Avatar
Tendou
970ffed0b4223d72bc1b3ff65a5d80ec90d47158d24bb49f8e767dfe0c66e8f1
I will keep moving forward to save YOUNG MAN. 🥓เนื้อแซต เนื้อสายฟ้า เนื้อซาโตชิ ⚡️tendou@getalby.com

หลังจากจบงาน #east101 ก็ติดเพลงนี้ไปเลย โดน 2 หนุ่ม (nostr:npub15l5mxmljftnnqur8gf2nkjj2yuemqy2kuly7yc29lx7x598svx5s447rgk nostr:npub1z7k4pffj7250eaydd3ya0v07mmzecylcq9cw5af68zu39q0k4u3qj6xre4 ) คำรามออกมาเป็นเพลงนี้ใส่บ้องหูเต็มคาราเบลอย่างมีความสุข ก็เลยมาลองฟังเพลงนี้ดีๆ เงียบๆ คนเดียว อืม รู้เลยทำไมอินขนาดนี้🫶🏻

#Siamstr #SiamstrOG

https://youtu.be/sqSA-SY5Hro?si=GPvNdYIjIK8VvxTq

เอาแต่หวังพึ่งอาหารเสริมแพงๆ อาจไม่ทำให้สุขภาพคุณดีขึ้น เพราะถ้าร่างกายคุณไม่พร้อมรับ...

มันก็ทำได้แค่ทำให้ฉี่ของคุณแพงขึ้นแค่นั้นแหละ

#Siamstr #SiamstrOG #หมอบ่นfiat

ได้หลามช่วยชีวิตไว้ เลิฟหลาม🫶🏻 nostr:note1s4t00j59jvzdcaw905kaw6eq8vzlg9eesytme4r3n53meyye59wss78vul

Replying to Avatar Panai Lawasut

#east101 ทำให้ฉันหดหู่

ผมเดาไว้แต่แรกว่า jakk ตั้งใจจะเขียนรีวิวงานมีทอัพเป็นคนสุดท้าย ซึ่งผมเองก็คิดจะรีบเขียนก่อนอยู่แล้ว แต่เอาเข้าจริงๆมันไม่สามารถเรียบเรียงความรู้สึกและเรื่องราวทั้งหมดในหัวได้ มันมากมายจริงๆ

แล้วตา jakk ดันใช้ข้ออ้างว่ากลัวลืม!..เขียนออกมาก่อนอีก ฉันรู้นะว่านายตั้งใจจะให้เกียรติฉันได้เขียนเป็นคนสุดท้าย ไม่อยากจะมาแย่งซีนสินะ

ไม่โกงละกัน คอมเมนท์ตอบไปแบบที่นายชอบทำนั้นแหละ 55555

มันคงจะไม่ใช่การรีวิวงาน หรือเล่าบรรยากาศงาน ผมคิดว่าคำพูดของผู้จัดมันไม่มีน้ำหนักในเรื่องนี้ (ไม่อยากเรียกผมกับแชมป์ว่าเป็นผู้จัดเลย แต่ข้ออนุญาตละกัน มันเข้าใจง่ายดี)

แต่ผมอยากเล่าความรู้สึก ความคิด และภาพในหัวผมทีเกิดขึ้นหลังจากได้มีส่วนร่วมกับเรื่องนี้มากกว่า

หลังจากงาน #korat101 จุดกระแสมีทอัพของคอมมูด้วยคนแค่ 4 คน มันอิมแพคมาก โคตรอิมแพคจนขนาดที่ผมคะนองไปเร้าประธานซุป ให้จัดมีทอัพภาคตะวันออก แล้วพ่อเจ้าพระคุณรุนช่องซุปก็คงคะนองพอกัน ตอบตกลง!! แล้วแทบจะนัดเจอกันภายในอาทิตย์นั้นเลย

สารภาพตามตรง ในหัวผมมันกำลังคิดว่า ฉิบหายละ!! จริงๆตอนที่ทักประธานซุปไป เราแค่อยากหาคนคุยด้วยแค่นั้นเอง จากความอยากที่จะได้เป็นผู้ร่วมงาน เราต้องกลายเป็นผู้จัดงานรึนี่

มันเดาได้อยู่แล้ว ถ้าภาคตะวันออกจุดที่เหมาะสมก็น่าจะเป็นชลบุรี และถ้าเป็นชลบุรีมันเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้วที่คนชลบุรีต้องช่วยดำเนินการเรื่องต่างๆ

ผมอยากออกตัวนิด ผมนับถือผู้ที่เก่งเรื่องการจัดอีเว้นท์มาโดยตลอด เพราะเป็นเรื่องที่ผมไม่ถนัดเลยแม้แต่นิดเดียว ผมไม่ชอบเจอคน ผมไม่ชอบต้องประสานงานกับคนเยอะแยะ หลักๆคือวิธีคิดของเราไม่ค่อยตรงกับคนอื่น คุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง แล้วผมเป็นประเภทอึดอัดมากถ้าต้องอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่เป็นไปตามแผน ซึ่งงานอีเว้นท์ทุกๆงานมีเรื่องพวกนี้ตลอดเวลา

