ช่วงนั้นผมยังกลัวการซื้อ bitcoin อยู่ครับ ก็เลยซื้อ-ขาย แทบไม่กี่ครั้งครับ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ 🧡
https://drive.google.com/file/d/1rtCLjodfbvewn6qMGrRrrGiknn0AWyPQ/view?usp=drivesdk
เป็นไฟล์ PDF ครับ แต่จัดหน้ากระดาษไว้ตรงกลาง เผื่อจะอ่านในมือถือได้สะดวกขึ้นนิดนึง 555 ตอนนั้นผมทำ e-pub ไม่เป็นครับยังเป็นงงๆอยู่
ผมนิยาม Miner กับ Node เป็นสิ่งเดียวกัน ซึ่งจริงๆไม่ใช่แบบนั้น และบอกการขุดเป็นการเสียบปลั๊กรับตังค์ ผมก็รู้สึกผิดอยู่ที่เขียนแบบนั้น
เนื้อหาเรียบเรียงจากการฟัง YouTube เป็นหลักครับ มีมุมมองเกี่ยวกับการเทรด การลงทุน(Bitcoinner อาจจะไม่ชอบ) เรื่องต่างๆที่อาจจะดูตัดบทไปหน่อย
อย่างในรูปตัวอย่างนี้ ผมก็รู้สึกอีหยังวะ 555
("ถ้าคุณอ่านแล้วยังไม่เข้าใจ ขอให้คุณเข้าใจว่า คุณไม่ใช่สาย HODL ก็พอ" พะนะ)
ตอนนั้นรู้สึกว่าตัวเองพยายามจะป้ายยาส้มมากเกินไปด้วย ขาดการให้น้ำหนักในเรื่องที่พยายามจะสื่อ สุดท้ายนี้ ถ้ามีคนอยากเรียนรู้ ผมจะให้ไปดู YouTube ช่อง Right shift ครับ 😆
โพสนี้เมื่อ 1 ปีที่แล้วใน Mainstream
Espresso ที่ยังกดช็อตยังไม่ค่อยสวย วางคู่กับหนังสือ The Bitcoin Standard ฉบับภาษาไทยแล้วนำไปขอลายเซ็นกับ อ.พิริยะ 😅
ขอถือโอกาสเล่าเลยละกัน ผมเริ่มรู้จักและได้ซื้อ Bitcoin ครั้งแรกตอนนั้นผมเรียนอยู่ชั้นปี 2-3 ซื้อที่ www.bx.in.th ที่ราคาประมาณ 3 แสนบาท
ซื้อด้วยเงิน 300 บาทถ้วน ถือได้ไม่นาน
ผมก็ขายด้วยมูลค่าประมาณ 700 กว่าบาท
ผมซื้อเหมือนลุ้นหวย ไม่มีความเชื่อมั่นเพราะยังยึดติดกับความรู้เดิมๆว่า สิ่งใดจะมีค่าได้ก็ต้องมีหลักประกันอะไรสักอย่างค้ำหลังไว้
พอมาถึงช่วงปลายปี 2020 (กำลังทำงานจะครบ 1 ปีด้วย) ผมกลับมาสนใจ Bitcoin อีกรอบ ด้วยบรรยากาศอันยั่วยวน ราคา Bitcoin ดีดขึ้นเรื่อยๆ แต่การกลับมาของผมในรอบนี้ ผมไปซื้อเหรียญ Ca daa nooooo ~(ลากเสียงแบบลุงนิค ต้องเรียกพี่นิคนะครับ แหะๆ)
จริงๆผมก็เริ่มศึกษา Bitcoin ผ่านคลิปของ อ.พิริยะ ไปด้วย แล้วผมก็มีความย้อนแย้งในตัวเองเกิดขึ้น เพราะผมกำลังถือเหรียญ ADA ที่ผู้สร้างนั้นเขาชอบเที่ยวขี่อูฐ
และผมก็ติดตาม Nick Ragan แกก็พูดถึง Bitcoin ได้ดีอยู่นะ แต่กับ ADA แกเล่นเดิมพันลูกกระโปกซ้ายของแก มันเร้าใจผมมากสำหรับตอนนั้น
