แม่ลูกอ่อนมีสิทธิ์ที่จะลองสร้างโอกาสให้ตัวเองครับ โดยการโน้มน้าว และรับผิดชอบผลลัพธ์ของทางเลือกนั้นทึ่จะตามมา การบ่นเป็นการไม่รับผิดชอบการเลือกอย่างนึงครับ และมันก็ติดกับคนที่บ่น มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เกิดผลลัพธ์ใดๆ จากการบ่น มีแต่จะทำให้มันจริงขึ้นเรื่อยๆสำหรับตัวเขาเอง

ฝั่งธิดาพลัส ก็มีสิทธิ์ในการปฏิเสธเช่นกัน แน่นอนว่า อาจจะต้องดีลกับการเลือกปฏิเสธนั้น จากสายตาตัดสินประเมินค่า ของผู้อื่น ไม่มีวินาทีไหนที่คน ไม่วัด หรือตัดสินกันและกัน แค่เธอหายใจคนก็ตัดสินเธอได้เช่นกัน เธอคงต้องปล่อยวางเรื่องนี้ด้วยตัวเธอเอง

แล้วปล้อยให้สายตาของคนพวกนั้นเป็นเรื่องของพวกเขาไป

เรื่องการดูไม่ดีในสายตาคนอื่นมันทำให้ผมเหน็ดเหนื่อยมามากแค่ไหนแล้วในชีวิต แม้แต่ผมเองที่ตัดสินคนด้วยสายตาหรือคำพูด การกระทำ สุดท้ายแล้ว ผมก็กลับมาวุ่นวายกับชีวิตตัวเอง เรื่องราวของตัวเองอยู่ดี ไม่มีวันสิ้นสุด การใช้เวลาไปกับการวิจารณ์ ตัดสินคนอื่นนั้น น้อยมากๆ เมื่อเทียบกับ เรื่องราววของตัวผมเอง

ขอบคุณคำถามที่ดี ที่ให้ผมได้แสดงความคิดครับ