หลังม่านลายจุด.. การพักใจในระหว่างทาง

ภาพแทนของโลกสองใบ..

แอร์เย็นในร้านสะดวกซื้อ เปรียบเหมือนจิตที่ตั้งมั่น

ขณะที่โลกภายนอกผ่านม่านสติกเกอร์นั้นร้อนรุ่มและวุ่นวายไม่ต่างจาก อารมณ์ที่วิ่งพล่านในใจคน

ม่านลายจุดอาจคือ อวิชชา ที่พรางความจริงบางส่วน

แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ ช่วยกรองแสง ไม่ให้แผดเผาเราจนเสียศูนย์

ความว่างในที่มีผู้คน..

ผมมองออกไปเห็นผู้คนขวักไขว่ แต่ขณะเดียวกันกลับไม่มีใครในภาพที่มองกลับมา.. นี่คือบทเรียนของความโดดเดี่ยวที่ไม่ใช่ความอ้างว้าง

บางที... ความสงบ

อาจไม่ได้เกิดจากการหนี แต่จากการยอมให้สิ่งวุ่นวายดำเนินไปโดยไม่เข้าไปข้องเกี่ยว

กาแฟหนึ่งกระป๋องและนมหนึ่งขวด..

“ความเรียบง่าย” ไม่ใช่สิ่งต่ำต้อย

กาแฟกระป๋องให้ตื่น นมถั่วเหลืองให้สมดุล

เหมือนพลังและความอ่อนโยน ที่อยู่ร่วมกันได้ในหนึ่งมื้อ

บางทีเรามักเลือก “กาแฟ” เพื่อเร่งตัวเองโดยลืม “นม” ที่ทำให้เราหยุดและย่อยช้าลงบ้าง

ปลั๊กไฟที่เก่าและมีคราบ กับร้านที่ใหม่และทันสมัย..

ในความสะอาด มีร่องรอยของความใช้จริง

ในสิ่งใหม่ ยังมีความทรุดโทรมซ่อนอยู่

ความสมบูรณ์แบบอาจเป็นเพียง ภาพโฆษณา แต่ความจริงมักเปื้อนเล็กน้อยเสมอ

พักเพื่อเดินต่อ..

ทุกที่เป็นที่ปฏิบัติธรรม หากใจเราไม่วิ่งหนีความเป็นไปของโลก

ร้านสะดวกซื้อไม่ใช่วัด แต่ก็เป็นวัดได้..

ถ้ารู้จักนั่งฟังตนเองท่ามกลางเสียงแอร์

GA #Siamstr ในวันธรรมดาวันหนึ่ง..