แชร์เรื่อง ความรักตัวเอง

เพราะทุกคนมีตัวเองเป็นที่รัก

#siamstr

#ทีมตรู่

Self-love เป็นสภาวะของการชื่นชมตัวเองเมื่อเติบโตจากการกระทําที่สนับสนุนไม่ว่าจะเป็นทางร่างกาย จิตใจ และความรู้สึกของเรา รวมไปถึงการให้ความสำคัญกับความสุขในสิ่งที่ต้องการอยากจะทำ

.

หากเราไม่รักตัวเองก็จะทำให้เราเป็นคนที่ขาดความมั่นใจในตัวเอง มีความบกพร่องทางความคิด อารมณ์แปรปรวน สุขภาพจิตใจย่ำแย่จนส่งผลกระทบให้ร่างกายดูเสื่อมโทรม

.

ดร. Deborah Khoshaba, Psy.D. ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาความยืดหยุ่น สุขภาพ และความสัมพันธ์ ได้ให้แนวทางวิธีฝึกปฏิบัติปลูกฝังการรักตัวเอง ไว้ดังนี้

.

1.ทำความรู้จักกับตัวเองชอบอะไร ไม่ชอบอะไร อะไรที่มีความถนัดและทำได้ดี เพื่อหาจุดเด่นจุดด้อยของตนเอง

.

2.ชื่นชมทุกอย่างที่อยู่รอบข้าง การที่เรามีทัศนคติในทิศทางบวก แม้ต้องเผชิญกับสถานการณ์เชิงลบ ไม่ใช่การโลกสวย แต่เป็นการฝึกฝนให้เรารู้จักโอบกอดความรู้สึกดีไม่กล่าวโทษใคร

.

3.เรียนรู้วิธีการดูแลตัวเอง รู้จักการเมตตาต่อร่างกายกินอาหารที่มีประโยชน์ และพักผ่อนให้เพียงพอ ทั้งการแต่งตัว รวมถึงวิธีจัดการกับอารมณ์ภายในซึ่งเป็นสิ่งสำคัญ

.

4.รู้จักอ่อนโยนให้อภัยตัวเองให้เป็น ต้องยอมรับว่าไม่มีใครสมบูรณ์แบบ คนเราทุกคนล้วนมีข้อผิดพลาดกันทั้งนั้น

.

5.รู้จักเคารพตนเองมากพอ โดยการปฏิเสธเสียบ้าง เมื่อไม่ได้ต้องการฝืนความรู้สึกที่แท้จริง เพื่อเป็นการปกป้องสิทธิ์ของตัวเราเอง

.

นอกจากนี้การรักตัวเองไม่ได้หมายถึงการดูแลสุขภาพเพียงเท่านั้น เหล่าบรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพต่างก็ออกมายอมรับว่า ก่อนที่คนเราจะมีสุขภาพกายและจิตใจที่ดีได้ ต้องเริ่มจากการยอมรับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น และมีความคิดทัศนคติเชิงบวก เพราะการคิดลบ คือการฆ่าตัวเองให้ตายทั้งเป็น

.

การรักตัวเองคือบันไดขั้นพื้นฐานของความสุข ดังนั้น คนที่รักตัวเองเป็น และใช้ชีวิตมีความสุขกับตนเองได้ จะไม่มีวันบาดเจ็บจากอะไรทั้งสิ้น

.

Refer :

“พี่ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำนะ”

มีน้องคนนึงเคยคุยกับผมไว้

“ลงทุนมันมีขั้นต่ำอยู่นะพี่

อย่างถ้าพี่ลง 1 ล้าน อาจจะได้ซัก 10 ล้าน

แต่ถ้าลง 9 แสน อาจจะไม่ได้อะไรเลย

พี่ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำนะ”

ในตอนที่ผมได้ยินครั้งแรก ผมไม่ buy idea นี้เลย

อย่างที่ผมเคยเล่าๆไป พ่อแม่ผมเริ่มจากทำขนมกันที่บ้าน เราตีไข่กันในบ้าน เคี่ยวขนมกันในครัวหลังบ้าน เอาออกมาอบแล้วก็ตัดขายกันหน้าบ้าน

