ตั๋ง.. สิ่งที่มึงเลือกไป ทางที่มึงเลือกเดิน คือ สิทธิ์ตามธรรมชาติของมึง พี่ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า.. แสดงความห่วงใยอยู่ห่างๆ

ในฐานะพี่กับน้องต่าง DNA กูจะทำอะไรได้ มึงโตแล้ว มึงมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง ความชอบในแบบตัวเอง มึงสุขภาพดี มึงมีความสุข มึงไม่โดนหมากัด ไม่ถูกคนรุมกระทืบ แค่นั้นกูก็พอใจแล้ว

ครั้งหนึ่งมึงเขียนว่า จะหันมาให้ความสำคัญกับความพึงพอใจของตัวเอง จริงๆ กูยิ้มมุมปาก เพราะเป็นกูนี่แหละที่รู้ว่าอะไร เพราะที่ผ่านมามึงไม่ค่อยสนใจตัวเองมากเท่าเรื่องรอบตัว

ความสุข ความทุกข์ ความหวัง ความอ่อนล้า ความปิติ ความเจ็บปวด ทุกเรื่องราวของมึง กูได้ฟังมาจนหมดแล้ว คงมีไม่กี่คนที่เข้าใจตัวตนของมึง หนึ่งในนั้นคือกูนี่เอง

เวลามีคนไม่เข้าใจในตัวมึง เวลามึงไปเกรียนใส่คนอื่น คนแรกที่โดนฟ้องคือกูเหมือนกัน กูก็ทำได้แค่.. "อย่าไปถือสาไอ้เด็กนี่เลย.." บ่ายเบี่ยง บอกปัดโอกาสที่จะได้อธิบาย เพราะเรื่องบางอย่าง.. คำพูดมันแสดงแทนไม่ได้

กูอยากจะเกลียดมึงแบบที่คนอื่นเขาเป็นกัน แต่กูทำจริงๆ ไม่ได้สักที คนที่ผ่านหลายๆ เรื่องราวมาด้วยกัน มันถูกลบความรู้สึกไม่ได้เพียงเพราะความเห็นของคนอื่น ที่ไม่ใช่เรา กูอยากจะลืมมึง บางครั้งกูภูมิใจในสิ่งที่มึงทำ บางครั้งกูก็แอบผิดหวัง แต่กูทำไม่ได้หรอก เพราะสำหรับกู มึงคือน้องกูตลอดไป

เว้นแต่มึงคิดจะเป็นอริกับกูเท่านั้นเอง

..ซึ่งกูรู้ มึงคงไม่ทำเรื่องไร้สาระแบบนั้น

มึงจะนิยามตัวเองยังไงดี ถ้าคิดจะทำร้ายจิตใจคนที่รักมึง จริงไหมล่ะ?

ในอดีตกูเคยคิดจะสอนมึง แนะนำมึง เกี่ยวกับวิธีที่เราจะมองโลก อยู่บนโลกนี้ให้มีความสุข สุขพอที่จะมีพลังไปทำสิ่งต่างๆ ที่เป็นประโยชน์กับตัวเองได้..

ถึงจุดนึงกูก็ได้สติ.. กูไม่ใช่เจ้าชีวิตใคร ไม่มีธุระกงการอะไรจะไปบังคับชี้นำอนาคตของใครในลักษณะของการคิดว่ากูแน่กว่ามึง.. กูเลยตัดสินใจ ถอยออกมา ให้มึงได้เรียนรู้ เติบโตบนโลกนี้ในแบบของตัวเอง ซึ่งมันอาจจะให้ประโยชน์กับมึงมากกว่าที่กูคิดไปเองและคิดจะทำก็ได้

มึงรู้ว่ากูมีภารกิจของตัวเอง มีความรับผิดชอบที่ใหญ่มากจากลมปากของตัวเอง บางทีกูก็ต้องเลือกว่าจะเอาพลังตัวเองไปใช้กับเรื่องอะไรก่อน-หลังดี

แต่ไม่มีพี่น้องคู่ไหนตัดกันจากใจได้จริงๆ หรอก..

กูพร้อมกอดมึงเสมอ พร้อมทำแผลเย็บปากให้มึง หาที่ให้มึงนอนพักเอาแรง กลับไปสู้ใหม่ กับโลกของมึง

ย้อนกลับไปวันที่ 30 สค. 67 เวลาเกินเที่ยงคืนไปหน่อยๆ

"ปัญญาจะมีคุณค่าจริงๆ เมื่อมันถูกส่งต่อ"

ส่งด้วยหัวใจ..

มึงอาจจะคิดว่ากูชอบพูดเอาหล่อ เจ้าสำบัดสำนวน มันก็ใช่ แต่ทุกสำนวนกูใช้หัวใจเขียนออกมานะเว้ย

อย่าให้คุณค่าดีๆ มันตายไปพร้อมกับตัวมึง

ชะตามึงไม่ได้ด้อยไปกว่าเพื่อนงี่เง่าแต่ดันบ้านรวย ไม่ได้ด้อยไปกว่านีกการเมืองหัวควยแต่วาสนาดี มันไม่้กี่ยวกับเรื่องพวกนี้

กูทำให้มึงเห็นแล้ว.. อนาคตของเรา เราสร้างมันเองได้

ปล. เขียนเหมือนอยู่กันคนละมุมโลก..

กูก็แค่รักมึง ไม่มีอะไร