เมื่อหลายสิบปีก่อน
มีนักวิจัยทำการทดลองกับเด็กๆกลุ่มหนึ่ง
.
นักวิจัยหยิบขนมมาวางตรงหน้า
เด็กแต่ละคนและบอกกับเด็กๆว่า
.
“หนูมีอยู่ 2 ทางเลือก
ทางเลือกที่หนึ่ง หนูหยิบขนมกินเลย
ทางเลือกที่สอง ถ้าหนูสามารถนั่งรออยู่เฉยๆ
โดยไม่แตะขนมเป็นระยะเวลา 15 นาทีได้
หนูก็จะได้ขนมเพิ่มอีกหนึ่งชิ้น”
.
สิ่งที่นักวิจัยพบก็คือ
เด็กที่เลือกทางเลือก “อดเปรี้ยวไว้กินหวาน”
มีแนวโน้มที่จะมีชีวิตที่ “ประสบความสำเร็จมากกว่า”
เมื่อเทียบกับเด็กที่เลือกทางเลือก “กินเลยตอนนี้”
.
ยกตัวอย่างเช่น
พวกเขามีแนวโน้มที่จะมีผลการเรียนที่ดีกว่า
มีทักษะการเข้าสังคมที่ดีกว่า
มีปัญหาโรคอ้วน (obesity) น้อยกว่า
มีปัญหาการใช้สารเสพติดน้อยกว่า
เป็นต้น
.
อย่างไรก็ตาม
การ “อดเปรี้ยวไว้กินหวาน” ไม่เพียงแค่ส่งผลต่อ
“ความสำเร็จ” ในด้านต่างๆข้างต้นเท่านั้น
.
แต่ผลการศึกษาล่าสุดยังพบว่า
การ “อดเปรี้ยวไว้กินหวาน” ยังสามารถช่วยป้องกัน
อัลไซเมอร์และภาวะสมองเสื่อม (cognitive decline)
รูปแบบอื่นๆได้อีกด้วย!
.
เพราะทุกครั้งที่เรา “อดเปรี้ยวไว้กินหวาน”
มันคือการที่เรากำลัง “เสริมความแข็งแกร่ง” ให้สมองเรา
.
คล้ายกับเวลาที่เรายกของหนักๆ
มันก็ถือเป็นการ “เสริมความแข็งแกร่ง” ให้กล้ามเนื้อของเรา
.
ฉะนั้น
ยิ่งเรา “อดเปรี้ยวไว้กินหวาน” มากเท่าไหร่
สมองของเราก็ยิ่ง “แข็งแกร่ง” มากเท่านั้น
.
ส่งผลให้อัลไซเมอร์และภาวะสมองเสื่อม (cognitive decline)
ในรูปแบบต่างๆมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นกับเราได้น้อยลงนั่นเองครับ
.
อ้างอิง
https://doi.org/10.1037/pag0000084
https://doi.org/10.3389/fnagi.2024.1418455
https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0022-3514.54.4.687
https://doi.org/10.3233/jad-150256
https://doi.org/10.1080/87565641.2010.549980
https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1390511
#จิตวิทยา #siamstr