ทั้งๆที่บ้านผมเป็นทาวน์เฮ้าส์เล็กๆ อยู่ในซอยที่แสนจะเล็ก และไม่มีที่จอดรถให้ลูกค้าใดๆทั้งสิ้น

เวลาลูกค้าเข้ามาเยอะๆ ที่ยืนหน้าบ้านก็ไม่มี บ่อยครั้งล้นไปยืนตากแดดอยู่นอกบ้าน

แต่ก็มีลูกค้าเข้าร้านอยู่แทบจะตลอดเวลา

ลูกค้าหลายเจ้ามาถึงก็จะเล่าให้ฟังแกมบ่นว่าเค้าเดินทางกันมามาจากจังหวัดนู่นจังหวัดนี้เลยนะ

นั่นทำให้ผมคิดว่า ทำเลไม่ใช่เรื่องสำคัญ หรือเรื่องจะลงทุนตกแต่งร้านให้สวยนั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่าไหร่ ขอเพียงขอเราดีจริงๆ มันจะขายตัวมันเองได้

ผมเคยรีโนเวทร้านที่บ้านครั้งนึง ใช้เงินประมาณ 3 แสน บ้านก็ดูเป็นร้านขึ้นมานิดนึง ขยายกำลังผลิตมาได้พอสมควร แต่มันก็ยังเป็นทาวน์เฮ้าส์เล็กๆอยู่ในซอยเล็กๆเหมือนเดิม มันไม่ถึงกับมี impact ที่ significant กับร้านเท่าไหร่

วันนึงผมออกไปเปิดสาขาแรก ไปได้ศาลาไทยที่เค้าสร้างไม่เสร็จอยู่ริมถนนมา ต้องพยายามหาคอนเนคชั่นเชื่อมโยงจนไปถึงตัวเจ้าของที่ ไปอ้อนวอนให้เค้าปล่อยเช่า สุดท้ายเค้าคิดค่าเช่าให้ 4,000 บาท/เดือน

ด้วยความที่เร่งรีบมาก และงบประมาณจำกัดสุดๆ ผมลงทุนไปประมาณ 5แสน จากศาลาที่ถูกทิ้งร้าง ฝ้ายังไม่ได้ทำ ผนังยังปิดไม่ครบ ไม่ต้องพูดถึงระบบน้ำไฟหรือห้องน้ำ ผมทำมันเสร็จใน10กว่าวัน (คืองานไม้ ฉันชอบ ฉันก็ลงไปทำกะช่างเลยอะ)

ทำเลมันไม่ได้ดีมากนะ มีที่จอดรถที่ดูไม่เหมือนว่าจอดได้ ลูกค้าส่วนใหญ่ก็จอดริมถนน แต่มันก็ขายได้ ขายได้พอสมควรด้วย

มันยิ่งตอกย้ำความคิดผมที่ว่า ไม่จำเป็นต้องลงทุนเยอะ ไม่จำเป็นต้องทำเลดีมาก ถ้าของมันดีมันจะขายตัวมันเองได้

ผมอยู่ที่ศาลาไทยได้ประมาณ 3 ปี วันนึงผู้ให้เช่ามาบอกว่าต้องออกภายใน 3 เดือนนะ มีเจ้าใหญ่เค้ามาเซ้งที่ดินทั้งหมด

…ในหัวผมมีแต่คำว่า ฉิบหายแล้ว!!…

ผมเร่งหาที่ใหม่ ในพื้นที่ใกล้เคียงเดิม วิ่งหาทุกวัน ทั้งวัน อยู่เก็นอาทิตย์ ไม่มีที่ไหนถูกใจ ส่วนใหญ่ถ้าทำเลดี ก็จะไม่ค่อยมีที่ว่าง ถ้าว่างก็แพงมาก ผมพยามมองหาทำเลที่ไม่ต้องดีมาก เข้าถึงง่าย ค่าเช่าถูก….ณ ตอนนั้น ไม่มี

แล้วอยู่ดีๆผมก็ไปนึกถึงคำพูดของรุ่นน้องคนนึงที่เคยพูดกับผมไว้ “พี่ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำนะพี่”