หนี ais มา 3BB แต่แล้วก็มาควบอีกจนได้สินะ บิลรวมกันอีกละ nostr:note1g5mnf0h268rtn6ss4kn43dd427d7teq7whfnvfu8udkepm2c45sqvwasyp
GM ครับผม วันนี้อย่าลืมตากแดดละ
แดดแอบแรงหน่อยๆ แก้วประจำใบเดิมเพิ่มเติมคือกาแฟ … 
วันนี้ซวยซ้ำซวยซ้อนดีจริงๆ เเต่สุดท้ายก็ขึ้นรถทันละวะ 5555
กลับบ้านไปหาครอบครัว 😁
#siamstr
---
Wherostr | https://wherostr.social/?q=g:w4rw848u0
Duck Duck Go Maps | https://w3.do/kv33HyAq
Google Maps | https://w3.do/jAK6bdyH
คนบ้านเดียวกันเรอะเนี่ย เดินทางปลอดภัยอะ
GA ☕ #siamstr
---
Wherostr | https://wherostr.social/?q=g:w4rq6rt0t
Duck Duck Go Maps | https://w3.do/NgtfI_Wj
Google Maps | https://w3.do/_iKYXID4
GM ครับ
เรื่องเล่า เมาอ้วกหน้าโต๊ะทำงาน
เมื่อการเปลี่ยนแปลงมาถึงเปลี่ยนทีมผู้บริหาร ผมหนึ่งในเจ้าหน้าที่ที่ทำงาน ณ สถานที่แห่งนั้นก็ต้องปรับตัวตามไปด้วย วันนั้นเจ้าหน้าที่ทั้งหมดรวมทั้งผมได้มีการเปลี่ยนแปลงย้ายโต๊ะที่ทำงานกัน โดยเจ้าหน้าที่ของสำนักงานนั้น ต้องมาอยู่ภายในห้องเดียวกันทำบรรยากาศเปิด จากเดิมผมเองที่เคยประจำการอยู่คนเดียว เป็นระยะเวลานานมากกลับมานั่งโต๊ะร่วมกับท่านอื่นก็คงกระอักกระบวนยิ่งนัก
มันคงเป็นความชินในการทำงานที่ตั้งแต่ทำงานเป็นต้นมา ได้นั่งอยู่คนเดียวตลอด และไม่ได้อยู่ในกับเจ้าหน้าที่คนอื่นเลย และไม่ค่อยได้ไปยุ่งกับเพื่อนร่วมงานมากนัก ในวันนั้น หลังจากทุกคนจัดเตรียมพื้นที่ทำงานใหม่ และพอถึงเวลาเลิกงานทุกคนก็ทยอยๆกลับบ้านไปตามภาระส่วนตัวของตัวเอง ส่วนผมเองก็ออกไปคนสุดท้าย จัดโต๊ะคอม จัดสาย จัดวางเอกสาร ให้กับเจ้าหน้าที่ทุกคน แต่เว้นแต่โต๊ะผมที่ยังไม่ได้ย้ายโต๊ะทำงานลงมา ภายในวันนั้น
เชี่ย วันนั้นเป็นวันที่เหนื่อยมากที่สุดไม่รู้เพราะความรู้สึกที่ว่าเปลี่ยนผู้บริหาร แนวทางการทำงาน หรือวิสัยทัศน์ นโยบายผู้บริหาร หรือ ที่ตัวผมเองต้องลงมานั่งอยู่ที่ห้องสำนักงานร่วมกับคนอื่น ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกัน เมื่อเวลาสามทุ่มแล้ว ผมเตรียมสถานที่ทุกอย่างคงจะเข้าที่แล้ว ก็สแกนนิ้วและก็ต้องเดินไปยังจุดจอดรถเหมือนเดิม เพราะไม่มีรถเมล์ขับมาแล้วในตอนนั้น ก็เดินคนเดียวท่ามกลางแสงไฟที่ส่องตามทางที่เดินผ่านไป
