ฟ้าหลังฝนเพียงห้าราตรีกาล
จั๊กจั่นเรไรแม่หม้ายลองไน
เกี้ยวพาส่งเสียงระงมครวญ
เริ่งระบำฉ่ำรักกลางเวหา
ต้นไม้น้อยใหญ่เรือนหมื่น
ที่บ่มเพาะด้วยดวงใจแห่งรัก
ผลิใบอ่อนระรื่นตาเมื่อต้องสายลม
โบยสบัดอ่อนช้อยปานสาวงาม
กรีดนิ้วฟ้อนรำกลางไพรเถื่อน
ลำนำเสียงแห่งความอุดมสมบูรณ์
ประจักษ์พยานแห่งการตรากตรำ
งานหนักของเราใกล้สิ้นสุดลงเต็มที
ธรรมชาติเริ่มทำหน้าที่ธรรมชาติ
อีกเพียงไม่กี่ราตรีกาล
ต้นไม้บางต้นจะอายุครบ 10 ปี
10 ปีแห่งการเริ่มต้นสร้างสวนป่าวนเกษตร
10 ปีแห่งการตรากตรำกำศึกหามร่ำหามค่ำ
10 ปีแห่งการกระทำเพื่อจะไม่ต้องกระทำ
10 ปีแห่งการสร้างสรรค์งานศิลปะชั้นสูง
10 ปีแห่งการยอมมีชีวิตในแบบที่คนส่วนใหญ่
ไม่อยากจะมีกัน เพื่อที่จะได้มีชีวิตในแบบที่คนส่วนใหญ่ ไม่อาจจะมีได้ในอนาคต
#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสง
แต่ชอบแสดงกล้ามดาก
#siamstr
กระทำในสิ่งที่ควรกระทำ
กระทำเพื่อไม่ต้องกระทำ
10 ปีก่อนเราเริ่มต้นปลูกต้นไม้….. https://video.nostr.build/f7d9b0b137622a3df234f3d0f0b2bdee8640ea2aa34f4bceef485ad19f5b5b94.mp4 
