มวลสามารถเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปเป็นพลังงาน และพลังงานสามารถเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปเป็นมวล พลังงานจะไม่มีวันหายไปไหน มันเพียงแค่เปลี่ยนรูปแบบไปมาเท่านั้น พลังงานในเอกภพจะหมดไปก็ต่อเมื่อเกิดปรากฏการณ์ Heat Death ที่จะเป็นเพียงจุดจบรูปแบบหนึ่ง จากอีกหลาย ๆ ทฤษฎีที่นักวิทยาศาสตร์อนุมานถึงจุดจบของเอกภพที่อาจจะเกิดขึ้นในอีกหลายล้านปีข้างหน้า

ถ่านหินหรือน้ำมัน เชื้อเพลิงคุณภาพสูงที่ตัวของมันมี entropy ที่มีความเสถียรในการรักษากักเก็บพลังงาน พวกเราสามารถนำเอาพวกมันมาให้พลังงานความร้อนเพื่อที่จะกระตุ้นการปลดปล่อยพลังงานความร้อนที่สูงมากขึ้นกว่าเดิมจากการแตกตัวของพวกมัน ให้พวกเราได้นำเอาพลังงานความร้อนสูงเหล่านี้ไปใช้ในการขับเคลื่อนเครื่องจักรกลที่สร้างความศิวิไลซ์ให้กับมนุษยชาติ

แม้แต่ในมนุษย์เองที่ร่างกายของเราก็ประกอบขึ้นจากมวลของธาตุชนิดต่าง ๆ สิ่งที่เล็กที่สุดเท่าที่นักฟิสิกส์ได้ค้นพบคืออนุภาคมูลฐาน องค์ประกอบที่เล็กที่สุดที่เป็นฐานรากของทุก ๆ สรรพสิ่งที่ดำรงอยู่ภายใต้เอกภพนี้ “ควาร์ก” พวกมันทั้งสามโคจรเป็นวงโคจรอยู่รอบตัวของมันเองด้วยความเร็วที่เข้าใกล้ความเร็วแสง พลังงานจลน์ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วเกือบเท่ากับขีดจำกัดของกฎฟิสิกส์นี้ ดำรงอยู่ภายในตัวของพวกเราทุก ๆ คน

พวกมันไม่ได้หลุดออกจากกันถึงแม้จะมีระดับพลังงานที่สูงอย่างมาก ด้วยการยึดเหนี่ยวเอาไว้ด้วยแรงนิวเคลียร์อย่างเข้มภายใต้กรอบแคบ ๆ ที่เรียกว่า “นิวตรอน” และ “โปรตอน” สิ่งที่ถูกเรียกรวมกันว่า “นิวคลีออน” นี้ และมันคือสิ่งที่เป็นองค์ประกอบของธาตุต่าง ๆ ที่มวลของพวกมันจะหลอมรวมกันเป็นร่างกายของมนุษย์ ดังนั้นมนุษย์จึงมีทั้งมวลและพลังงานอยู่ในตัวของตัวเองไม่ต่างจากเชื้อเพลิงเหล่านั้น

พลังงานความร้อนที่ได้จากการเผาไหม้เชื้อเพลิงถ่านหินหรือน้ำมัน พวกมันเพียงแค่เปลี่ยนรูปจากวัตถุที่มีของแข็ง หรือในสถานะของ ๆ เหลวที่ดวงตาของมนุษย์สามารถมองเห็น ไปเป็นพลังงานความร้อนที่ใช้ในการขับเคลื่อนเครื่องจักรกล โดยพลังงานเหล่านั้นจะเปลี่ยนรูปไปสู่มวลของผลผลิตที่เครื่องจักรเหล่านั้นจะผลิตออกมา

เช่นกันกับร่างกายของมนุษย์ ในขณะที่พวกเราได้ทำงาน และสร้างผลผลิตต่าง ๆ ออกมา แม้แต่งานศิลปะภาพวาดหรืองานประติมากรรม พวกเราก็ได้ใช้พลังงานในร่างกายของเรา เปลี่ยนรูปแบบของมันในรูปของพลังของกายไปเป็นภาพวาดหรืองานแกะสลัก พวกเราใช้พลังงานในร่างกายของเราผลิตเป็นผลงานศิลป์ออกมา พลังงานของเราจึงเปลี่ยนจากที่อยู่ภายในร่างกายไปสู่ผลงานที่เราเป็นผู้ที่สร้างขึ้น

ถึงแม้ว่ามนุษย์จะตายจากไป เช่นเดียวกันกับเชื้อเพลิงที่ถูกเผ่าไหม้จนหมด มวลของร่างกายที่แหลกสลายไปตามการเวลา พลังงานที่จะกระจัดกระจายไปในห่วงของเอกภพ สิ่งที่จะดำรงอยู่ คือผลงานที่พวกเราได้สร้าง ภาพวาดหรืองานประติมากรรมที่จะเก็บกักพลังงานของเราเอาไว้ในรูปแบบมวลของวัตถุ จะยังคงอยู่ต่อไปจนกว่าจะมีพลังงานรูปแบบอื่น ๆ มากระทำให้มันเกิดการเปลี่ยนแปลง

พลังงานไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ในช่วงเวลาที่มันเปลี่ยนรูป พวกเราที่เป็นมนุษย์ไม่ได้ทำการสังเกตพวกมันอยู่ก็เท่านั้นเอง และด้วยขีดจำกัดของมนุษย์ที่ไม่สามารถนำเอาพลังงานทั้งหมดที่มีอยู่ภายใต้เอกภพนี้มาใช้ พวกเราแค่ปิดกันตัวเองจากสิ่งที่ไม่มีขีดจำกัด ให้มันเป็นเพียงสิ่งที่มีอยู่อย่างจำกัดสำหรับเรา

#Siamstr