คิดถึง…

มองดูเส้นทางที่ฉันเดินอยู่ จะมีใครรู้ใครเข้าใจ

เรื่องราวร้อยพันธ์ที่ฉันผ่านพบช่างมากมาย

………………………………………………………

ประมาณเดือนตุลาคมปี 2014 BodySlam ได้ออกอัลบั้ม ดัม~มะ~ชา~ติ

ซึ่งช่วงนั้นใครก็รู้ว่า Body slam คือวงร็อค อันดับหนึ่งของประเทศไทย

ผมและลูกพี่ลูกน้อง(ผมเรียกว่าเฮีย) ก็เช่นกัน ซึ่งเราสองคนเป็นแฟนวงโปเตโต้แต่ชอบฟังเพลงร็อคคล้ายๆกัน ซึ่งช่วงนั้นผมกำลังไล่ฟังวงชื่อ Simple plan อยู่

ตัดกลับมาที่แทร็กนี้ ผมได้ฟังครั้งแรกกับเฮียซึ่งเป็นช่วงที่เฮียพานักเรียนขึ้นมาสอบที่หรืออะไรสักอย่างที่กรุงเทพ และ เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมต้องพาเฮียไปรับนักเรียนแถวลาดกระบังเพื่อกลับมา กทม ซึ่ง เราไม่รู้เส้นทางและแน่นอนว่า อัลบั้มนี้คืออัลบั้มที่ถูกเปิดวนอยู่ในรถ ที่หลงทางไปออกฉะเชิงเทรากับเส้นทางที่โคตรเปลี่ยว(ผมก็พึ่งมารู้ตอนเรียน ABAC นี่แหละว่าเส้นนี้แม่งหลอนมาก)

ซึ่งคอนเซ็ปของอัลบั้มนี้มันมีความโตขึ้นทั้งเนื้อเพลงทั้งเรื่องราว แต่แทร็กนี้เป็นแทร็กที่ผมสะดุดใจที่สุด

………………………………………………………………

ยังคงเดินทางไปกับความจริงเพื่อสิ่งสวยงามที่อยู่ในฝัน แต่หัวใจคือเธออยู่ทุกวัน

………………………………………………………………

เมื่อฟังเพลงนี้มันทำให้ผมนึกถึง ความฝัน นึกถึงสาวน้อยใส่แว่นตาคนนั้น นึกถึงความสำเร็จ กับความจริงที่เจ็บปวด ใช่แล้วครับ ช่วงเดือนตุลาปี 2014 เป็นช่วงที่ผมโดนปฏิเสธและผมไม่กล้าที่จะไปรักใครได้อีกเลยจนถึงทุกวันนี้ และความทุกข์ของชีวิตเราก็กำลังลิ้มรสพร้อมกับการเดินทางของช่วงอายุที่เติบโตขึ้น

เราไม่ได้คุยกันนานแล้ว

………………………………………………………………

เพลงนี้คือเสียงของความว่างเปล่า คือเสียงของคนที่ปวดร้าว

คือเสียงของใจที่เฝ้ารอ ……

ไม่เคยเลือนลางไปจากความจริง ไม่เคยลบเลือนไปจากความฝัน

………………………………………………………………

เป็นท่อนที่ผมค้นพบความจริง คือนัยยะของเพลงนี้ คือเสียงที่ตอนนี้ไม่มีทางที่เธอคนนั้นจะได้ยินมันอีก มันคือเสียงของความทุกข์เฝ้ารอ

………………………………………………………

นี่คือเพลงของ Body Slam ที่มีเนื้อหาถูกใจผมมากๆ เพราะการซ่อนใครสักคนหนึ่ง หรือ การประกาศความทุกข์ออกไปนั้นก็ยังไม่ช่วยให้มันพ้นทุกข์ แต่มันเหมือนกล่องใบเล็กๆไว้เก็บความทรงจำกับใครบางคน เพื่อซ่อนเค้าอยู่ในเพลงนั้น

คิดถึง คือ อีกเพลงที่ผมเลือกเก็บมันเอาไว้เป็นเพลงยอดเยี่ยมของ Body Slam ตลอดกาลสำหรับผม

#musicstr #trackstr #songstr