เวลาที่เราพูดถึงความคิดของเรา

คำว่า “ความคิดของเรา” มันสะท้อนว่า

เราเป็นเจ้าของความคิดที่ผุดขึ้นมาในใจเรา

.

มันสะท้อนว่าเราสามารถควบคุม

ความคิดที่ปรากฏขึ้นมาในใจเราได้

.

แต่ในความเป็นจริงนั้น

เราไม่สามารถควบคุมทุกๆความคิด

ที่ปรากฏขึ้นมาในใจเราได้หรือ?

.

ผมขอตอบตรงนี้เลยครับว่า “ไม่”

.

เพราะหลายครั้ง เราจะมีความคิดบางอย่าง

ที่ปรากฏขึ้นมาในใจเราแบบ “อัตโนมัติ”

.

ยกตัวอย่างเช่น

.

เมื่อไม่นานมานี้ ระหว่างที่ผมกำลังนั่งทำงาน

อยู่ดีๆ เจ้าแมวที่ผมเลี้ยงไว้

(ซึ่งเป็นแมวที่อาม่าผมฝากเลี้ยงก่อนที่ท่านจะเสียไป)

ก็เดินมากัดเท้าผมจนเลือดออกแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

.

ตอนนั้นเองที่ในใจผมเกิดความคิด

ผุดขึ้นมาอย่างอัตโนมัติว่า

“เดี๋ยวพ่อเตะเปรี้ยงเข้าให้!”

.

เป็นต้น

.

เวลาที่หลายคนมองเห็น “เนื้อหา” ของความคิดอัตโนมัติเหล่านี้

หลายคนรู้สึกอับอาย ผิดหวัง หรือแม้กระทั่งขยะแขยงกับตัวเอง

.

เพราะพวกเขามองว่า

ความคิดอัตโนมัติเหล่านี้

มันสะท้อนถึง “ตัวตน” ของพวกเขา

.

อย่างถ้าเป็นกรณีของตัวอย่างผมในข้างต้น

ความคิด “เดี๋ยวพ่อเตะเปรี้ยงเข้าให้!”

มันสะท้อนถึง “ตัวตน” ของผม

ที่เป็นคนใช้ความรุนแรง ทารุณกรรมสัตว์ ฯลฯ

.

ถ้าผมเป็นเหมือนกับพวกเขา

ผมก็จะรู้สึกอับอาย ผิดหวัง หรือแม้กระทั่งขยะแขยง

กับตัวเองที่มีความคิด “ป่าเถื่อน” เช่นนี้

.

อย่างไรก็ตาม ผมไม่ได้มองว่า

ความคิดที่ผุดขึ้นมาในใจเราคือตัวเรา

.

ผมมองว่าสิ่งที่จะบอกว่าเราเป็นคนอย่างไร

คือสิ่งที่เราเลือกทำเวลาที่เรา

มีความคิดอัตโนมัติเหล่านี้ผุดขึ้นมาในใจมากกว่า

.

อย่างถ้าเป็นกรณีของตัวอย่างผมในข้างต้น

ความคิด “เดี๋ยวพ่อเตะเปรี้ยงเข้าให้!” ไม่ใช่

สิ่งที่จะบ่งบอกว่าผมเป็นคนอย่างไร

.

สิ่งที่จะบ่งบอกว่าผมเป็นคนอย่างไร

คือการตัดสินใจของผมว่า

ผมจะ “ทำตาม” ความคิดดังกล่าว (ก็คือเตะแมวตัวนั้น)

หรือ “ไม่ทำตาม” ความคิดดังกล่าว (ก็คือไม่เตะแมวตัวนั้น) มากกว่า

.

ถ้าผมเลือกที่จะเตะแมวตัวนั้น

การตัดสินใจนี้ก็จะสะท้อนว่า

ผมเป็นคนใช้ความรุนแรง ทารุณกรรมสัตว์ ฯลฯ

.

ถ้าผมเลือกที่จะไม่เตะแมวตัวนั้น

การตัดสินใจนี้ก็จะสะท้อนว่า

ผมไม่เป็นคนใช้ความรุนแรง ทารุณกรรมสัตว์ ฯลฯ

.

ผมคิดว่ามุมมอง “ตัวตนของเรา = สิ่งที่เราเลือก”

ถือเป็นมุมมองที่สมเหตุสมผลมากกว่ามุมมอง

“ตัวตนของเรา = ความคิดที่ปรากฎขึ้นในใจเรา” เยอะเลยครับ

.

เพราะมันโฟกัสสิ่งที่อยู่ในการควบคุมของเรา (การตัดสินใจของเรา)

ไม่ใช่สิ่งที่อยู่นอกการควบคุมของเรา (ความคิดอัตโนมัติที่โผล่ขึ้นมาในใจเรา)

.

ดังนั้น

เราอย่ารู้สึกอับอาย ผิดหวัง หรือขยะแขยงกับตัวเอง

เพราะความคิดอัตโนมัติในใจเราเลยครับ

.

ถ้าเราจะรู้สึกอับอาย ผิดหวัง หรือขยะแขยงกับตัวเองจริงๆ

เก็บไว้ตอนที่เรามองเห็นการตัดสินใจของตัวเองดีกว่าครับ

#จิตวิทยา #siamstr

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

No replies yet.