Gm #siamstr

สัตว์ที่มักถูกผู้คนมองข้าม อาจเป็นเพราะรูปร่างที่ดูไม่สง่างาม (เหมือนหงส์และห่าน) กับความสามารถที่ไปไม่สุดสักด้าน ไม่ว่าการมีปีกแต่บินไม่ได้ หรือมีเท้าเป็นพังผืดน้ำ แต่ว่ายน้ำไม่เร็ว ด้วยเหตุนี้พวกมันจึงได้รับความสนใจเพียงน้อยนิดเมื่อเทียบกับสัตว์มีปีกชนิดอื่น ๆ

.

“เป็ด” คือสัตว์ที่เราพบเห็นได้ทั่วไป ชีวิตของพวกมันไม่มีอะไรโดดเด่นหรือหวือหวาไปมากกว่าการเล่นน้ำในสระ หรือเดินเตาะแตะด้วยท่าทางที่ดูตลกในบริเวณหนองน้ำที่ไหนสักแห่ง แล้วก็หลับไปโดยไม่มีใครสนใจด้วยซ้ำ

.

มันถูกมองข้ามถึงขั้นมีสุภาษิตจีนกล่าวเปรียบเปรยไว้ว่า “ปล่อยเป็ดเอาหงส์” หมายถึงการยอมปล่อยสิ่งไร้ประโยชน์ เพื่อไขว่คว้าสิ่งที่มีค่าและเป็นประโยชน์มากกว่า

.

ส่วนทางด้านฝั่งยุโรปก็มีนิทานเกี่ยวกับ “ลูกเป็ดขี้เหร่” ที่ไม่ชอบรูปลักษณ์ของตัวเอง ด้วยเหตุนี้มันจึงไม่มีความสุขกับชีวิตของตัวเองสักครั้ง

.

แม้แต่ในแวดวงของการทำงาน ยังมีการกล่าวถึงผู้ที่มีความสามารถหลายด้าน แต่ไม่อาจยกระดับเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านใดด้านหนึ่งได้ว่า “มนุษย์เป็ด” หรือภาษาอังกฤษใช้คำว่า Multipotentiality

.

จะเห็นได้ว่าในมุมมองของคนทั่วไป เป็ดมักเป็นตัวแทนของความไม่โดดเด่น ไม่พิเศษ ไม่น่าเกรงขาม หรือไม่มีมุมไหนที่น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย

.

เรามาดูกันว่าเป็ดเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่ ?

.

เป็ด คือสัตว์ปีกที่บินไม่ได้ พวกมันชอบกินปลาเป็นอาหาร และด้วยร่างกายที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ชีวิตบนผิวน้ำ ไม่ว่าขาทั้งสองข้างที่เป็นพังผืดน้ำ ทำหน้าที่เหมือนไม้พายสำหรับเป็ด ขนตามลำตัวที่หนากว้างทำให้ลอยตัวในน้ำได้เป็นเวลานาน เพราะมีต่อมพิเศษเรียกว่า Preen Gland ทำหน้าที่ผลิตน้ำมันเพื่อใช้เคลือบขนโดยเฉพาะ รวมถึงยังมีระบบไหลเวียนโลหิตอันน่าทึ่งที่ช่วยให้พวกมันว่ายน้ำในน้ำเย็นได้แบบสบาย ๆ อีกด้วย

.

เป็ดเป็นสัตว์ที่รักความสะอาดอย่างมาก พวกมันมักหันหัวเข้าหาลำตัวแล้วใช้จะงอยปากกัดตัวเองบ่อยมาก เพราะนี่คือวิธีกำจัดปรสิต รวมถึงเกล็ดขนที่พึ่งงอกใหม่ ทั้งยังช่วยขจัดเศษฝุ่นที่ติดมาตามขนให้สะอาดอีกด้วย

.

เป็ดมีชีวิตไม่ยืดยาวมากนัก มันสามารถมีอายุได้ 2-20 ปี (ขึ้นกับสายพันธุ์) แต่สถิติดีที่สุดเป็นของเป็ดมัลลาร์ด ที่มีอายุยืนได้ถึง 27 ปี

.

เป็ดยังเป็นสัตว์สังคม พวกมันเต็มไปด้วยอารมณ์อ่อนไหว ดังนั้นพวกมันจึงรู้สึกอบอุ่นเวลาได้อยู่รวมกันเป็นฝูง

.

