เกลียดคำว่า "เกษียณ" ตั้งแต่นาทีแรกที่ได้สำเหนียก
ราวกับว่ามีบางอย่างมาคอยมัดคอเราไว้
มีบางอย่างคอยกดดันความรู้สึกเราอยู่ตลอดเวลา
ผลักให้เราต้องทำบางอย่างที่ไม่ค่อยเต็มใจทำ
ผูกเราไว้ด้วยพันธนาการที่คงไม่มีวันได้ปลดเปลื้อง
เรารู้สึกต้องดิ้นรน เพราะเข็มนาฬิกามันหมุนดึงเอาคำว่าเกษียณใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
แต่ในที่สุดเราก็สามารถผลักสิ่งที่เรา "เกลียด" ออกไปให้ห่างตัวเราได้ ด้วย "บิตคอยน์"
เราจะค่อยๆ ผลักมันออกไป จนมันเฟดหายไปจากรอยหยักสมองของเราเอง..
เราไม่คิดว่าชีวิตนี้ต้องมีการเกษียณอะไรทั้งนั้น
มันไม่มีนัยยะอะไรเลย
มันมีแค่..
เราได้ทำในสิ่งที่อยากทำ กับ เราต้องฝืนทำในสิ่งที่ไม่ค่อยโปรดปราน
ถ้าเราได้ทำในสิ่งที่เราปรารถนา..
ในหัวเราจะยังมีคำว่าเกษียณอยู่ไหม..??
Fucked up at first sight!
เราไม่สนใจคำนี้อีกต่อไปแล้ว
We have hope now