เมื่อถึงประมาณนึงแล้ว

เหยื่อไม่ได้รับโดปามีนจากผู้ล่า แม้จะกลับมาก็ตาม เพราะเบื้องหลังแล้ว ผู้ล่าเสพความไปไหนไม่ได้ของเหยื่อครับ คำว่าไปไหนไม่ได้นี่ รวมถึงที่ว่า แม้ติดต่อกันไม่ได้แล้ว แต่ผู้ล่ารับรู้ได้ว่า เหยื่อมีอาการทุกครั้งที่มีการติดต่อจากผู้ล่าไป

แค่นั้นก็ทำให้ นาร์ซีซิส เสพพลังเติมให้ตัวเขาเองได้เช่นกันครับ หรือจะบอกว่า ผู้ล่าเสพพลังจากการที่เหยื่อต้องตกอยู่ในคอติซอล ก็ถูกในมุมนึง ในมุมที่แต่ในอีกมุมหนึ่ง คอติซอลที่ว่าไม่ได้มาจากความเครียดหรือตระหนกเสมอไป เพราะรวมถึงคอติซอลในมุมของ ความรู้สึกขาดคุณค่าในตัวเองด้วย เรียกว่าอะไรก็ตามที่ดึงจากเหยื่อมาได้ คือพลังของนาร์ซีซัส ได้หมดเลยครับ

enough นี่ก็เป็นคำตอบที่ดีได้เหมือนกันครับ

บนพื้นฐานที่ว่า คนเราลืมอะไรไม่ได้แน่ๆ ดังนั้น memory ทั้งหมด พร้อมจะผุดขึ้นมาใหม่ทุกครั้ง ที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น แค่นั้นเลย

ทั้ง let it be ทั้ง enough เลยเป็นหนทางสู่การ เห็นอยู่ วางลง นั่นเลยครับ

ทางออกมันดู simple มากๆ แต่ถ้าตกอยู่ใน position นั้น เรียกว่าไม่ต่างกับยอดเขาเอเวอเรส

เพราะทุกคนจะมีความแพ้ทาง ผู้ล่าในแบบของตัวเอง

ฟังดูโหดมากเลยครับ คำถามต่อไปที่น่าสนใจก็คือ

อะไรที่หล่อหล่อมให้เกิดคนที่เป็นนาร์ซีซิสขึ้นมา เคมีในสมองตั้งแต่เกิด การเลี้ยงดู สังคม หรือ อื่น ๆ :)