ชีวิตของเป็ดในแต่ละวันเรียบง่าย พวกมันเพียงทำสิ่งที่ตัวเองถนัด คือลงเล่นน้ำในสระ หาอาหารด้วยการใช้หัวดำน้ำหาปลา หรือแหวกว่ายบนผิวน้ำอย่างรื่นหัวใจอย่างมีความสุข ประหนึ่งว่าชีวิตช่างง่ายดายและไม่มีสิ่งใดซับซ้อนในสายตาของมัน

.

ภาพลักษณ์ของเป็ดจึงดูไม่มีอะไรพิเศษ แถมยังดูขี้เกียจและขาดความกระตือรือร้นในบางกรณี ซึ่งด้วยวิถีทางเหล่านี้ จึงทำให้เป็ดไม่เป็นที่ต้องตาของคนผู้ที่อยากพัฒนาตัวเองไปสู่ระดับสูงสุดได้

.

ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิด เพราะเป็ดเป็นตัวแทนของความไม่เก่งกาจ ความอ่อนแอ รวมถึงความมีชีวิตอย่างไร้จุดหมายในสายตาของผู้คน หากจะใช้ชีวิตเลียนแบบเป็ด คนที่คิดการใหญ่หลายคนอาจต้องส่ายหัวทันที

.

แต่ถึงกระนั้น ในความธรรมดาคล้ายจะสอดแทรกปรัชญาลึกซึ้งของชีวิตได้อย่างงดงาม จนบางทีก็สามารถเปรียบเปรยได้ว่า วิถีทางแห่งเป็ดคือตัวแทนของความ “ปล่อยวาง” ได้อีกเช่นกัน

.

เอฟ. ดับเบิลยู. ฮาร์วีย์ (F.W. Harvey) กวีชาวอังกฤษ ได้เขียนบทกวีชื่อ 'Ducks' ขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งเขาได้เปิดประโยคแรกอย่างน่าสนใจว่า “จากความเจ็บปวดทั้งมวลของโลกใบนี้ ผมหันไปมองเป็ด พวกมันช่วยให้ผมยิ้มได้”

.

สื่อให้เห็นว่าโลกช่างโหดร้ายและหนักหน่วงเกินไป เพราะโลกมักต้องการคนเก่งที่มีความสามารถ คนที่มีจิตใจห้าวหาญ พร้อมเผชิญหน้ากับทุกสรรพสิ่งโดยไม่เกรงกลัวอันตราย แต่ในทางกลับกัน โลกก็มีที่ยื่นให้ผู้อ่อนแอเสมอ และบางทีชีวิตก็ไม่มีอะไรซับซ้อนไปมากกว่าการใช้ชีวิตให้มีความสุขเท่านั้น

.

ดังเช่นวิถีทางแห่งเป็ด ไม่ว่ายามหลับหรือยามตื่น มันก็ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ซึ่งบางทีก็เรียบง่ายราวกับว่าพวกมันไม่เคยเจ็บปวดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับปัญหาที่ถาโถมเข้าใส่ และในบางครั้งเป็ดก็กลับหัวเราะเยาะต่อโลก เสมือนกับว่าพวกมันไม่เคยท้อแท้ต่อชีวิตเลย

.

โดยเฉพาะตอนที่ได้ลอยตัวอยู่บนผิวน้ำ พวกมันดูเหมือนเรือที่ไม่มีวันจม และมีอิสระที่จะลอยล่องไปที่ไหนก็ได้ตามใจต้องการ

.

ปรัชญาของเป็ดแม้ดูไม่ยิ่งใหญ่ แต่ในความเรียบง่ายก็ช่วยให้เราเข้าใจแง่มุมของชีวิตได้ดีมากขึ้นเช่นกัน

.

คล้ายกับเป็ดบอกเราว่าหากโลกกำลังตัดสินว่าเราคือคนอ่อนแอ มันก็ไม่ใช่สิ่งเลวร้ายอะไรที่เขาจะคิดเช่นนั้น สิ่งสำคัญอยู่ที่ว่าเรายอมรับตัวเองได้มากแค่ไหน

.

หากเราเข้าใจว่าโลกนี้ สิ่งที่สมบูรณ์แบบนั้นไม่มีอยู่จริง คนทุกคนย่อมมีจุดเด่นและจุดด้อยของตัวเองเสมอ และในบางครั้งมันก็ไม่ผิดเลยที่เราจะอ่อนแอหรือผิดพลาดกับชีวิตไปบ้าง เพราะนี้คือชีวิต และชีวิตไม่จำเป็นต้องสวยหรูเสมอไป

.

ดังนั้นการที่เราเป็นเราอย่างทุกวันนี้ได้ มันก็สมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว

.

Author: ณัฐพงศ์ อินต๊ะริด

.

Refer: