เดี๋ยวไปลองทำครับ น่าสนใจครับ

ขนทองไปจะยัดตูดได้ชักกี่แท่ง

GM ครับ พี่ๆ มีวิธีเอาใยออกไหมครับ กับดักนี่มันเหนียวจริงๆ 🤣🤣

แต่เอียตุ๊กเองก็เข้าใจภาพอยู่นะ ต้องไปตามเอียหมูมาตีความ เผื่อจะตีความหมายออก เอิ๊กๆ 🤣🤤 บางทีอาจจะเป็นรูปผมก็ได้ :)

ขอบคุณครับพี่ :)

เห็นภาพเลยครับ 555 แล้วก็เดินไปบูธเบียร์เติมเบียร์มายืนคุยกัน ส่วนเวทีก็เป็นเสียง background ไป

ขอบคุณครับผม :)

GM ครับ แต่มันเป็นวันทำงานสุดท้ายของปีสำหรับผม :)

ใช่ๆ ภายในงาน ในห้องนี่เหมือนนักเรียนนั่งเงียบเรียบร้อยมาก มาคนเดียวก็ขี้เขินกัน ตอนเที่ยงเอ่อจะทักทายชวนไปกินข้าวด้วยชั้นล่าง(ที่มานั่งข้างๆกัน) คิดในใจแปบหนึ่ง อ้าว หายไปละ เลยออกไปข้างนอกฟังคนเขาคุยกันแทน วนบูทนั่นนี่ และกลับมาในห้องเหมือนเดิม จบงาน เดินออกจากงานแบบเหงาๆ พร้อมของฝาก ก็คิดนะถ้าลองทักทายไป คงน่าจะได้คุยกันยาว จริงๆแหละครับ

ช่วงครึ่งปีแรก

ช่วงนี้จะเป็นช่วงที่ใช้ชีวิตปกติไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนแปลง ทำงานไปเรี่ยๆ อยู่ในสภาวะหมดไฟไม่อยากจะทำอะไร จนต้องลาพักร้อนเดินทางไปค้นหาการใช้ชีวิตของตัวเอง โดยลากตัวเองไปติดเกาะอยู่นั่งอยู่เฉยๆ สามวันเต็ม ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ได้เปิดประสบการณ์ใหม่ๆของชีวิตในรูปแบบของการเดินทางทั้งหมด อย่าง การนั่งรถโดยสาร ขึ้นเครื่องบิน นั่งรถไฟชั้นสาม(ที่ทรมาณตัวเองมาก) ไปล่องเรือเจ้าพระยา ช่วงในการเดินทางนั้นได้เจอปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือโทรศัพท์แบตหมด ไม่ได้มีแบตสำรอง ต้องใช้ชีวิตที่แทบไม่ได้ใช้มือถือ ใช้แต่เงินสด แต่ก็ยังเอาตัวรอดไปยังที่พักที่จองไว้ ช่วงระหว่างที่อยู่บนที่พักบนเกาะนั้น ได้เจอชาวเลบนพื้นที่เกาะ เราได้พูดคุยกันหลายเรื่องมาก แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่สั้นๆ ที่ได้พูดคุย ที่ได้พักความรู้สึกของตัวเองและชาร์ทแบตตัวเองเพื่อกลับไปทำงาน ซึ่งในการเดินทางนี้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างมาก การเดินทางและการใช้ชีวิต การมองวิถีชีวิตของผู้คนที่เดินทางไปทำหน้าที่ของแต่ละคน และมานั่งทบทวนตัวเองเพื่อกลับไปทำงานทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป

ช่วงกลางปี

ช่วงนี้ได้มีโอกาสได้มีโอกาสเข้าไปร่วมงาน BTC2023 ซึ่งในการเดินทางไป กทม อีกครั้งหนึ่งนั้นก็ยังคงเป็นบรรยากาศเดิมๆ สถานที่ต่างๆ ก็มีการก่อสร้างอย่างต่อเนื่อง สถานที่ที่จัดงานนี่ก็พึ่งมาครั้งแรก เหมือนตอนสมัยวัยรุ่นแบบบ้านนอกเข้ากรุงในทุกๆครั้ง มันเป็นอะไรที่ค่อนข้างสับสนกับตัวเองเหมือนกัน พอถึงหน้างานเอ่อ ฉันมาทำอะไรที่นี้ แต่มีโอกาสได้ใช้งานชื้อของด้วย LN ด้วยความที่เราเข้าใจศึกษามาก่อน มันเลยง่ายต่อการใช้จ่ายแบบไม่ได้ติดขัดอะไร บรรยากาศภายในงานค่อนข้างอบอุ่นมาก(ในความรู้สึกตัวเอง) ผมได้เห็นทุกคนที่เคยอยู่หน้าจอแต่มาอยู่ต่อหน้า เห็นแล้วอยากเข้าไปขอถ่ายรูปนะ แต่ก็ได้แต่ยืนมองคนไปมาและอมยิ้มอยู่ในใจ บูธที่ผมได้มีโอกาสได้พูดคุยก็บูทที่เปิดให้ชิมเบียร์ฟรี เจ้าหน้าที่ค่อนข้างแนะนำดีพอสมควร ชวนชิมนั้นนี่ ก็เลยชิมไปแก้วเดียว และสนับสนุนตามกำลังศรัทธาของตัวเอง ก็เสียดายอยู่ในหลายๆ เรื่องเหมือนกัน อย่างเครื่องทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่อยากลองใช้ หรือลองทักทายผู้คนภายในงาน แต่มันก็เป็นประสบการณ์ที่ดีเหมือนกันภายในงานนั้น

ผมเองค่อนข้างเงียบในเมนตรีมมานานจนกระทั่งได้เข้ามาสู่ในโลก NOSTR มันเป็นอีกโลกอีกใบหนึ่งที่ผมเองพยายามเข้ามีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน ได้อ่าน และศึกษาอะไรหลายเรื่องซึ่งจริงๆ มันคัดแย้งกับความรู้สึกตัวเองมากกับมายเซตใหม่ๆ ที่ได้รู้ใน NOSTR หลายเรื่องที่รู้มาตลอดชีวิตว่ามันใช่ แต่กลับไม่ใช่ในหลายๆเรื่องในโลกแห่งนี้ จนได้ทดลองทำมันจริงๆ ถึงรู้ว่าเอ่อมันใช่ เรามาถูกทางแล้วจริงๆ ที่บ้านเอง ยังบ่นๆว่า ทำไมถึงไม่กินข้าวเลย ข้าวไม่ลดบ้างเลย (ก็ความคิดมันเริ่มเปลี่ยนไปละเนอะ แต่ก็ยังคัดแย้งกับตัวเองอยู่ตลอดเวลาอยู่) โดยเฉพาะเนื้อที่ผมมีความคิดว่าไม่จะกินเนื้อเลย เพราะมีความคิดความเชื่อบางอย่างที่ได้รับฟังมาตอนเด็ก จนกระทั่งได้ลองกินดูก็มันไม่ได้เสียหายอะไรนะ ทำให้ผมเองต้องปรับมายเซตอะไรหลายอย่างพอสมควรเหมือนกัน

ช่วงปลายปี

ในชีวิตในโลกปกติก็ยังทำงานเหมือนเดิม เพิ่มเติมผมเองเริ่มหนีห่างจากเมนสตรีมกลับอยู่ในโลก NOSTR มากขึ้นมัน เหมือนมาเสพโดปามีน รับพลังบวกและมีแรงในการใช้ชีวิตในแต่ละวัน เริ่มทักทายคนมากขึ้น เริ่มลองมา ทำกับข้าวกินเองโดยเฉพาะการชื้อเนื้อมาจี่ในกระทะพร้อมกับการกินไข่ต้มง่ายๆ เริ่มเดินออกกำลังกายให้สุขภาพแข็งแรง รวมทั้งช่วงนี้เองก็ได้ลองเริ่มกู้เงินมาโป๊ะหนี้ พึ่งรู้ว่าการเป็นพนักงานประจำนั้น มันกู้เงินได้ง่ายมากจริงๆ เป็นช่วงที่ตัวเองสามารถเครียร์หนี้บัตรกดเงินสดที่จ่ายแต่ดอกมาหลายปี โดยการกู้เงินจากธนาคารได้จนหมด (ดีหน่อยที่รวมยอดหนี้เหลือก้อนเดียวหักจากฐานเงินเดือน จ่ายดอกเบี้ยน้อยลง) และยังเหลือเงินก้อนหนึ่งไว้สำรองไว้และไปสอย BTC (อย่าหาทำ) และสามารถเริ่มเก็บเงินได้ก็ช่วงนี้เหมือนกัน มันทำให้ผมเริ่มภูมิใจในตัวเองมากยิ่งขึ้น และมีแรงไปใช้ชีวิตทำงานอื่นๆ ต่อไป

