เคยเจอมากับตัวค่ะ แต่ในภายหลังดิฉันเรียกมันว่า 'Nihilism'

มีครั้งหนึ่งที่ตัวเองก็เคยดิ่งลงไปยืนตรงจุดระหว่างความเป็นและความตาย

ตอนนั้นความหมายทุกอย่างในชีวิตสูญสลาย เหลือเพียงสองทางเลือก

ตนเอง ณ ขณะนั้นไร้อารมณ์เจือปน

โลกมันดูไร้ความหมาย ไม่เว้นแม้แต่ตัวเอง

หากเลือกที่จะตาย ความกลัวอันมหาศาลจะถ่าโถมทำให้อึดอัดอกและใจ แม้ว่าการตัดสินใจเลือกก่อนหน้านั้นจะปราศจากอารมณ์แต่แรก

ตัวเองเลยสรุปว่าเพราะมนุษย์เป็นแค่ 'สัตว์' ประเภทหนึ่งเท่านั้น

และพอความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้น - เศษเสี้ยวความรู้สึกของความตาย

ตนเองจึงได้สรุปว่า 'มนุษย์คือสัตว์ เพียงแค่มีจิตสำนึกจึงรับรู้ถึงความตาย 'ได้ทุกเวลา' ดังนั้น มนุษย์จึงต้องมีชีวิตอย่างไม่มีเงื่อนไข'

ทุกความหมายจึงถูกสร้างขึ้นใหม่

ดิฉันจึงจัดระเบียบทุกสิ่งใหม่ทั้งหมด

อะไรหนักไม่จำเป็น 'ตัดทิ้ง'

อะไรเป็นสิ่งจำเป็น 'รักษามันไว้'

ความตายจะมาหาเราตอนไหนก็ได้

ตนเองจึงพยายามทำทุกสิ่งให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตั้งใจใช้ชีวิตให้ดีและเต็มที่ที่สุด

แล้วก็...

"ชีวิตเบาหวิวขึ้นเยอะเลยล่ะค่ะ"

#MK100100 's literature on #siamstr