กำลังคิดว่าจะกลับบ้านเลยไหม แต่ด้วยความรู้สึกเครียดมาก เหนื่อยมาก เอาวะร้านชิวละกัน ก็ไปกินคนเดียวซึ่ง ถ้าไม่หนักมากนักก็คงกลับไปนอนบ้าน ชั่งมันไปละ ถึงร้านแล้วก็นั่งคุยกับผู้จัดการร้านที่เคยรู้จักกันในสมัยมัธยม ซึ่งก็พูดคุยตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้ค่อยเจอกันนานมากนัก ได้พูดคุยกันหลายเรื่องที่ทำให้ลืมในช่วงเวลาที่เหนื่อย ณ วันนั้นไป ซึ่งหมดไป ห้าขวด
กินไปกินไประยะเวลาผ่านไป คุยกับผู้จัดการร้านไป นี่มึงก็กินดุเหมือนกัน(ผู้จัดการพูด) ปกติกินเบียร์นีขวดหนึ่งนี่ก็ชั่วโมงหนึ่งเลยนะ นี่มึงสิบนาทีก็หมดขวดละ อ้าวเขากินกันแบบนั้นหรือวะ กูไม่รู้นี่หว่า ช่วงนั้นเป็นช่วงนั้นทำให้ลืมบรรยากาศที่ทำงานในวันนั้นไป อย่างน้อยกูก็ลืมสถานที่นั้นๆ พร้อมๆ เด็กเชียร์เบียร์ที่มาเติมให้เป็นระยะๆ และกับแกล้มอย่างเนื้อย่าง 4 ไม้ 60 และถั่ว 40 บาท
สภาพหลังหมด 5 ขวดก็มึนๆ พยายามลากตัวเองกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย อาบน้ำหลับได้แปบเดียว ไอ้ที่เนื้อย่างที่กินไปกะถั่วก็อ้วกมาทั้งหมดในรอบนั้น นอนต่อถึงเช้าเพื่อลากตัวเองไปทำงานเหมือนอย่างเคย
สภาพตอนเช้าตื่นมากินอะไรไม่ได้เลย มึนหัวหนักมากแต่ในเมื่อเรายังมีภาระงานที่ต้องรับผิดชอบอยู่เราก็ต่อไปทำงานกันต่อไป ระยะหว่างการเดินทางก็กินวิตามินซี (ขวดน้ำสีส้ม) สองขวดก็คิดว่าจะช่วยทำให้หายแฮงค์ได้บ้างแต่ไม่เลย อาการยังทรงๆ อยู่จนกระทั่งมาถึงโต๊ะทำงาน พอกำลังจะนั่งลง ไอ้ที่น้ำส้ม(วิตามินซีที่กินเข้าไป) อ้วกออกมาทั้งหมดเลย ตาตื่นขึ้นมาทันที ต้องเอาทิซซู่ใกล้ๆมาเช็ด ขอผ้าจากแม่บ้านมาเซ็ตให้กลับเป็นปกติ เหมือนเดิมแล้วทำงานกันต่อไป
ช่วงก่อนหมดเวลางานวันนั้นหัวหน้าก็มาพูดคุยกับผมเรื่องระบบการทำงานต่อไป ผมเองก็ได้พูดคุยปัญหากับเขาไป หัวหน้าเองเขาก็บอกว่า บางทีการย้ายสถานที่ทำงานมาอยู่ร่วมกับเจ้าหน้าที่ มันอาจจะดีสำหรับผมก็ได้ ซึ่งผมไม่รู้หรอกว่าอนาคตมันจะดีหรือไม่ เพียงแค่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง และเผชิญกับมัน แต่ก็ทำให้รู้ว่าถ้าวันไหนวันหนึ่งถ้าเราไม่เหมาะกับงานนั้นจริงๆ ก็คงลาออกไปใช้ชีวิตที่อยากจะใช้ แค่ทำให้เต็มที่ก็เพียงพอแล้ว
สภาพอาการก็ทรงตัวเรี่ยๆ ตอนเย็นเลิกงานกลับมาก็หลับยาจนถึงเช้าวันนี้ และอาการก็กลับมาเป็นปกติ ท้ายสรุปก็ไม่มีอะไรมากนักเพียงแค่ เหนื่อยมากจนอยากเมาให้หายเหนื่อยก็แค่นั่นเอง
23 celcius this morning.
Wondering how it'd be in Korat.
Going to find out this evening!
GM, #siamstr 🤟
GM, Have a nice day!
