Avatar
nahmkahw
1d10aaa945f225e74399193ed5b8691087127f215190e962caf7072811a6f122
Stack sats everyday. 🧡⚡️ ไม่เรียกร้องให้รัฐเปลี่ยน แต่ “ออกจากเกม” ไปเลย (Hirschman, 1970) พลังของการ “ไม่สนใจ”

สวัสดีน้อง 🧡⚡️

Replying to Avatar Win Vee

พี่เขาเขียนรีวิวมาแล้ว เราก็ขอรีโพส แล้วเจาะในส่วนของเราแล้วกัน (จริงๆ คือตอนนี้ยังง่วงและเพลียอยู่เลย ตอนแรกกะจะปล่อยพรุ่งนี้ แต่น่าจะยุ่งและกลัวลืม ด้นสดมันตรงนี้แหละ ทนอ่านเอานะครับ555)

*วันเสาร์ที่ 4 พย 66 10.00น.

ผมขับรถมาถึงคาเฟ่ที่นัดหมายกันไว้ ผมมีความเกร็งๆพอสมควรเพราะปกติ เข้าสังคมเจอคนที่ไม่รู้จักไม่ค่อยเก่งแถมยังเป็นคนที่เราดู live ประจำอีก เหมือนอย่างกับเจอดาราว่าไปนั่น แต่มันก็เกร็งจริงๆนะ คือมันบิทคอยน์เนอร์นะเว้ยมึง ความคิดแต่ละคนก็รู้กันอยู่ 555+ บอกตัวเองใจดีสู้เสือเข้าไว้ อย่าคิดมาก เป็นตัวเราเองดีที่สุด

- ผมยกมือไหว้สวัสดี ทุกคนมาถึงก่อนผมหมดแล้ว พี่ตั้มมองหน้าผม นี่ใครเอ่ย ผมก็บอก Win Vee ครับ

- ผมเริ่มชวนคุยไม่เก่งนัก โดยเฉพาะกับคนที่ยังไม่รู้จักด้วย บรรยากาศเป็นไปแบบง่ายๆสบายๆ พี่ตั้มชวนคุยสไตล์แกแหละ ลึกๆหน่อย ฉีกๆนิดนึง ไกลๆแบบ ไกลจนเรานึกไม่ถึงอะซึ่งมันเป็นแบบที่่เราเห็นเวลาแกมาในไลฟ์เลย 555+ ตื่นเต้นๆ ส่วนพี่จิงโจ้ออกแนวนั่งเงียบๆ หน้าเข้มๆ แต่ว่าจริงๆแล้วก็ยิ้มได้นะ ไม่ได้ดูดุอะไรเหมือนใน live ส่วนคุณเอ็มส่วนตัวมีคุยในดิสคอทบ้างพอรู้ว่า เขาเป็นคนรันโหนดเหมือนกัน และป้ายยา start9 ให้ผมเต็มๆ ตอนนั้นผมกำลังเบื่อ mynode พอดีเลยซิ้งบล้อคใหม่เลยสนุกดี 555+

- มีพี่แคน เจ้าของร้านคาเฟ่ เข้ามาร่วมวงด้วย ซึ่งพี่แคนยังไม่ได้ลงหลุมกระต่าย และเปิดคำถามรัวๆ ใส่พี่จิง้โจ้และพี่แจ้ค กู้ดเดย์ (ไม่อยากเรียกพี่ตั้มแล้วอะ บรรยากาศมันให้) ผมนั่งฟังอย่างตั้งใจ เก็บรายละเอียดไปเรื่อยๆ จนรู้สึกว่า เฮ้ย สิ่งที่พี่แคนถามนั้น คำถามที่กุเคยถามก่อนจะรู้จักบิทคอยน์ทั้งนั้นเลยนี่หว่า แต่มันต่างตรงที่ ตอนนั้นเราเลือกที่จะศึกษาต่อเอง แบบ ดูยูทูปหาหนังสืออ่าน โดยที่ไม่เคยกล้าคุยกับบิทคอยน์เนอร์เลย เพราะแรกๆรู้สึกทุกคนดูดุและโหด 555+ กลัวไปทะเลาะกับเขาไม่ใช่อะไร

ซึ่งการที่พี่แคนได้มีโอกาสมาคุยกับทีม RS สองท่านนี้นั้นโชคดีมากๆ เวลาไม่ถึงชั่วโมง พี่แคนได้คำตอบที่ชัดเจน ตรงประเด็น ไปอย่างครบถ้วน ในแบบที่ผมเองต้องใช้เวลาศึกษาเป็นปี (โหโชคดีชิบหายเลยวะ แต่เจ้าตัวจะหัวบวมไหมนั่นเป็นเรื่องของเขาแล้ว ผมนึกตอนนั้น)

- ระหว่างนั้นผมก็พลางนึกกันไปว่าเออ เราก็อยากจะป้ายยาหรือให้คนรอบข้างเราได้เข้าใจบิทคอยน์ไวๆบ้างจัง พยายามนึกหา solution ต่างๆ คิดอยู่ในใจว่าบิทคอยน์นั้นมีเรื่องเยอะแยะมากมายเหลือเกินที่จะให้คนแต่ละคนเข้ามาพบเจอมันได้ มันเหมือนมีประตูหลายๆบาน จากมุมหลายๆมุม ให้ทุกคนได้เปิดเข้ามาจากด้านต่างๆ โดยมีบิทคอยน์อยู่ตรงกลาง แต่จะทำยังไงละ? นั่นเป็นคำถามที่ผมตัดสินใจ กล่าวออกไปถามพี่ตั้ม ซึ่งแกก็ให้คำตอบมาประมาณว่า เราไม่ต้องเร่งรัดอะไร ทุกอย่างมันจะเป็นไปของเขาเอง แต่ใจเราลึกก็แหม่เวลาเห็นคนใหม่ๆเขาได้เข้ามา ไอเราก็อยากให้คนรู้จักเราได้เข้ามาลองดูบ้าง ชอบไม่ชอบ อินไม่อิน ก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้ได้แง้มประตูส่องเข้ามาดูสักหน่อย... ถือสะว่าเอออย่างน้อยเราเคยกล่าวถึงบ้างแล้วนะ

*พักเที่ยง เราไปต่อกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยว

- ขอบคุณคุณเอ็มที่แอบไปจ่ายเงิน เลี้ยงค่าก๋วยเตี๋ยวพวกเราโดยไม่บอกกล่าว ผมรู้สึกละอายใจข้างในสุดๆ เฮ้ยให้เขาเลี้ยงเราได้ไงวะ ไม่ได้ละ เดี๋ยวต้องถือโอกาส zap คืนไปเสียหน่อย 555+

*ช่วงเย็น ร้านอาหาร 17.00

- คราวนี้ผมมาถึงก่อนใครๆ คุยกับพนงที่ร้านว่ามีคุณ..จองไว้ไหมครับ พนงที่ร้านทำหน้างง แบบมึงมาคนแรกของร้านเลยนะวันนี้ ผมจึงโทรไปหาคุณเอ็ม สรุปพนักงาน จัดโต๊ะให้ใหญ่มาก 555+ ผมนึกในใจ กุมากันแค่ 4 คนเอ้ง

- ร้านคือโคตรดี ผมเริ่มด้วยการสั่งขาหมูเยอรมันเพราะแอบดูรีวิวมาแล้วเห็นภาพมันน่ากินดีเลยจัดไป1 พี่ตั้มสั่งเนื้อแดดเดียวไป1 ส่วนคุณเอ็มยังเลือกไม่ได้ น้องพนงก็ขายเก่งสัส 555+ เมนูนี้อร่อยนะคะ นู่นก็ดีนะคะ แนะนำอาหารทั้งแนวกับแกล้ม จัดหนัก ว่ากันไป คุณเอ็มเลือกได้สั่ง .... สั่งอะไรวะผมลืมแล้ว (ดีนะเราถ่ายสลิปตอนกินเสร็จมาด้วย เปิดดูแปป...) ประเด็นคือผมรุ้สึกได้ว่าที่คุณเอ็มสั่งช้าไม่ใช่อะไร คุณเอ็มกำลังดูอยู่ว่าเออใครสั่งอะไรบ้างแล้ว จะได้ไม่สั่งซ้ำๆ หรือไม่อยากให้มีอาหารคล้ายๆกันเกินไปจะได้ไม่เลี่ยน ผมรู้สึกได้ถึงดีเทลเล็กๆตรงนี้ที่คุณเอ็มตั้งใจเลือกเมนูมาก สุดท้ายคุณเอ็มก็สั่ง ยำปลากระพงกรอบ!! ซึ่งมาพร้อมกับยำมะม่วงมีรสชาติตัดเลี่ยนได้ดี และเมื่ออาหารมาเสิร์ฟ เอะ ทำไมปลากระพงมันทอดน้ำปลามาวะ 555+

- ผมเริ่มรู้สึกว่า เราเลือกที่นั่งผิดตอนฟ้าเริ่มมืดลง และร้านเปิดเพลงเสียงค่อนข้างดัง ผมหันหลังไปดู ชิบหายเรานั่งหน้าเวที 555+ เออช่างมันลองดูสิจะสู้เสียงพวกกูได้มั้ย ซึ่งมันไม่ได้ 555+ ขอโทษที่ตั้มจริงๆ เสียงพี่ตั้มเบาไปหน่อย และนั่งเยื้องกันผมพยายามฟังอยู่จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง เป็นครั้งคราว จะรู้สึกอีกทีก็คือพี่ตั้มบอกว่า อยากขอเพลงวง Carpenter ผมนึก เอเขาจะขอเพลงทำไมนะ วงยังไม่ขึ้น สรุปวงขึ้นตั้งนานแล้ว แต่นักร้องร้องเพราะมาก จนผมนึกว่าเขาเปิดเพลงจากคาราโอเกะประมาณนั้น พี่นักร้องน่าจะรุ่นๆ สัก 50-60+ ตอนแรกแกก็ร้องเพลง ดา เอ็นโดรฟินงี้ พอพี่ตั้มขอวงคาเพนเตอผมมั่นใจเลยว่าเข้าทางแกสุดๆ และมันก็เป็นอย่างที่คิด พี่นักร้องผู้หญิงและพี่ผู้ชายที่เป็นทั้งนักดนตรีและร้องเพลงเองด้วย ร้องเพลงไปเรื่อยจนไปจนถึงยุค เอลวิส ผมก็ฟินเลยทีนี้ เป็นเพลงที่เคยฟังเพราะพ่อกับแม่พาฟังตั้งแต่ยังเด็กๆ... ไม่น่าเชื่อว่า พวกเราทุกคน หยุดการสนทนาลงตลอด การร้องเพลงของสองท่านนี้ไปประมาณ 4-5 เพลงได้ และทุกๆที่เพลงจบ พี่จิงโจ้และพี่ตั้มก็ปรบมือให้ แบบถูกใจยิ่งนัก พี่ตั้มถึงกับเอ่ยออกมาว่ากู กูอยากจะ Zap!! 555+

- สิ่งที่คุยกันหลักในช่วงหัวค่ำวันนั้นคือ พี่ตั้มถามความเห็นของผมกับเอ็มว่า รู้สึกยังไงกับการจัดทำรายการต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่เน้นที่สภายาส้ม ผมก็เอ้าเข้าทางแล้ว เรื่องนี้ฉันคุยได้ ผมนั้นได้บอกไปแล้วว่า ผมชอบสุดๆเลยคือช่วงที่ ทางทีมงาน ได้จัด สภายาส้มแบบ live ได้แล้ว ไม่รู้ใครเป็นเหมือนผมไหมนะ แต่ทุกๆประเด็นในทุกๆ ep ของสภา มันควรไลฟ์อะ เพราะฉันนั้นอยากจะคอมเม้นคุยด้วย เรื่องมันมีทั้งข่าวอัพเดทต่างๆ เรื่องใหม่ๆที่เราไม่เคยรู้มาก่อน หรือเรื่องที่เออกูรู้แล้วแหละ แต่ไม่เคยคิดลงไปลึกในรายละเอียดขนาดนี้ ขอร้องมีแบบ live ด้วยเถอะ

- ตุ๊กแก! ... ขณะที่เรากำลังนั่งคุยกันไปเรื่อยนั้น น้องพนงผู้หญิงที่ดูแลโต๊ะพวกเรา นั้นก็ เดินแล้วหยุดอยู่ด้านหลังเก้าอี้พี่จิงโจ้ ซึ่งเป็นด้านหน้าผมพอดี ผมเห็นน้องเขาทำท่า่ ชี้ๆ ไปที่เก้าอี้ๆข้างที่พี่จิงโจ้ ที่มีกระเป๋าพี่จิงโจ้วางอยู่ ผมถามเขาว่ามีอะไรหรือเปล่า น้องเขาก็เอามือชี้ไปที่แถวกระเป๋าพี่จิงโจ้แล้วบอกว่า ตุ๊กแก!! ผมพูด ห้ะ! จนทุกคนในโต๊ะหันไปมองทื่น้องคนนั้น สรุปเขาดี้ด้า เห็นตุ๊กตาปิรันย่า ลิมิเต็ดที่ติดกระเป๋าพี่จิงโจ้อยู่ น้องดูสนใจและบอกว่ามันน่ารักมาก อยากได้สุดๆ สุดท้ายน้องก็ได้ พร้อมกับ https://rightshift.to/ แปะลงไปที่บราวเซอร์ในมือถือของน้อง

ปล.ตัดจบเลยนะครับง่วงแล้ว 555+ GN people

nostr:nevent1qqsw0g2hpqel7p2ssk0q2ru42esse0ftxf2amtzya906al6j6a67dycpz3mhxue69uhhyetvv9ujuerpd46hxtnfduqs6amnwvaz7tmwdaejumr0dspkuzvl

รอตอนต่อไปนะ

วันหยุดคุมสอบหาเงินไปเก็บ sats 🧡⚡️

Replying to Avatar Jakk Goodday

ทำไม nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85 ปล่อยให้น้ำแข็งละลาย.. ต้องมัวพูดมากแน่ๆ เลย #siamstr #korat101

น้ำแข็งละลาย หมดแก้วเลยครับ

Replying to Avatar Jingjo

พบชายคล้าย nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85 ณ โคราช ไม่แน่ใจใช่ตัวจริงมั้ย ต้องชวนกินเบียร์สักหนึ่งอ้วกละ🤔🍺 #siamstr

รอบนี้ไม่น่าตกรถ เพราะพี่เขาขับรถมาเอง 😁🧡⚡️

Replying to Avatar tukjedsadatik

--สวัสดีครับตุ๊กเจษฎาติ๊กกลับมาอีกแล้ว--

ตั้งแต่วันเสาร์ที่ผ่านมา ผมเหมือนเป็นหุ่นยนต์อีกแล้ว ที่ร้านขายค่อนข้างดี เป็นเพราะคนเพิ่งเลิกกินเจกันหรือเปล่าไม่รู้ แต่รู้สึกเหมือนผู้คนหิวหมูแปลกๆ กรูกันมารุมที่ร้านเหมือนว่ามีงานมหรสพ

.

ผมไม่ค่อยมีเวลาถ่ายรูปตัวเองตอนขายของนะ รูปตัวเองที่ขุดมานี่ก็ใครไม่รู้ถ่าย อารมณ์เหมือนผมเป็นช่วงช่วงกับหลินฮุ่ยในสวนสัตว์เปิดที่เชียงใหม่ ชักกล้องมาถ่ายกันแชะๆ เออแล้วเค้าถ่ายกันตอนไหนวะ ไม่บอกก่อน แม่งจะได้ออกสเต็ปเท่ๆหน่อย บะหมี่ลอยฟ้าไรงี้ ทำแบบผัดผักบุ้งไฟแดงในร้านข้าวต้มที่จะเสียเวลาโยนทำเหียกไรก็ไม่รู้รสชาติแม่งก็เหมือนเดิม

.

แต่ที่ร้านมันก็ไม่ใช่อร่อยตะพรึดตะพรือขนาดนั้นหรอก ผมว่าคนน่าจะมาเก็บความทรงจำเก่าๆ มาย้อนวัยกันมากกว่า(แล้วถ่ายรูปผมมันเกี่ยวไรด้วยวะ)แต่ตอนลวกก๋วยเตี๋ยวรูปนี้มันก็ดูดีนะ ดูมีอนาคตดี ขอบคุณสำหรับรูปถ่ายสวยๆละกันครับ

.

ผมเรียนจบมาจากมหาวิทยาลัยเอกชนย่านรังสิต เรียนจบมาก็ล่องลอยอยู่ที่หออยู่พักนึง จนแม่บอกว่ากูขี้เกียจจ่ายค่าหอแล้วมึงกลับมาที่บ้านได้แล้ว

.

พอมาอยู่บ้านมันไม่มีไรทำตื่นมาก็มาเสิร์ฟน้ำแข็ง เฮ้ยจานหลังบ้านก็ไม่มีคนล้างผมก็เดินไปล้างก๊อกแก๊กๆไม่ได้คิดไรหรอก อารมณ์แบบอยากตอบแทนบุญคุณบุพการีบ้างที่เค้าช่วยส่งเราเรียนจนจบ

.

ผ่านไปอีกซักพักนึง ผมก็มายืนอยู่หน้าตู้เพราะลูกค้าเยอะ งานข้างหลังพวกหั่นของหั่นผักปรุงน้ำแกงมันไม่ทัน ผมก็ลวกๆไปแต่ปกติเราลวกกินเองอยู่แล้วก็พอจะรู้วิธีปรุงอยู่ บางทีแอบฟังพวกลูกค้าบ่นๆนินทาๆ ก็เอามาปรับปรุงตัวเองไปเรื่อยๆ ผมยังงงๆเลยที่พวกเถ้าแก่ไปด่าลูกค้าที่บ่นว่าอาหารเค็มบ้างอะไรบ้าง จริงๆมันอาจจะมีบางจุดที่เรามองไม่เห็นอยู่นะ ลูกค้าบอกนี่คือเค้าช่วยสำรวจความผิดพลาดให้เลย เพราะตัวพวกเราเองบางทีก็ดูไม่ทั่วถึงหรอกพูดตรงๆขายของกินงานมันจุกจิกๆจะตายห่า

.

ทำไปทำมาเริ่มมีคนเรียกผมว่ารุ่นที่3 ผมรู้สึกเหมือนเดินหลงเข้ามาในป่าแล้วสะดุดต้นเถาวัลย์ จนโดนเถาวัลย์พันขา ผมเริ่มไปไหนไม่ได้แล้วหว่ะ ทำไงดีวะ

.

เพื่อนผมที่เล่นหำมาด้วยกัน ประสบความสำเร็จไปหลายคนแล้วนะ มีบางคนได้เป็นตากล้องระดับโลก เป็นนักร้อง เป็นมือเบสทัวร์ไปทั่วโลก เป็นไลฟ์โค้ชชื่อดัง(ไอ้คนที่โดนด่าเยอะๆนะแหละแต่ตัวจริงเค้าก็นิสัยดีนะ) โอ้ยเยอะแยะมากมายไม่รู้ไปสร้างความสามารถกันตอนไหน รู้สึกเหมือนไม่นานมานี้ยังไปดูดบุหรี่กันหลังโรงเรียนอยู่เลย

.

ไอ้ขายก๋วยเตี๋ยวมันก็ดีอยู่นะ แต่อารมณ์แม่งเหือดหว่ะ ผมรู้สึกตัวเองเย็นชาขึ้นบ้างในบางที ทำไรก็ไม่ค่อยสนุก

.

ผมเขียนนี่ก็ไม่ได้อยากได้อะไรนะ อยากเติมไฟให้ชีวิตตัวเองบ้าง ให้เขียนเรื่องเศรษฐศาสตร์แม่งก็ยังไม่รู้สึกว่าเข้ากับหน้าตัวเองซักเท่าไหร่ ผมต้องศึกษาอีกเยอะกว่าจะได้พิมพ์ได้อย่างมั่นใจ

.

เดี๋ยวผมค่อยหาเรื่องมาเขียนใหม่

.

ด้วยรักและปลาแซลม่อน

.

T.tukjedsadatik

#siamstr

#ปรับสมดุลสมอง

#ชีวิตคือการได้ทดลองทำอะไรใหม่ๆ

ตุ๊ก…ติ๊ก ผู้เป็นตำนานรุ่นที่ 3 อย่างเท่ห์อ่ะ แล้วจะแวะไปอุดหนุนนะครับ 🧡⚡️

Replying to Avatar Bow RightShift

3 Nov Happy birthday RightShift

วันนี้พวกเราครบรอบ 1 ขวบ อย่างเป็นทางการ

อ. ตั๊ม กับ นายแจ๊คไม่รู้หรอก เพราะคนจดทะเบียนบริษัทนั่นนะ เป็นนายสมนึกต่างหาก แต่นายสมนึกไม่น่าจะจำได้ เพราะหลักจากจดเสร็จ ทุกอย่างก็มากองที่เราเอง วนไปสรรพากรไม่รู้กี่รอบ เลือกสีเสื้อมงคลไม่รู้กี่ตัว จนทุกอย่างเสร็จสิ้นทันเปิดขายตั๋วงาน BTC พอดิบพอดี

เพราะฉะนั้น วันนี้ทางสะดวก ไม่มี longform มาตัดหน้าแม่แน่ๆ

เอาล่ะ เราแค่อยากจะเล่าให้ฟัง

พวกเราเริ่มต้นกันแบบง่ายๆ เป้าหมายแค่เผยแพร่ความรู้ พวกเราเริ่มต้นที่เลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 เพียงแค่ห้าตัว ด้วยสัดส่วนที่เท่ากันของผู้ก่อตั้ง 5 คน อ. ตั๊ม คุณลุงโฉลก นายแจ๊ค สมนึก และเราเอง

กองทัพของเราเจอกันครั้งแรกนั่นก็ตามที่ Jakk Goodday ได้เล่าไปแล้ว อาหารมื้อแรกที่เรากินด้วยกัน นั่นก็ตามที่น้องนิ่มได้เล่นเกมแจกตุ๊กไปแล้วเช่นกัน

ทุกวันนี้กองทัพเรามีสมาชิก 16 คน

แน่นอนมีคนเดียวที่ได้เงินเดือน นั่นก็คือมือ graphic ประจำบริษัท คุณตุ้ย เจ้าของผลงาน art work ทุกชิ้นที่ทุกคนได้เห็นกัน แต่นั่นก็ไม่ใช่เงินที่เยอะอะไร น้อยกว่าค่าจ้างพนง. พาร์ทไทม์เสียด้วยซ้ำ

ส่วนที่เหลือน่ะเหรอ..หึหึ.. ค่าน้ำมันรถ ได้บ้างไม่ได้บ้าง ค่าอุปกรณ์ ที่ใช้เงินส่วนตัวออกเองกันไปบ้าง ของมือสอง ที่ผลัดกันส่งต่อกันบ้าง

ผ่านไปสามสี่เดือน เรายังไม่สามารถจ่ายเงินเดือนพวกเค้าได้ เราตัดสินใจใช้ sat ส่วนนึง แจกให้กับกองทัพ เพื่อแทนคำขอบคุณ เราทำแบบนี้ ทุกๆ 4เดือน พอจ่ายด้วยsat นานๆเข้า เราก็รู้สึกว่าเฮ้ะ มันก็ดีนะ มันเหมือนเตรียมตัวย้ายจักรวาล ทำงานแลก sat เตรียมย้าย

ประโยคนึงที่ได้พูดกับพวกเค้าในวันสุดท้ายของงาน BTC หลังจากที่อ. ตั๊ม ได้โยนคำถามมาว่า "ทำไมถึงยอมให้ทำ" น้ำตารื้นทันที แต่โชคดีที่ดันทำแก้วแตก เลยพอจะดึงสติกลับมาได้ เราไม่ได้ตอบคำถามที่โดนถามหรอกนะแต่ เป็นการพูดกับพวกเค้าแทน

"มันไม่ไม่กี่องค์กรหรอกนะ ที่เราพูดแค่เป้าหมาย แล้วทุกคนก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ พวกเราขาดใครคนใดคนนึงไม่ได้ ขอบคุณทุกคนที่ช่วยซัพพอร์ตกัน และก็ขอให้พวกเราไปถึงเป้าหมายที่เรามีร่วมกัน แล้วก็ช่วยอ.ตั๊มไปนานๆ"

สิ่งที่ช่วยให้ทีมใจฟูขึ้นไปอีก ก็ตอนหลังงาน BTC ที่พวกเราได้รับรู้ถึงความรู้สึกอิ่มเอม ตื้นตัน ดีใจ ตื่นเต้น แถมยังมีผู้สนับสนุนใจดีส่งเงินมาซัพพอร์ตหลังจากงานจบ รวมทั้ง โอเพ่นดามจากพี่ปณัยด้วย

มาถึงวันนี้ ครบรอบ 1 ขวบ แล้ว ความรู้สึกผิดที่ไม่ได้จ่ายเงินเดือนก็เริ่มหายไปแล้วสิ ทำไมนะ หรือเพราะว่าตอนนี้ทุกคนดูมีความสุข และโลดแล่นกับบทบาทของตัวเอง ไม่เหมือนตอนเริ่มใหม่ๆ ที่ดูจะอึดอัด ติดขัดไปหมด

งั้นขอใช้วันดีวันนี้ ขอบคุณเรียงตัวเลยละกัน

ขอบคุณสมนึก ที่ทำงานแทนเราในด้านที่เราไม่ถนัดเอาซ้ะเลย ทั้งบี้ราคา ทดลองผ้า ถามเซ้าซี้ เช็คสต๊อก ส่งของ คุยกับบัญชี เจาะแจ้ะ ตอบแชท เคลียร์ลานทัวร์

ขอบคุณพี่เป็ด ที่เป็นผู้ใหญ่ของทีม ดูแลบ้านและคนในบ้านอย่างใจเย็น ทั้งหน้าบ้านและหลังบ้าน

ขอบคุณนายแจ๊ค ที่สามารถคัดสรรบุคลากรคุณภาพและรักษาพวกเขาไว้ ถึงแม้สภาพร่างนายจะดูโรยรา หรือนายจะอ้วกตามทางรถไฟ ก็ไม่เป็นไร แต่ขอร้อง ตัดผมเถอะ!

