จากที่หมาจรจัดตัวนี้ได้มีโอกาสฟังภาษาต่างที่มนุษย์บนโลกใช้สื่อสารกัน โดยหมาจรจัดตัวนี้เติบโตและอาศัยอยู่กับมนุษย์ที่ใช้ภาษาไทยเป็นหลัก และมีโอกาสได้ลองศึกษา ภาษา อังกฤษภาษาจีน สิ่งที่หมาตัวนี้พบเจอคือความสวยงามของภาษาไทย มันมีความสละสลวย ยิ่งในเรื่อง กาพย์ กลอน แล้ว ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ไม่สามารถสู้ กาพย์ กลอน ของภาษาไทยได้(ตรงนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว) เพราะ กาพย์ กลอน ของไทยมีมีเรื่องความคล้องจองกันของเสียง ในแต่ละวรรค มาเกี่ยวข้อง และขณะเดียวกันก็ไม่ทิ้งเรื่องความคมคายของความหมาย ประกอบกับความโชคดีที่ ภาษาไทยมีชายขี้เมาคนหนี่งที้เจนจัดในภาษาไทย และกาพย์ กลอน ชายขี้เมาผู้นั้นมีนามว่า สุนทรภู่

ในสมัยที่หมาจรจัดตัวนี้ยังเป็นเพียงแค่ลูกหมาจรจัด ได้ยินข่าว่า ชายขี้เมาท่านดังกล่าวได้รับการยกย่อง จาก Unesco ให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก ก็มีความสังสัยว่าทำไมแค่คนที่แต่งกลอนได้อย่างเดียว แถมยังขี้เมาเป็นอาจิณ แต่ก็ไม่ได้คิดจะหาคำตอบ จนเมื่อสองสามวันก่อนจะเริ่มคิดหาคำตอบและได้เริ่มอ่านบทประพันธ์ เพียงบางส่วนที่ท่านได้แต่งไว้ ก็จะพบว่าบทกลอนเหล่านั้นประกอบไปด้วยความสละสลวยทางภาษา คือ มีการพ้องกันของเสียงสละ วรรณยุกต์ ในแต่ละวรรค และเมื่อพิจารณาถึงความหมายของบทกลอนก็มีความคมคาย และการเปรียบเปรย หรือ บรรยาย ได้อย่างลึกซึ้ง

"อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก

แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย

แม้นเจ็บอื่นหมื่นแสนจะแคลนคลาย

เจ็บจนตายเพราะเหน็บให้เจ็บใจ"

หรืออย่างเช่นอีกบท

"อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ

ประเสริฐสุดซ่อนใส่ไว้ในฝัก

สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก

จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย"

อันตัวอย่างทั้งสองโครงกลอนนี้ หมาจรจัดตัวนี้ไม่กล้าบังอาจที่จะตีความให้พวกท่าน เนื่องด้วยสติปัญญาที่ไม่มากพอ อาจจะทำให้ตีความคลาดเคลื่อนไปจากเจตนาของ ท่าสุนทรภู่

จากความสามารถของท่านสุนทรภู่ ทำให้ฉุกคิดขึ้นได้ถึงพลังของการสื่อสารกันของมนุษย์ ในการส่งต่อความหมายที่ต้องการจะสื่อถึงอีกคน ส่งต่ออารมณ์จากตัวผู้ประพันธ์ไปยังอีกคน ไม่ว่าจะด้วยตัวอักร หรือวาจา ท่านสุนทรภู่ ใช้ตัวอักษร ในการส่งต่อแนวคิด คติเตือนใจ จรรโลงโลกด้วยความสละสวยของภาษาและตัวอักษร

และขณะเดียวกันก็ทำให้ฉุกคิดขึ้นได้อีกว่า ก็มีคนที่มีความสามารถคล้ายๆ ท่าสุนทรภู่ แต่เขาผู้นั้น กลับใช้ความสามารถในการใช้ภาษา ด้วย วาจา โดยการพูด ชักจูงผู้คน ให้เกิความเกลียดชัง สร้างสงครามโลกครั้งที่สอง สร้างการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ใครจะไปนึกว่าสิ่งธรรมดา ๆ ที่มนุษย์อย่างพวกท่านใช้อยู่ทุกวันในการสือสาร จะเป็นได้ทั้งสิ่งที่จรรโลงโลกให้สวยงาม ยกระดับจิตใจของมนุษยชาติได้ และขณะเดียวกันก็เป็นเครื่องมือที่ทำลายโลก หรือสั่นคลอนต่อความดีงามที่มีอยู่ในตัวมนุษย์.

ผิดถูกประการใดสามารถท้วงติงติชมได้ครับ

#siamstr #สุนทรภู่ #กลอน