ชอบเอาเนื้อมาล่อรอบดึกอีกแล้ววว…
เริ่มไม่มีตังแล้วสินะ
GM ครับ เริ่มต้นวันด้วยสิ่งดีๆครับ
โพสต์นมสดบ้างอะไรบ้าง ไม่ใช่โพสต์เนื้ออย่างเดียวใช่มะ เอิ๊กๆ
Kohjum Relax Beach on last march 2023
#siamstr #wherostr #siamtravel #kjnlravel
ทดสอบโพสต์ผ่าน wherostr
เก็บประวัติการท่องเที่ยวส่วนตัวผ่าน nostr
มีใครจะเริ่มทำปักหมุด รีวิวแนะนำสถานที่ผ่าน nostr บ้าง เผื่อได้ตามเก็บ
4,307.5 ชม. ที่หมดไปกับการเล่นเกมที่ PoW ถูกทำลายทิ้งทุกครั้งที่ Main Patch มีการเปลี่ยนรูปแบบของการเล่นใหม่ ตัวละคร, สเตตัส, สกิล, แผนที่, ไอเทม, คุณสมบัติต่าง ๆ ที่ถูกเพิ่มเข้ามา ที่ผู้เล่นจะต้องค่อยอ่าน patch note และปรับตัวกับสไตล์การเล่นให้สอดคล้องกับ patch ที่ถูกอัพเดทอยู่อย่างสม่ำเสมอ
ถามว่าเสียดายเวลามั้ย? เมื่ออดีตเป็นสิ่งที่ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรมันไม่ได้จะเสียดายมันไปทำไม อย่างน้อยวิธีการที่เราดำเนินมันมาถึงปัจจุบันนี้ก็ล้วนแล้วแต่ผ่านวันเวลาเหล่านั้นมาแล้วทั้งนั้น
ในช่วงเวลาที่หมดไปกับมันนั้น อย่างน้อยมันก็เคยได้มอบความสนุก การศึกษาพฤติกรรม/อารมณ์ของเพื่อนร่วมทีม การเล่นอย่างเป็นทีมเวิร์ค/และไม่เวิร์ค การอดทนอดกลั้นกับความ toxic ธาตุแท้ของมนุษย์ที่ถูกปลดปล่อยออกมา แม้ว่าสภาวะปกติที่ไม่ได้สวมบทบาทอยู่ในเกมที่กำลังเล่น จะเป็นพฤติกรรมอีกแบบที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่มันมอบให้ที่นอกเหนือไปจากทักษะที่ได้ใช้มันในเกม ก็ยังมีสิ่งอื่น ๆ ที่ติดตัวเราออกมา และเราใช้มันได้ในชีวิตจริง มันไม่ได้เปล่าประโยชน์ไปทั้งหมด
มันยังมอบแนวคิดของปรัชญาเล็ก ๆ น้อย ๆ สัจธรรมแห่งการมองเห็นการเวียนว่ายตายเกิด 4,307.5 ชม. เฉลี่ยการจบรอบการเล่นโดยประมาณ 45 นาทีต่อเกม นั้นคิดเป็นราว ๆ 5,743 เกมที่ได้เล่น ถ้าเปรียบกับการตายแล้วเกิดใหม่ มันก็คงเป็นการตายแล้วเกิดใหม่ในโลกของ DOTA 2 ไปแล้วราว ๆ 5,743 รอบ
การกด find match เพื่อเริ่มต้น ทุก ๆ ครั้งที่หยิบตัวละครแต่ละตัวมาเล่น ทุก ๆ ค่าประสบการณ์และเลเวลของตัวละคร ทุก ๆ ไอเทมที่สะสมไว้ในช่องไอเทมทั้ง 6 ช่อง ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายในเกมล้วนถูกทำล้ายทิ้งเมื่อป้อมปราการสุดท้ายของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนั้นถูกทำลายลง
ทุก ๆ สิ่งที่สั่งสมมาในเวลาราว ๆ 45 นาที นั้นหายไปจนหมดสิ้นเมื่อเกมได้จบลง ไม่ต่างกับการเวียนว่ายตายเกิดของมนุษย์ อายุขัยที่ราว ๆ 60 - 120 ปี ความทรงจำ สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดแต่กายนั้นย่อมตายไปพร้อมกับกายในลมหายใจสุดท้าย เหลือไว้เพียงสิ่งที่สร้างไว้ให้กับโลก มรดกที่ตกสู่ลูกหลาน โลกและชนรุ่นหลังจะยังคงดำเนินต่อไปในวันที่เราไม่อาจจะมีกายที่รับรู้ถึงสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นอีกต่อไป