ขอบคุณประธานซุป ที่โค่นอำนาจได้อย่างเบ็ดเสร็จ ผู้สร้างผลงานตัดต่อแฝดซุป เรียกแขก จนกระทั่งทำเซอร์เวอร์ล่ม ผู้สร้างผลงาน บิตคอยน์คือทางออก และผู้สร้างตำนานการล่าแซตด้วยแรมและการมาส์กหน้า

ขอบคุณจิงโจ้ ที่เติบโตมาได้อย่างดี ผู้ชายที่ดูจะหยาบกร้าน แต่ใช้ภาษาได้เหมือนร่ายเวทย์ มือแปลและมือเขียนคนสำคัญ ผู้สิงตัวอยู่กับตัวหนังสือในตอนเช้า อยู่กับเนื้อตอนบ่าย อยู่กับไก่ตอนเย็น และอยู่กับแก้วโดเรม่อนตอนไลฟ์

ขอบคุณขิง ที่เป็นนักเล่าที่ดี นักคิดที่เก่ง นายรู้ตัวมั้ย นายจะเป็นร่างโคลนปิรันย่าแล้วนะ เตรียมตัวเป็นนักเรียนของจารย์ขิงกันได้เลย

ขอบคุณอาร์ม ที่เป็นนักค้นคว้า นักทดลอง ผู้อ่อนน้อมและอดทน ชายไทยผู้ไลฟ์ใน zapstream เป็นคนแรก ขอบคุณที่คอยซัพพอร์ตในทุกๆเรื่อง

ขอบคุณหมอนิว ที่เป็นตัวของตัวเอง เป็นคุณหมอที่พร้อมซัพพอร์ตทีม เป็นมือตัดต่อช่วยท่านประธาน แถมเป็นแอ้คหลุมรับทัวร์ได้อีกจะหาก

ขอบคุณน้องนิ่ม ที่ในที่สุดก็กล้าออกแจมสภายาส้มด้วยตัวเอง มือเย็บตุ๊กตาของทีม เอาจริงๆ เย็บสวยกว่าร้านอี๊กก เตรียมแซตรออุดหนุนผลงานน้องนิ่มละนะ

ขอบคุณพี่พง ที่คอยเป็นกำลังหลัก และกำลังเสริมด้านการถ่ายทำ ถึงแม้งานจะรัดตัวขนาดไหน ก็ยังปลีกตัวมาช่วยพวกเราเสมอ

ขอบคุณคุณตุ้ย ที่สามารถเสกสภาพสวยๆ จากลายเส้นกากๆของอาร์ม หรือจากบรีฟคำไม่กี่คำของซุป ได้เหนือความคาดหมายทุกครั้ง

ขอบคุณอิสระ ที่ทำให้รู้ว่าเด็ก 18 ที่มีสมองดีเกินอายุไปหลายเท่านั้น ไม่ใช่แค่สมองที่แก่ แต่มุกก็แก่ด้วย

ขอบคุณเทนโด้ ที่เข้ามาเติมสีสันให้ทีมดูครึกครื้น แถมยังมีไอเดียสนุกๆพุ่งไปพุ่งมาตลอดเวลา

ขอบคุณมิวนิค ที่ในที่สุด นาย ก็ เปิด ตัว ซ้ะ ที มาทำให้โลกรู้กัน ว่านายเจ๋งขนาดไหน

ถ้าถามเราว่า Right Shift จะไปไหน เราตอบได้แค่ว่า พวกเราเป็น your everyday bitcoin ไม่จะไปทางไหน พวกเราจะไปด้วยกัน น้องๆแต่ละคนจะเติบโตและสร้างสรรค์คุณค่าของเค้าเอง และพวกเรามีเป้าหมายเดียวกัน คุณค่าที่พวกเราสร้างจะส่งต่อไปให้คนรุ่นถัดๆไป

ถ้าถามว่าแม่โบว์อยากบอกอะไรน้องๆมั้ย เราก็จะบอกว่าชีวิตมีแค่นี้ ใช้ซ้ะ ใช้ให้สนุก ใช้ให้สมวัย บางทีพวกนายก็จริงจังเกิ้นนนนนนน

ส่วนคำตอบที่อ. ตั๊มถามน่ะเหรอ ตอบง่ายมาก แต่มันพูดยากมาก

"ทำไมถึงยอมให้ทำ"

"ถ้าตั๊มไม่ทำแล้วใครจะทำ ถ้าต้องทำแล้ว ก็ทำให้ดีที่สุด ถ้าอยากทำให้ดีที่สุด ก็ต้องช่วยกัน"

นี่คือภาพความรกบนตู้เย็น ข้อความเล็กๆ บนกระดาษสีชมพูนั่น ถูกแปะมากับลังขนมลังเบ้อเร้อ เมื่อประมาณ 2 หรือ 3ปีที่แล้ว เป็นตอนที่ยอ. ยังจับทิศอะไรๆ ไม่ถูกซ้ะด้วยซ้ำ แต่เชื่อมั้ย นั่นเป็นกำลังใจแรกที่ทำให้เชื่อมั่นว่าเรามาถูกทาง

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ฮ้ะ

ขอให้เป็นวันที่ดี

ปล. เดินทางปลอดภัยนะฮ้ะ ทีม meet up

#siamstr

ขอบคุณทีมงานทุกคนครับ #hbd 🧡⚡️

มีความสุขกับครอบครัว และการทำงานครับ

GM กาแฟดำ 🧡⚡️

Replying to Avatar Ratthapoom WPD

เงินคืออะไร ?

เงินที่ดีคืออะไร ?

ชาวเราคงรู้กันดีอยู่แล้ว

คงไม่ต้องมาพิมพ์ให้เสียเวลา

.

