
คู่รักจำนวนมากพบว่า พอพวกเขามีลูก
พวกเขาก็เริ่มมีเวลาให้กันและกันน้อยลงเรื่อยๆ
.
สิ่งหนึ่งที่สังเกตเห็นได้ชัดเจนมากที่สุด
คือบทสนทนาที่พวกเขามีด้วยกัน
.
มันจะเป็นบทสนทนาที่เต็มไปด้วย “เรื่องจำเป็น”
(เช่น เรื่องงานบ้าน เรื่องค่าใช้จ่าย เรื่องการไปรับลูก)
.
ซึ่งถ้าจะมองในมุมหนึ่ง
การเปลี่ยนแปลงลักษณะนี้
ถือเป็นเรื่องปกติมากๆเลยครับ
.
มันช่วยให้พวกเขารับมือกับสถานการณ์ในชีวิต
ที่เปลี่ยนไป (นับตั้งแต่มีลูก) ได้มากขึ้น
.
แต่หลายคู่พบว่าความสัมพันธ์ของพวกเขา
ดูเหมือนจะมีความห่างเหินกันมากขึ้นเช่นกัน
.
คำถามสำคัญก็คือ
พวกเขาจะ “กระชับความสัมพันธ์” ได้อย่างไร?
.
ผมคิดว่าตัวละคร “เจ้าชายน้อย” (The Little Prince)
มีคำตอบให้กับคำถามข้อนี้ครับ
.
“It is the time you have wasted for your rose that makes your rose so important.”
“เวลาที่เธอเสียไปให้ดอกกุหลาบของเธอ ทำให้ดอกกุหลาบนั้นมีค่าถึงเพียงนี้”
.
สิ่งหนึ่งที่จะช่วย “กระชับความสัมพันธ์”
ระหว่างคู่รักได้มากขึ้นคือ
การ “เสียเวลา” ในชีวิตให้แก่กันและกัน
.
มันคือการใช้เวลาอยู่ด้วยกันแบบ “ไร้สาระ”
ทำกิจกรรมที่ “ไร้สาระ” ไปด้วยกัน
(เช่น เล่นบอร์ดเกมด้วยกัน)
พูดคุยในเรื่องที่ “ไร้สาระ” ไปด้วยกัน
(เช่น เม้าท์มอยพฤติกรรมติดสัดของแมวที่เลี้ยงไว้)
.
แน่นอนครับว่าช่วงเวลาสำหรับ “สาระ” ก็ยังคงต้องมีอยู่
.
อย่างไรก็ตาม หากคู่รักจัดสรรตารางชีวิตตัวเอง
ให้มีเวลา “ไร้สาระ” ไปด้วยกันได้อย่างสม่ำเสมอ
ปัญหาเรื่องความห่างเหินภายในความสัมพันธ์
ก็น่าจะลดลง (หรือแม้แต่หายไป) ได้แน่นอนครับ
#จิตวิทยา #siamstr