สิ่งที่มีจำกัดแน่ๆ(และไม่สามารถแตกหน่วยย่อยได้)คือ เวลาในการมีชีวิตของเรา

และเรานั้นก็เอาสิ่งที่มีจำกัดและมีค่ามากของเราเจียดไปทำงานเพื่อที่จะได้เงินมา แต่ก็ถูกภาครัฐบังคับหักจ่ายไปเป็นภาษีและก็เอาไปโกงกินในหมู่พวกพ้องกันเอง

คือถ้าเราเลี่ยงไม่ยอมจ่ายภาษีเราจะถูกพวกเขาเอากฏหมายมาใช้กับเรา แต่ทีพวกเขาทำผิดกฏหมายเอาเงินภาษีเราไปโกงกิน พวกเขากลับไม่ถูกกฏหมายลงโทษอะไรเลย(ทั้งที่บทลงโทษนั้นแรงกว่าเราที่จะไม่จ่ายภาษีเยอะ)

ที่ผมชอบพูดว่า ทุกคนในสังคมนั้นต้องเท่าเทียมกัน ความเท่าเทียมนั้นคือ“ทุกคนต้องได้รับความเท่าเทียมทางกฏหมายเท่ากัน”

ไม่ใช่ว่าทุกคนนั้นต้องรวยเท่ากัน มีนิ้วยาวเท่ากัน บลาๆ แบบที่พวกผู้มีอำนาจและกลุ่มคนที่ได้รับประโยชน์กับสังคมแบบนี้ชอบเอาไปบิดเบื้อนกัน

#siamstr