3 วันก่อนได้เลคเชอร์ให้

นักศึกษาสถาปัตย์อสังหา

ธรรมศาสตร์ปี 3

ฟังเกี่ยวกับแนวโน้ม

ของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

ซึ่งเดี๋ยวนี้ผมไม่เน้นพูดคนเดียวแล้ว

เน้นการเล่าข้อมูลจากงานวิจัย

ข่าวสาร และ content ที่เกี่ยวข้อง

แล้วก็จะถามคำให้เด็ก ๆ มันตอบ

เพราะก็อยากรู้ว่าพวกเขาคิดอย่างไร

กับสิ่งที่เราเพิ่งเรียนไป

งวดนี้หลังจากพูดเรื่อง

ต้นทุนทางการเงิน ดอกเบี้ย

ผมถามว่าเงินคืออะไร

ซึ่งอาจจะดูแปลกนะ

สำหรับนักศึกษาสถาปัตย์

แต่กับสาขานี้ ฐานคิดคือเรื่องการเงิน

ไม่ใช่เรื่องเกินหลักสูตรแต่อย่างไร

แล้วก็สรุปว่า เงินก็คือสื่อกลางในการ

แลกเปลี่ยนสินค้าและบริการ

.

แล้วเงินที่ดีคืออะไร ?

.

ลุงอ้วนเป็นพี่ชายแม่ผม

แกเป็นคนที่มีความสามารถทางช่าง

เคยทำงานในหน่วยงานราชการ

และเคยมาทำงานที่

โรงงานผลิตท่อคอนกรีตที่บ้านผม

เมื่อยี่สิบปีก่อน

แกจะขี่รถเครื่องมาหาที่บ้าน

ก็จะเจอพูดคุยกะแกบ้างเป็นครั้งคราว

แกสูง 170 แต่ผอมเลยดูสูงกว่าปกติ

ผิวเข้มตามทรงคนบ้านนี้

แกสูบบุหรี่จัดและกินเหล้าบ้าง

และแกเป็นนักเลงพระเครี่องคนนึง

พอพ่อผมตายปี 2002

แกก็กลับมากรุงเทพ

จากนั้นก็เจอแกบ้างเป็นครั้งคราวตาม

โอกาสต่าง ๆ

.

เดือนที่แล้วญาติผมแจ้งว่า

หลังจากที่ป่วยออด ๆ แอด ๆ มาพักนึง

ลุงอ้วนก็ตรวจเจอว่าเป็นมะเร็ง

และต้องการใช้เงิน

และวานให้ญาติผมที่เล่นพระเหมือนกัน

พาแกเอาพระที่สะสมมาแต่หนุ่มไปขายหน่อย

เป้าหมายคือ ร้านเซียนพระชื่อดัง

ที่ร้านอยู่ศูนย์การค้าย่านงามวงวาน

ตอนผมไปรับแกที่ห้องพัก

แกเดินแทบไม่ไหวละ

แกชี้ไปที่กระเป๋าในใหญ่ 2 ใบ

จากปริมาณพระพุทธรูปในห้อง

หนังสือพระกองใหญ่ และ วัตถุมงคล

ที่เดคคอเรทห้องให้ดูศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้

กระเป๋าสองใบที่ผมหิ้วอยู่

คือกรุพระสุขาภิบาล 5 แน่นอน

.

เมื่อเดินทางมาถึงศูนย์การค้า

เราแวะกินข้าวก่อน พร้อมเอาพระ

ทั้งหมดออกมาส่องตรวจโดยญาติของผม

ส่วนตัวผมนั้นไม่มีความรู้ใด ๆ

จึงได้แต่นั่งดูพระเครื่องหลักหลายร้อยชิ้น

หลังจากส่องพักนึง

ญาติผมมันบอกเลยวันนี้มีเป็นแสน

แน่นอน ผมก็ดีใจไปด้วย

สำหรับของที่เก็บมูลค่าไว้

แล้วน่าจะมี Growth rate สูงมาก

ถ้าเก็บไว้ดี ๆ ไม่ย่อยสลาย

Scarcity แถมยังมีพุทธคุณ

ผมยิ้มเลย สบายละลุง

.

จากนั้นเราเดินทางมาร้านพระ

ก็เหมือนแผงพระที่ท่าพระจันทร์แหล่ะ

เป็นเคาน์เตอร์กระจกยาว ๆ

แต่อยู่ในอาคารติดแอร์

ดู ๆไปแล้วมีความเป็นร้านทอง

มากกว่าด้วยซ้ำ

.

วินาทีแรกที่ผมไปยืนหน้าร้าน

พร้อมกระเป๋าใบใหญ่ 2 ใบ

พนักงานร้านก็รีบเอาถาดไม้กรุกำมะหยี่

มาเรียงยาวตลาดเคาน์เตอร์กระจก

แล้วเอาพระจากกระเป๋าเท เรียงไว้

บนถาดหลายถาดที่ยาวตลอดแนวนั้น

อีกแป้บเดียวเซียนพระดังคนนั้น

ก็เดินออกมาจากออฟฟิศในร้าน

เหมือนในคลิปเลย ดูดีเรียบร้อย

แต่แววตาคมกริบ

เขาสุภาพมาก ไถ่ถามลุงผม

แล้วก็ขอดูพระเครื่อง

โดยระยะของถาดที่ต่อกัน

ยาวประมาณสองเมตรกว่า

เขาเดินดูพระเป็นร้อยชิ้นนั้น

แต่ใช้เวลาไม่ถึง 1 นาที

มีหยิบจับมาดูบ้าง

มีพลิกไปมาบ้าง เร็วมาก

ก็อย่างที่รู้เขาดูพระวันนึงมากมาย

ดูทีเดียวคงรู้เลย

เขาเงยหน้ามองมา

แล้วบอกว่า “พระเขาไม่เล่นกันน่ะครับ“

แล้วเดินจากไป

.