ผมได้กำไรทิพย์ประมาณ 100% พอดี แล้วราคาก็เริ่มไหลไม่หยุด จนผมตัดสินใจขายออกมาโดยได้กำไรอยู่ประมาณ 10%
หลังจากนั้นผมก็ไปลุยต่อกับ Game-Fi De-Fi ไปๆมาๆจนเหมือนกลับเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่
ถึงมันจะกลับมาที่จุดเดิม จนแอบคิดไปว่า ถ้าเราอยู่เฉยๆ ไม่ไปแตะมันก็คงอยู่สบายๆ มีความสุขดี
จริงๆมันก็ไม่แย่นะ เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น ทำให้เห็นตัวเองที่อยู่กับความโลภ ความกลัว ความสุขสุดๆ และความว่างเปล่าเวลาที่โดน Rug pull
ถึงยังไงผมก็ยังขิงคนอื่นได้นะ ว่าเหรียญแรกที่ผมซื้อในชีวิตก็ยังเป็น Bitcoin อยู่ 🤣
ผมได้อ่าน Note ที่เล่าถึงการเริ่มรู้จัก Bitcoin ของแต่ละคน ผมก็ยังแอบตกใจว่า บางคนเข้ามาเพียง 2 ปี แต่สามารถถ่ายทอดความรู้ต่างๆได้ดีจนนึกว่าเขาผ่านตลาดมาหลาย Cycles
มันเลยไม่สำคัญหรอกว่าใครจะมาก่อนหรือมาหลัง หรือเคยถือเหรียญอะไรมาก่อน สุดท้ายแล้วการที่จะเข้าใจ Bitcoin ของแต่ละคนนั้น ต่างคนต่างใช้เวลาไม่เท่ากัน
ในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา มักจะมีคนฉวยโอกาสสร้างความน่าเชื่อถือปลอมๆ ประมาณว่า ฉันน่ะเคยซื้อ Bitcoin ตั้งแต่ราคาไม่กี่บาท ฉันเข้าใจมันดี อยากรู้จักมันมากขึ้นมั้ยล่ะ มาสิฉันจะสอนเธอเอง (สุดท้ายพวกเขาก็หายไป)
และวันนี้ก็เป็นช่วงเวลาคาบเกี่ยวกับที่ผมทำ E-Book ให้ความรู้เกี่ยวกับ Bitcoin ปัจจุบันก็ครบ 1 ปีนิดๆ
จุดประสงค์คือ อยากให้คนในครอบครัวและคนที่รู้จักเรา ทั้งเพื่อนและที่ทำงานได้รับความรู้แบบที่ง่ายและเป็นกันเองมากที่สุด
เพราะถ้าผมส่งวิดีโอของ อ.พิริยะ ให้เขาดู
ถึงเนื้อหาจะดีแค่ไหน ก็คงเป็นเรื่องยากที่จะดูจนจบ
แต่ด้วยความพยายามทำให้มันง่าย และผมที่เข้าใจ Bitcoin มากขึ้น(ณ ตอนนี้) พอได้กลับมาอ่านก็รู้สึกว่ามันมีเนื้อหาที่ผิดอยู่ ไม่ถึงกับทำให้คนอ่านเข้าใจไปคนละแบบ แต่มันขาดรายละเอียดไปหน่อย
พยายามพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ในปัจจุบัน
เทียบกับ Bitcoin ที่จะมาแก้ไขปัญหาอะไรได้บ้าง
แค่อยากให้คนในครอบครัวรับทราบว่า ผมกำลังทำอะไรอยู่ ถ้าเขาอยากรู้ เห็นว่าสำคัญหรือว่าพร้อมศึกษาเพิ่ม เดี๋ยวเขาก็คงจะเข้าหาเราเอง 😅
#stayhunble
#stacksats
#siamstr 
สวัสดีเช้าวันอาทิตย์
Homemade เหมือนเดิมครับ 🤪
#siamstr #coffee #coffeechain 
GM #siamstr 🌞
เมื่อคืนฝนตก แต่เช้านี้แดดเปรี้ยงเลย
