วันนี้ไปกินข้าวกลางวันกับทีมพยาบาลที่ออฟฟิศ ระหว่างกินไปคุยไป ทำไมเรารู้สึกชีวิตเค้ามันยากจังเลยหว่า นับถือในความมุ่งมั่นของพวกเค้านะ เช่น

- เพิ่งไปหาหมอชื่อดังที่ popular มากกว่าจะได้คิวเพื่อเอาวิตามินกับอาหารเสริมมากิน กินแล้วดีมาก

- ไปทำสวยมา ฉีด เสริม บำรุง ทรีตเมนต์ ดีสุด ๆ ผิวฉ่ำ

- ได้ยาแก้แพ้มากินหลายตัว (เค้าป่วยแล้วผดผื่นขึ้นที่คอ)

- เพิ่งหายป่วยจากอีสุกอีใส แล้วมีแผลที่หน้า ต้องเอาเลือดตัวเองฉีดเข้าไปที่หลุมแผล

- อยู่ออฟฟิศอีกสาขา (ซึ่งเป็นสาขาที่หาของกินยากมากและต้องเดินไปไกล) เลยตุนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไว้กินตอนกลางวันเป็นประจำ (ส่วนตัวเราว่ามันเป็นสิ่งที่กินแล้วไม่อยู่ท้องเอาซะเลย เหมือนกินเอาอร่อยมากกว่า)

- ต้องทาครีมบำรุงผิว กินยาบำรุงนู่นนี่นั่น

- ตอนนี้ต้องกินอาหารตอนเช้า เค้าว่าอะไรเกี่ยวกับเมตาบอลิซึ่มซักอย่าง ฟังไม่ทัน

กินข้าวเสร็จแล้ว เค้าก็ลงไปซื้อกาแฟอเมริกาโน่เย็นใส่น้ำผึ้ง เราก็ยืนรอหน้าร้าน ได้พักเหนื่อยจากที่เค้าเล่ามาหน่อย

พอขึ้นมานั่งเงียบ ๆ คนเดียวแล้วแอบนึกถึงคำคุณโจน จันได "Life is easy. Why do we make it so hard?" เหมือนร่างกายและจิตวิญญาณของพวกเค้าอุดมไปด้วยวิตามิน อาหารเสริม และยาต่าง ๆ เลยแฮะ หรือว่าเป็นเราเองที่ผิดปกติและใช้ชีวิตยากไป?

#Siamstr