.

.

ลุงผมได้แต่ก้มหน้าลงไปกับเคาน์เตอร์

ด้วยความเหนื่อยล้า

ผมก็นึกย้อนไปถึงห้องของขลังนั่น

คิดถึงแว่นขยายพระที่เขาเคยห้อย

จินตนาการถึงการส่องดูพระ

เป็นล้าน ๆ ครั้งของลุงอ้วน

การต่อราคา การตัดสินใจเช่า

น่าจะมีการหักเหลี่ยมเฉือนคมกันบ้าง

ความมั่นใจจากการศึกษาในพุทธคุณ

ความหายาก พระดังที่สร้าง

มันสร้างมูลค่าขนาดไหนในใจเขา

ความสูงของหนังสือพระในห้อง

มันต้องให้ปริญญากับเขาแล้วแน่นอน

.

ในวงการนี้ ผมคิดว่า

เซียนพระคนนี้คงเป็นเบอร์หนึ่งของชาติ

และแน่นอนว่า

คงเป็นเบอร์หนึ่งของโลกด้วย

สำหรับพระเครื่อง

ถ้าคนนี้บอกไม่ ก็ต้องแปลว่าไม่หรือเปล่า

ผมถามญาติผม มันก็บอกว่า

ก็มีโอกาสขายได้น้อยแล้ว

เพราะถ้าเบอร์ 1 บอกอย่างไร

ก็ต้องเป็นแบบนั้นแหล่ะ

.

“พี่ ๆ ผมขอดูหน่อย”

เสียงลูกน้องเซียนพระถามมา

ผมเงยหน้าจากภวังค์

พร้อมหยิบพระขึ้นมา 2 ชิ้น

“ผมให้ 8,000“

ผมก็เฮ้ย พอได้นี่หว่า

กำขี้ดีกว่ากำตด เอาเถอะ

แต่ลุงผมก็ไม่ขาย

จากนั้นเราก็กลับมาที่บ้าน

.

ท่ามกลางห้องของขลัง

พระถูกวางรายอีกครั้ง

เพื่อตัดสินใจว่าจะ Cut loss อย่างไร

ผมอดสงสัยไม่ได้เรื่อง 8 พันนั่น

เลยถามญาติว่า พระดังมากเหรอวะ

ทำไมจู่ ๆ เขามาเสนอซื้อตาม

“อ่อ 8 พัน อะค่ากรอบทอง

พระขายได้ซัก 4 ร้อยมั้ง”

ภาพน้าค่อมขายทองในหนัง

แม่งย้อนมาทันที ผมชอบมุกนี้มาก

แต่ในชีวิตจริง เจอคนหลังชนฝาจริง ๆ

ต้องการขายของที่เขาเชื่อว่าเป็นทรัพย์สิน

ผมขำไม่ออกเลยทีเดียว

.

หลังจากเข้า ๆ ออก ๆ โรงพยาบาล

เมื่อวานวันที่ 1 พ.ย. 66

ลุงอ้วนจากไปอย่างสงบ

.

ผมยืนอยู่หน้าโลงตอนกำลังบรรจุศพลงไป

ผมจินตนาการถึงการเกิด

และตายของผู้คน

ตามปกติการมรณสติ

นึกถึงพระลุงอ้วน

พระกรอบทองนั่น

ญาติผมรับไปขายเอาเงินมาให้ลุงแล้ว

ส่วนพระที่เหลือ หนังสือพระ ของขลัง

ยังคงวางอยู่ที่เดิม

พร้อม ๆ กับความเชื่อมั่นและศรัทธา

ในพุทธคุณและความเชื่อมั่น

ในการเก็บมูลค่า

และเวลาในการทำงาน

ของลุงอ้วน

.

คนที่ตายไปแล้ว

ไม่มีมิติของเวลาอีกต่อไป

สิ่งที่ส่งทอดให้คนที่อยู่ต่างหาก

ที่จะอยู่ต่อ

.

เคยฟังคลิปสเตฟานเขาบอกว่า

คนเราตายได้ 2 ครั้ง

ครั้งแรกตอนเราตาย

ครั้งที่สองตอนทุกคนในโลก

ไม่พูดถึงเราอีกต่อไป

จริง ๆ เรื่องนี้ค่อนข้าง

เป็นเรื่องภายในครอบครัว

แต่ผมคิดว่ามันมีประโยชน์

ต่อคนที่ยังอยู่

และสิ่งนี้จะทำให้ลุงอ้วน

มีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกพักนึง

.

หลังจากเรื่องนี้

ผมเข้าใจมากขึ้น

ว่าเงินคืออะไร

สุดท้ายสิ่งที่มีค่าที่สุดก็คือเวลา

เราจะเก็บเวลาได้อย่างไร

ส่วนตัวผมชอบถ่ายรูป

.

#siamstr

ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ

ไม่ดึกลงรูปได้ #siamstr 🧡⚡️

การันตี ขนมใช้วัตถุดิบชั้นดีและอร่อยมาก 🧡⚡️