Replying to Avatar U

“แดกซะให้พอ เหลือค่อยมาเก็บ”

เป็นแนวคิดที่ส่วนกระแสการออมที่บอกว่า

เก็บ-ได้ = จ่าย

ซึ่งพอเอ๊ะ! แล้วกลับมาคิดตาม

ถ้าเงินที่จ่ายมันไม่พอ มี 2 ทางให้เลือก

1.หารายได้เพิ่ม 2.ดึงเงินเก็บมาใช้

แถมที่หนักไปกว่านั้น ไอ้ที่เก็บดันระเหยได้อีก

แต่พอคิด ถ้าเราแดกซะให้พอ

แล้วเอาไปเก็บในเงินที่มันไม่ระเหย

เราจะไม่ดึงเงินเก็บมาใช้(ถ้าไม่จำเป็น) และเมื่อยิ่งได้เห็นว่า ต่อให้มันจะไม่มี yield

แต่มันซื้อเนื้อ 1 กิโลได้เท่าเดิม นั้นก็โคตรเจ๋งแล้ว

แถมด้วยมันทำให้เราอยากทุ่มแรงลงไปเพื่อ ทำงาน ทำงาน ทำงาน เพราะเราอยากมั่งคั่ง อย่างมั่นคง

มันทำให้เราอยาก ”แดกแค่พอ เก็บออมให้มาก“ วัฎจักรที่เรียบง่ายนี้ มันจะเกิดขึ้นได้เอง ด้วยเงินระเหยยาก

“Make saving great again.”

คิดดูเถอะว่า คำว่า Saving มันพังขนาดไหน ถึงขั้นที่ Emoji ไม่มีสัญลักษณ์ Saving

#siamstr

น่ากินมากคับ เอนจอย 😋

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

เศษเนื้อพิคานย่าตัด 140 บาทจากห้างแดง 🤣

คุ้มค่ามากคับ ถ้าอยู่cafeทั่วไป จานนี้จานเดียวน่าจะ 200+ บาททท 😂

เราโดนไป 349 น้ำหนักพอๆกัน น้ำตาแทบร่วง แถมทำเองฟินกว่า 🥲

ถือว่าโดนค่าบรรยากาศไปฮับบ ☺️

จานนี้ แบบน้อยกว่านี้ ร้านที่เพิ่งไปมาวันก่อน 250 บาท!

พูดถึงเรื่องราคา บางทีเราก็ไม่ได้อะไร ณ จุดนั้นที่เราตัดสินใจเดินไปจ่ายเงิน

เราทำเองไม่ได้ และ คาดหวังรสชาติที่ดีกว่าจากคนที่ย่างเนื้อวันละหลายสิบชิ้น

แต่จ่ายเงินแล้วแม่ง ออกมาห่วยกว่าทำกินเอง ในราคาที่แพงกว่า เป็นอะไรที่เซ็งสุดๆ

อย่างจานนี้ ย่างแล้ว หั่นเลยไม่พักเนื้อ จืดสนิท

พิมพ์ตกไปตะกี้ ที่จะสื่อจรืง ๆ คือไอ้ที่ร้านต้องสั่งสองจานถึงจะได้เท่าในโน้ตนี้ แถมเนื้อดูไมาได้เกรดดีอะไรด้วย พอทำเนื้อกินเองแล้วไปซื้อกินนี่เสียดายเงินทุกที

เจ็บใจสุดๆตรงคำว่าเนื้อไม่ได้เกรดดีนี่แหละ เอา 349 คืนมาาา