ฝรั่งเขาชอบพูดกันว่า “A dog is a man's best friend" (น้องหมาคือเพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์)

.

แต่ถ้าเราถามหลายๆคน เราก็จะได้คำตอบว่า หลายคนไม่ได้มองน้องหมาเป็น “เพื่อน” แต่มองว่าเป็น “สมาชิกในครอบครัว” มากกว่า

.

ตกลงแล้ว คนเรามองน้องหมาในฐานะอะไรกันแน่?

.

ทีมวิจัยจากประเทศฮังการีมีคำตอบครับ

.

สิ่งที่ทีมวิจัยค้นพบก็คือ คนเราไม่ได้มองน้องหมาในฐานะ “เพื่อน” ซะทีเดียว แต่คนเราจะมองน้องหมาในฐานะ “กึ่งเพื่อนกึ่งลูก” มากกว่า

.

กล่าวคือ น้องหมาจะต้องได้รับการดูแล (เหมือนกับ “ลูก”) และในขณะเดียวกัน น้องหมาก็คอยอยู่เป็น “เพื่อน” กับเจ้าของด้วย

.

ซึ่งในสายตาของเจ้าของส่วนใหญ่ พวกเขามองว่า ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับน้องหมาถือเป็นความสัมพันธ์ที่ “ดีกว่าหรือเทียบเท่า” ความสัมพันธ์กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเลยทีเดียว!

.

ทำไมน่ะหรือ?

.

เพราะน้องหมาไม่เคยวิพากษ์วิจารณ์เส้นทางอาชีพที่เราเลือก น้องหมาไม่เคยเถียงกับเราในเรื่องการเมือง น้องหมาไม่เคยเหยียดเชื้อชาติเรา

.

และต่อให้น้องหมาจะมีเรื่องที่ไม่พอใจกับเรา พอวันเวลาผ่านไปสักพัก น้องหมาก็มีแนวโน้มที่จะกลับมา “คืนดี” กับเราได้ตามเดิม (น้องหมาจะไม่งอนหรือแค้นเราเป็นปีๆ)

.

นอกจากนี้ ต่อให้น้องหมาจะมีความต้องการบางอย่างที่ “สวนทาง” กับเรา (เช่น อยากนอนกับเราบนเตียง แต่เราอยากให้นอนในบ้านน้องหมา) แต่ในที่สุดแล้ว น้องหมาก็จะตามใจเราอยู่ดี (เพราะเรามี “อำนาจ” เหนือน้องหมาสูงมาก)

.

เหล่านี้จึงเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้หลายคน “ฟันธง” ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขากับน้องหมาเป็นความสัมพันธ์ที่ “ดีกว่าหรือเทียบเท่า” ความสัมพันธ์กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันครับ

.

อ้างอิง