กว่าการรับรู้อีกครั้งจะมาถึง จิตที่กระเด็นกระดอนออกไป ตกลงในสรรพสิ่งต่าง ๆ และวันเวลาอันยาวนานเกินกว่าอายุขัยของดาวฤกษ์ที่อยู่ในจักรวาล
ถ้ากาลปัจจุบันเรารับรู้สรรพสิ่งต่าง ๆ ด้วยสติสัมปชัญญะของมนุษย์ กว่าการรับรู้ของเราอีกครั้งหลังจากการตายในชีวิตนี้ คงต้องรอให้จิตนั้นได้สถิตลงในครรภมารดาของมนุษย์อีกครั้ง หญิงผู้ที่ไม่ได้มอบเพียงแค่ชีวิต แต่ยังมอบโอกาสอันยิ่งใหญ่ให้กับผู้ที่เกิดใหม่ ให้พวกเขาได้มีโอกาสแห่งการตื่นรู้ ให้พวกเขาได้มีโอกาสที่จะรับรู้ถึงตัวตนของการมีอยู่ของพวกเขาอีกครั้ง
วิทยาการในปัจจุบันไม่อาจจะตัดสินได้ว่าสัตว์ต่าง ๆ ในโลกนั้น มีโอกาสแห่งการรับรู้ถึงตัวตนของพวกมัน ได้เหมือน ๆ กันกับที่มนุษย์มีหรือไม่ ถ้าหากว่าคำตอบคือไม่ เราคงต้องสุ่มการเกิดใหม่ของเราไปเรื่อย ๆ โอกาสของความน่าจะเป็นอันน้อยนิดที่จิตจะได้สถิตลงในครรภมารดาของมนุษย์
4,307.5 ชม. ที่ผ่านไปกับการเล่นเกมนั้นไม่เคยได้สูญเปล่าไปอย่างไร้ประโยชน์ มันช่วยเปิดมุมมองใหม่ มุมที่ถ้าหากตัดวิธีการมองด้วยมุมแห่งการตัดสินออกไป ว่าเกมเป็นเพียงสิ่งที่ไร้สาระและเสียเวลา
หากเราได้ลองพิจารณาด้วยมุมมองของผู้เฝ้าสังเกตการณ์ เราก็จะค้นพบในสิ่งต่าง ๆ เรื่องราวเรื่องเดียวกันที่ถูกเล่าออกมาราวกับเป็นคนละเรื่องกับสิ่งที่เกิดขึ้น เราอาจจะค้นพบหนทางใหม่ ๆ ทางที่ทำให้เราเข้าใกล้สิ่งที่เรากำลังตามหา
ปล. หากพิจารณาดี ๆ การรับรู้ว่าเราคือเรานั้น จำเป็นจะต้องอาศัยความเป็นมนุษย์เท่านั้น หากเราเกิดเป็นสัตว์ที่ถูกกำหนดมาด้วยสิ่งที่เรียกว่าพฤติกรรม การกระทำไปตามสัญชาตญาณ มีความรู้สึกเจ็บปวดไปตามการออกแบบและสร้างมาแบบนั้น ไม่รับรู้ถึงตัวตนการมีอยู่ของตัวมันเอง
ถ้าหากการเวียนว่ายตายเกิดนั้นมีอยู่จริง สิ่งที่น่ากลัวสำหรับความตายนั้นคงไม่ใช่การสูญเสียชีวิตในชีวิตนี้ไป แต่ความน่ากลัวนั้นคงเป็นคำถามที่ว่า เมื่อไหร่/อีกนานแค่ไหนที่เราจะได้เกิดมาเป็นสิ่งที่รับรู้ได้ถึงตัวตนของเราอีกครั้ง
เฉกเช่นกับการได้เป็น "มนุษย์"
#Siamstr
https://nostrcheck.me/media/public/nostrcheck.me_2463560925502976171698389218.webp
ผมเองก็ยังเล่นเกมอยู่ แค่ว่างๆก็มาเล่น บางทีก็หัวร้อนนะเล่นเกมแบบ 5v5 หรือพวก battle royal งี้ (rov นี่เมื่อก่อนเล่นประจำหมดกับมันไปเยอะ) ถือว่าสนุกสนานกันไป แต่พอไม่ว่างแล้วกลายเป็นว่าที่ชื้อมาก็ดองไว้เหมือนเดิม เกมไหนเปิดตัวใหม่ ที่น่าสนใจ ก็จะชื้อมาเล่น ได้สองสามวันก็ เอาไปดองเหล้าเหมือนเดิม ก็จะเหลือเกมที่เล่นประจำจริงๆ ที่มีโอกาสเมื่อไรก็จะเล่น สูงสุดที่ทำไว้ก็ stellaris หลังๆมา ก็เล่นแบบไม่มัลติสบายใจกว่าเยอะเลย 
วันที่ฟ้าร้องและพายุเข้าหนักตลอดทั้งคืน เป็นวันที่ได้นอนเช้าที่สุดละ #siamstr