#coffee #coffeechain
4,307.5 ชม. ที่หมดไปกับการเล่นเกมที่ PoW ถูกทำลายทิ้งทุกครั้งที่ Main Patch มีการเปลี่ยนรูปแบบของการเล่นใหม่ ตัวละคร, สเตตัส, สกิล, แผนที่, ไอเทม, คุณสมบัติต่าง ๆ ที่ถูกเพิ่มเข้ามา ที่ผู้เล่นจะต้องค่อยอ่าน patch note และปรับตัวกับสไตล์การเล่นให้สอดคล้องกับ patch ที่ถูกอัพเดทอยู่อย่างสม่ำเสมอ
ถามว่าเสียดายเวลามั้ย? เมื่ออดีตเป็นสิ่งที่ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรมันไม่ได้จะเสียดายมันไปทำไม อย่างน้อยวิธีการที่เราดำเนินมันมาถึงปัจจุบันนี้ก็ล้วนแล้วแต่ผ่านวันเวลาเหล่านั้นมาแล้วทั้งนั้น
ในช่วงเวลาที่หมดไปกับมันนั้น อย่างน้อยมันก็เคยได้มอบความสนุก การศึกษาพฤติกรรม/อารมณ์ของเพื่อนร่วมทีม การเล่นอย่างเป็นทีมเวิร์ค/และไม่เวิร์ค การอดทนอดกลั้นกับความ toxic ธาตุแท้ของมนุษย์ที่ถูกปลดปล่อยออกมา แม้ว่าสภาวะปกติที่ไม่ได้สวมบทบาทอยู่ในเกมที่กำลังเล่น จะเป็นพฤติกรรมอีกแบบที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่มันมอบให้ที่นอกเหนือไปจากทักษะที่ได้ใช้มันในเกม ก็ยังมีสิ่งอื่น ๆ ที่ติดตัวเราออกมา และเราใช้มันได้ในชีวิตจริง มันไม่ได้เปล่าประโยชน์ไปทั้งหมด
มันยังมอบแนวคิดของปรัชญาเล็ก ๆ น้อย ๆ สัจธรรมแห่งการมองเห็นการเวียนว่ายตายเกิด 4,307.5 ชม. เฉลี่ยการจบรอบการเล่นโดยประมาณ 45 นาทีต่อเกม นั้นคิดเป็นราว ๆ 5,743 เกมที่ได้เล่น ถ้าเปรียบกับการตายแล้วเกิดใหม่ มันก็คงเป็นการตายแล้วเกิดใหม่ในโลกของ DOTA 2 ไปแล้วราว ๆ 5,743 รอบ
การกด find match เพื่อเริ่มต้น ทุก ๆ ครั้งที่หยิบตัวละครแต่ละตัวมาเล่น ทุก ๆ ค่าประสบการณ์และเลเวลของตัวละคร ทุก ๆ ไอเทมที่สะสมไว้ในช่องไอเทมทั้ง 6 ช่อง ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายในเกมล้วนถูกทำล้ายทิ้งเมื่อป้อมปราการสุดท้ายของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนั้นถูกทำลายลง
ทุก ๆ สิ่งที่สั่งสมมาในเวลาราว ๆ 45 นาที นั้นหายไปจนหมดสิ้นเมื่อเกมได้จบลง ไม่ต่างกับการเวียนว่ายตายเกิดของมนุษย์ อายุขัยที่ราว ๆ 60 - 120 ปี ความทรงจำ สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดแต่กายนั้นย่อมตายไปพร้อมกับกายในลมหายใจสุดท้าย เหลือไว้เพียงสิ่งที่สร้างไว้ให้กับโลก มรดกที่ตกสู่ลูกหลาน โลกและชนรุ่นหลังจะยังคงดำเนินต่อไปในวันที่เราไม่อาจจะมีกายที่รับรู้ถึงสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นอีกต่อไป
