นี่มัน ปืนใหญ่นีโออาร์มสตรอง เจ็ทอาร์มสตองนี่

ในสายของเด็กการตลาด ตีความว่า การทำดีก็ทำไป แต่เมื่อไหร่ที่เอาไปบอกต่อ ไปโพส ก็คือ การโปรโมต เป็นการพยายามทำให้ชาวบ้านรู้ว่าฉันเนี่ยเป็นคนดีนะ จงชื่นชอบและสนับสนุนฉัน

ถ้าคิดไม่ออก ดูกรณีพิมรี่พายได้ การทำคอนเท้นคอนใจเอยใดๆ ไทม์มิ่งค่อนข้างเป๊ะ เป็นกระแสเลยแหละ

มันก็ self interest ของเขานี่ ไม่ชอบใจก็เลิกติดตาม กดซ่อน กดบล็อก

ผมว่าเดี๋ยวนี้มันแยกยากอะมั้ง เพราะ social media มันเข้าถึงง่าย ทำไรนิดหน่อยก้โพสละ ดีป่าวไม่รู้ แต่อย่างน้อยมันก้เป็น achievement อันนึงที่เค้าก้ออยากจดจำและแบ่งปันด้วยมั้ง แต่บางทีพอคนดังมีแสง มันก้มีคนอื่นมาตามติดชีวิตด้วย มา repost ด้วจ จนมันอาจดูเลยเถิดไปหน่อย มั้ง

แต่ถ้าในสมัย cold war อันนี้ผมเห็นด้วยนะว่าดูยังไงก้ PR propaganda และ IO เพราะ “ทั่นผู้นั้น” มีทุกอย่างอยู่ในมืออะ แม้จะเชื่องบ้างไม่เชื่องบ้างเผลอๆแว้งกัดเจ้าของด้วย แต่คือมันก้ทำได้ไง (ส่วนตัวผมว่าตอนนั้นมันต้องทำแล้วด้วย เพราะถ้าไม่ทำ ทุกคนก้ไม่รอด “ทั่นผู้นั้น”ก้ไม่รอด) และมันดันดีเกินไปจนตอนนี้มันเป็นการบูชาตัว “ทั่นผู้นั่น” ไปละ เมื่อเทียบกับคนธรรมดาๆ ที่ทำไรไม่ค่อยบอกกัน อย่างมากก้รู้กันแค่ในละแวกใกล้เคียง ดีหน่อยก้ประกาศลงวิทยุท้องถิ่น

การกระทำมันสำเร็จประโยชน์แล้ว จะสนอะไร