EAST101 นั้นถึงแม้ผมจะรับชมผ่านออนไลน์บนหน้าจอนั้น เห็นบรรยากาศแล้วอยากไปแจม แม้ว่าจะไม่ได้มีโอกาสได้ไป แต่เห็นแล้วมันมีความอบอุ่นของคนในหน้าจอ เราเองนั่งฟังไปทำงานของตัวเองไป จนกระทั่งใน NOSTR มี Nostrnests นั้น ผมเองก็มานั่งเฉยๆ ไม่ค่อยได้พูดอะไรจนกระทั่งมีหัวข้อ เรื่องเล่าของชาวยุค 90 ก็เริ่มต้นได้ทักทายพูดคุยเหมือนกัน แต่ก็เป็นช่วงท้ายของช่วงเวลาวันนั้นแล้ว เกือบตีสามละ วันนั้นเองมีหลากหลายเรื่องราวที่ได้ฟัง จนหลังๆมา ก็เข้ามานั่งฟังตลอดเลย ก็แอบมีคุยๆบ้าง ก็เป็นอีกด้านหนึ่งที่กล้าพูดคุยกับใครที่ไม่รู้จักเลยเหมือนกัน ถือว่าเป็นเรื่องใหม่ที่ต้องเรียนรู้

สำหรับปีนี้ผมเองมันเป็นหนึ่งที่ผ่านพ้นไป ล่าสุดหลังจากที่มานั่งสมองหวานกะดวงจีนเข้าไปเอ้าปีนี้ ปีชมนี่หน่า(เอ้ยปีชง) แต่ก็ไม่มีเรื่องราวไหนที่ยังแก้ไขปัญหาและผ่านมาไม่ได้ เพียงแค่เราแค่เผชิญหน้ากับปัญหาและค่อยๆแก้ไขกันไป ขอบคุณบุคคลหลายๆ ท่านบน NOSTR ที่ทำให้ผมเองได้ศึกษาในหลายๆ เรื่อง ถึงแม้จะไม่ค่อยได้เขียนมันในโลกแห่งนี้ก็ตาม แต่ก็ยังติดตามและอ่าน #siamstr อยู่เสมอ

ส่วนปี 2024 นั้นมีหลายสิ่งที่อยู่อยากทำเหมือนกันและมองเห็นความเป็นไปได้ในการพัฒนาทักษะใหม่ๆ เหมือนกัน เหลือเพียงแต่ว่าจะเลือกจับไปด้านไหน ไว้ทยอยๆค่อยเขียนๆกันต่อไป เวลามันผ่านไปไวจริงๆ นะ #reflecting2023 #siamstrog

ท้ายสุด

ตาๆ ทำไมเขาต้องเคารพบูชารูปปั้นนี่ด้วย?

หลานเอ้ย นี่คือสัญญาลักษณ์ที่วีรบุรษของเราได้ก่อสร้างบ้านเมืองไว้

กองบินฝูงรบก็บินผ่านรูปปั้น ผ่านหัวของตาและหลานไป

Verifying my Nostr Nests identity: nfT4Qi7euRAsUKUhuJcPpl4TcfaXg26byCz5-xjv4GM

https://nostrnests.com

GN ครับ เอ๊ะเรายังอยู่เดือนตุลาคมอยู่สินะ

ดีใจนะที่เริ่มคุยดีขึ้นเรี่ยๆ ค่อยๆฝึกฝนไปครับ

ตัวละครในพ็อตเรื่องแบบเนียนๆ ครับ อิอิ

ชื้อบ้านสบายๆเบย สูดดดดดๆ

สูบกาแฟชะแล้ววว

GM ยามเช้าครับ

GM ยามเช้าครับ อากาศหนาวมากเลย วันนี้

สภายาแดง + เพลง BG ฝรั่งมันเข้ากันจริงๆ

ต้องไปคุยกับหัวหน้าเผ่า แกนนำคอมมูเบย ได้โดนชักใยแน่ๆ เอิ๊กๆ