สันนอกไม่ได้ถูกลง แต่พิคานยา แพงขึ้น

เดิมทีแล้วโลก traditional ของเนื้อวัว เราจะมี cut ที่นับเป็น Prime Cut หรือแบบเข้าใจกันง่ายๆก็คือ ส่วนที่ว่ากันว่า ดีที่สุดในการเอามาทำสเต็ก เพราะทั้งนุ่ม ฉ่ำ รสดีเจ้มจ้น

ไพรม์คัท จะแบ่งเป็น 5 ส่วน 2 ประเภท ได้แก่

ประเภทที่1 ส่วนไม่ติดกระดูก จะมี

1.เซอร์ลอย เป็นส่วนที่ได้มาจากส่วน สตริปลอย รู้จักกันในชื่อ นิวยอร์กคัท หรือ สันนอกนั่นเอง จะอยู่ถัดจากกระดูกสันหลังไป

2.ริบอาย เป็นส่วนที่ตัดมาจากบริเวณซี่โครง มีมันแทรกอยู่ที่ขอบๆ รสชาติจะเข้มข้น เป็นส่วนสุดฮิตอันดับต้นๆเลยทีเดียว

3.เทนเดอร์ลอย เป็นแถวๆด้านหลังส่วนล่าง ไม่ค่อยมีไขมัน มีความนุ่มสมชื่อเทนเดอร์

ประเภทที่2 ส่วนติดกระดูก จะมี

1. ทีโบน เรียกเล่นๆว่าเนื้อสองฝั่งคลอง เนื้อสันนอกติดกระดูกรูปตัว T ด้านนึงเป็นเนื้อสันนอก ด้านนึงเป็นเนื้อสันใน เป็นเนื้อที่มีรสของไพรม์คัท 2 ส่วนในชิ้นเดียวกัน

2.โทมาฮวอก เป็นริบอายที่ติดกระดูก เป็นเนื้อติดซี่โครงที่ใหญ่ที่สุดของวัว เป็นเหมือนด้ามขวาน ชุ่มฉ่ำมีไขมันมีความนุ่มแบบเนื้อติดกระดูก

เสิร์ฟทีชิ้นใหญ่สะใจ

แต่ในยุคหลัง ความ traditional นี้ก็ไม่ได้ซีเรียสมากนักแล้ว ยังมี secondary cut ขยับมามีตลาดมากขึ้น

ไม่ว่าจะเป็น พิคานย่า, รัม(สะโพก) หรือ พวก ท้อปไซด์ (สะโพกส่วนล่าง) ที่เป็นที่นิยมและทำราคาได้ดีขึ้นกว่าสมัยก่อนมาก

จนมีคำพูดแซวติดปากจากชาว ไพรม์คัทว่า

สันนอกไม่ได้ถูกลง แต่พิคานยา แพงขึ้น

เรามองเรื่องนี้กับมุมอื่นๆในชีวิตและการเงินได้เช่นกัน

เป็นการเรียนรู้ที่มาของไพรม์คัทครับ

แต่สมัยนี้ไม่ต้องคิดมาก อะไรที่ชอบก็คือใช่แหละ

#siamstr #pirateketo