หลายคน “คิดมาก” จนไม่สามารถนอนหลับตอนกลางคืนได้

.

ยกตัวอย่างเช่น

.

เราอาจจะนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนกลางวันที่เรานำเสนองานต่อหน้าเจ้านาย และเราก็คิดวิพากษ์วิจารณ์ตัวเองในใจว่า “ฉันไม่นำเสนอเรื่อง X แบบนั้นเลย ฉันน่าจะพูดถึงเรื่อง Y มากกว่านี้”

.

ความคิดวิพากษ์วิจารณ์ตัวเองดังกล่าวส่งผลให้เรารู้สึกหงุดหงิดกับตัวเอง ผิดหวังกับตัวเอง

.

มันทำให้เราไม่สามารถผ่อนคลายมากพอที่จะนอนหลับได้ เราก็เลยนอนตาค้างอยู่แบบนั้นทั้งคืนจนถึงเช้าวันถัดมา

.

เป็นต้น

.

ในสถานการณ์ทำนองนี้ หลายคนจะพยายามพูดกับตัวเอง (ในระหว่างที่กำลังนอนตาค้างอยู่) ว่า “ฉันรู้ว่าฉันอยากนำเสนองานให้ดีกว่านี้ แต่เหตุการณ์นั้นมันผ่านไปแล้วนะ ตอนนี้มันถึงเวลานอนแล้ว ฉันควรจะนอนก่อน ส่วนเรื่องที่จะถอดบทเรียนจากการนำเสนอในวันนี้…เดี๋ยวค่อยว่ากันทีหลังนะ”

.

หลายคนพยายามพูดกับตัวเองแบบนี้เพราะพวกเขาหวังว่ามันจะช่วยให้ใจพวกเขาผ่อนคลายลงและทำให้พวกเขานอนหลับได้ง่ายขึ้น

.

แนวทางนี้มันได้ผลกับหลายๆคนนะครับ แต่สำหรับคนจำนวนไม่น้อย พวกเขาพบว่า ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามพูดกับตัวเองขนาดไหน มันก็ไม่สามารถกล่อมใจให้พวกเขาหยุด “คิดมาก” ได้สักที

.

วันนี้ ผมจึงอยากจะนำเสนออีกหนึ่งแนวทางที่อาจเป็นประโยชน์สำหรับคนกลุ่มหลังครับ

.

แนวทางที่ว่านี้ก็คือ แทนที่พวกเขาจะนอนตาค้างอยู่บนเตียงและพยายามพูดกล่อมใจตัวเองให้ผ่อนคลาย ผมขอเสนอให้พวกเขาลุกออกจากเตียงและทำอะไรบางอย่างเล็กๆน้อยๆที่ช่วยสร้างความผ่อนคลายให้เกิดขึ้นกับร่างกายของพวกเขาแทน (เช่น ยืดเหยียดคลายกล้ามเนื้อ)

.

การทำเช่นนี้สามารถดึงความสนใจจาก “ความคิด” ให้มาอยู่ที่ “ความรู้สึกทางกาย” ซึ่งอาจจะส่งผลให้ภาวะ “คิดมาก” ของพวกเขาลดระดับความเข้มข้นลงได้

.

นอกจากนี้ มันยังสามารถสร้างความผ่อนคลายให้เกิดขึ้นกับร่างกายของพวกเขา ซึ่งสามารถส่งผลต่อเนื่องให้ใจของพวกเขาผ่อนคลายตามมา (และช่วยให้พวกเขานอนหลับได้ง่ายขึ้นอีกด้วย!)

#จิตวิทยา #siamstr