ความโกรธถือเป็นหนึ่งความรู้สึกที่ถูกคนมองเป็น “ผู้ร้าย” อยู่บ่อยๆ

.

ด้วยเหตุนี้ เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึกโกรธ หลายคนจะพยายามควบคุมความโกรธให้ “เงียบเสียงลง” หรือแม้กระทั่งกำจัดความโกรธให้หายออกไปจากใจ

.

และเมื่อเราไม่สามารถควบคุมหรือกำจัดความโกรธได้โดยสมบูรณ์ หลายคนก็จะรู้สึกผิด เพราะพวกเขามีความเชื่อว่า…

.

“ความโกรธเป็นสิ่งที่ไม่ดี”

“เราไม่ควรมีความโกรธ”

“คนดีคือคนที่ไม่โกรธใคร”

.

ดังนั้น ในสายตาของพวกเขา การที่พวกเขารู้สึกโกรธมันสะท้อนว่า…

.

“ฉันกำลังทำสิ่งที่ผิด”

“ฉันเป็นคนไม่ดี”

.

อย่างไรก็ตาม ในฐานะนักจิตวิทยา ผมมองว่าความโกรธไม่ใช่ “ผู้ร้าย” เลยครับ

.

ผมมองว่าความโกรธคือ “ผู้ส่งสาร” มากกว่า

.

เวลาที่เรารู้สึกโกรธ ความโกรธกำลังบอกเราว่า…

.

มีบางสิ่งผิดปกติ

เรากำลังถูกล้ำเส้น

เราต้องปกป้องตัวเองหรือคนที่เราห่วงใย

.

ฉะนั้น หากเราเป็นคนที่ไม่มีความโกรธเลย เราก็จะไม่มี “ผู้ส่งสาร” ที่บอกให้เรารู้ว่า…

.

มีบางสิ่งผิดปกติ

เรากำลังถูกล้ำเส้น

เราต้องปกป้องตัวเองหรือคนที่เราห่วงใย

.

ด้วยเหตุนี้ เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารู้สึกโกรธ แทนที่เราจะพยายามกำจัดหรือควบคุมความโกรธ สิ่งที่ดีกว่าที่เราสามารถทำได้คือการฟังเสียงความโกรธและลงมือ take action อย่างเหมาะสมมากกว่าครับ

.

อ้างอิง

https://doi.org/10.1016/B978-0-12-558701-3.50007-7

https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/1089-2680.2.3.271

https://psycnet.apa.org/record/2012-00755-000

#จิตวิทยา #siamstr