กว่าการรับรู้อีกครั้งจะมาถึง จิตที่กระเด็นกระดอนออกไป ตกลงในสรรพสิ่งต่าง ๆ และวันเวลาอันยาวนานเกินกว่าอายุขัยของดาวฤกษ์ที่อยู่ในจักรวาล
ถ้ากาลปัจจุบันเรารับรู้สรรพสิ่งต่าง ๆ ด้วยสติสัมปชัญญะของมนุษย์ กว่าการรับรู้ของเราอีกครั้งหลังจากการตายในชีวิตนี้ คงต้องรอให้จิตนั้นได้สถิตลงในครรภมารดาของมนุษย์อีกครั้ง หญิงผู้ที่ไม่ได้มอบเพียงแค่ชีวิต แต่ยังมอบโอกาสอันยิ่งใหญ่ให้กับผู้ที่เกิดใหม่ ให้พวกเขาได้มีโอกาสแห่งการตื่นรู้ ให้พวกเขาได้มีโอกาสที่จะรับรู้ถึงตัวตนของการมีอยู่ของพวกเขาอีกครั้ง
วิทยาการในปัจจุบันไม่อาจจะตัดสินได้ว่าสัตว์ต่าง ๆ ในโลกนั้น มีโอกาสแห่งการรับรู้ถึงตัวตนของพวกมัน ได้เหมือน ๆ กันกับที่มนุษย์มีหรือไม่ ถ้าหากว่าคำตอบคือไม่ เราคงต้องสุ่มการเกิดใหม่ของเราไปเรื่อย ๆ โอกาสของความน่าจะเป็นอันน้อยนิดที่จิตจะได้สถิตลงในครรภมารดาของมนุษย์
4,307.5 ชม. ที่ผ่านไปกับการเล่นเกมนั้นไม่เคยได้สูญเปล่าไปอย่างไร้ประโยชน์ มันช่วยเปิดมุมมองใหม่ มุมที่ถ้าหากตัดวิธีการมองด้วยมุมแห่งการตัดสินออกไป ว่าเกมเป็นเพียงสิ่งที่ไร้สาระและเสียเวลา
หากเราได้ลองพิจารณาด้วยมุมมองของผู้เฝ้าสังเกตการณ์ เราก็จะค้นพบในสิ่งต่าง ๆ เรื่องราวเรื่องเดียวกันที่ถูกเล่าออกมาราวกับเป็นคนละเรื่องกับสิ่งที่เกิดขึ้น เราอาจจะค้นพบหนทางใหม่ ๆ ทางที่ทำให้เราเข้าใกล้สิ่งที่เรากำลังตามหา
ปล. หากพิจารณาดี ๆ การรับรู้ว่าเราคือเรานั้น จำเป็นจะต้องอาศัยความเป็นมนุษย์เท่านั้น หากเราเกิดเป็นสัตว์ที่ถูกกำหนดมาด้วยสิ่งที่เรียกว่าพฤติกรรม การกระทำไปตามสัญชาตญาณ มีความรู้สึกเจ็บปวดไปตามการออกแบบและสร้างมาแบบนั้น ไม่รับรู้ถึงตัวตนการมีอยู่ของตัวมันเอง
ถ้าหากการเวียนว่ายตายเกิดนั้นมีอยู่จริง สิ่งที่น่ากลัวสำหรับความตายนั้นคงไม่ใช่การสูญเสียชีวิตในชีวิตนี้ไป แต่ความน่ากลัวนั้นคงเป็นคำถามที่ว่า เมื่อไหร่/อีกนานแค่ไหนที่เราจะได้เกิดมาเป็นสิ่งที่รับรู้ได้ถึงตัวตนของเราอีกครั้ง
เฉกเช่นกับการได้เป็น "มนุษย์"
#Siamstr
https://nostrcheck.me/media/public/nostrcheck.me_2463560925502976171698389218.webp
ของผมเป็นเกม The Witcher 3 ครับ เล่นเรื่อยๆแต่ยังไม่ถึงหลักพัน ชม. ครับ 😂