แต่ความอยากเจอทุกๆคนในคอมมู มันมากเสียจนผมสามารถมองข้ามความเอาแต่ใจของผมในเรื่องนี้ไปได้แบบสบายๆ

และผมก็รู้แน่ๆว่าผมมีบิทคอยเนอร์น้องรักที่มันบ้า และก็รักคอมมูพอๆกับผมอยู่คนนึง ที่มันพร้อมร่วมหัวจมท้ายไปกับผมแน่นอน

แชมป์ตอบตกลงผมทันทีโดยไม่ลังเล ชนิดที่ว่าผมเห็นภาพแววตาเป็นประกายของมันทั้งๆที่คุยกันผ่านโทรศัพท์

เราปรึกษากันทุกเรื่อง มันมีหลายอย่างที่ต้องชั่งใจ มันมีบางจุดที่ถ้าเราเลือกแบบนี้ มันจะต้อง trade off กับแบบนั้น แล้วเราไม่มีทางรู้หรอกว่าแบบไหนมันดีกว่า มันมีประโยคนึงที่แชมป์มันพูดแล้วเหมือนปลดล็อกความกังวลที่อยู่ในใจผมทั้งหมดออกมา

“พี่…ถ้าพี่จะเอาอะไรผมเอาด้วยหมดเลยนะพี่ พี่ตัดสินใจได้เลย”

มันเป็นบทสนทนาที่..อยู่ดีๆมันก็โทรมา พูดแค่นี้ แล้วก็วางสายไป มันเหมือนอ่านใจผมได้

เราประชุมกันกับทีม RS อยู่หลายครั้ง ผมพบว่ามันทำให้ผมสบายใจขึ้นทุกครั้ง เรารู้ได้เลยว่า เราคิดไปเองว่าเราต้องเป็นตัวตั้งตัวตี แต่ไม่เลย ทีมงานทุกคนช่วยกันออกความเห็น ทุกๆไอเดียในงานที่เกิดขึ้นล้วนเป็น consensus ของที่ประชุม ช่วยกันคิดแม้กระทั่งเราจะปั่นกระแสใน #Siamstr ยังไงดีให้มันกลายเป็นที่ถูกพูดถึง ปั่นกันไปยันรายการ bitcoin talks ของอ.ต๊ำเลยทีเดียว มันแปลว่าเรารับผิดชอบร่วมกันอยู่ มันทำให้ผมรู้สึกสบายใจ ถึงกับต้องเข้กกบาลตัวเองที่มัวแต่กังวลอะไรหนักหนา

แต่สิ่งที่ทำให้ผมเห็นมากกว่านั้นคือ structure ในการเป็นผู้ provides แหล่งความรู้ ที่วางไปถึงระดับ local ของทีม RS โดยที่ jakk เป็นคนเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังตั้งแต่การประชุมครั้งแรกๆของเรา

เหนือชั้นมาก ถูกที่ถูกเวลา jakk รู้ว่าควรจะคุยเรื่องนี้กับใครตอนไหน เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของทีม tricker..ตัวนี้ทริกผมเต็มๆ แม้ว่าไม่ต้องเล่าเรื่องนี้เยอะ ผมรู้ได้ทันทีว่าเป้าหมายจริงๆของมีทอัพครั้งนี้คืออะไร

ถ้าจะให้ผมพูดง่ายๆ

#east101 ที่คุณว่าใหญ่เกินกว่าที่มีทอัพทั้วไป

#korat101 ใหญ่กว่า!!.. และจะใหญ่ที่สุดตลอดไปในเชิงกลยุทธ์

อ้าว..นี่กุเป็นเครื่องมือของแจ๊คสินะ นี่กุเป็นเหยื่อที่เดินมาหยิบกินก้อนขนมปังที่ jakk วางไว้ใช่มั้ยจริงๆจะมองอย่างนั้นก็ได้ถ้าคุณเชื่อว่า jakk ทำเพื่อประโยชน์ส่วนตัว

“Unfait..เราต้อง unfiat ให้กับคนรุ่นต่อจากเรา” jakk พูดประโยคประมาณนี้บ่อยมาก ถ้าคุณไปงานมีทอัพแล้วนั่งฟังเค้าเล่า คุณจะได้ยินคำนี้บ่อยมาก และมันเป็นแนวความคิดเดียวกันกับผมตั้งแต่ผมฟังอ.ต้ำจนสมาทานปรัชญาของบิทคอยน์ใหม่ๆ

แต่ action ของเราต่างกันราวฟ้ากับเหว ผมทำได้แค่ป้ายยาส้มคนรอบตัว เอาปรัชญาบิทคอยมาใช้ในองค์กร และคอยเชียร์อ.ต้ำอยู่ห่างๆ โดยหวังว่า วันนึงความรู้ความเข้าใจที่อาจารย์เผยแพร่จะออกไปสู่วงกว้าง และยั่งยืนไปอย่างน้อยถึงรุ่นลูกของผม 2 คน

แต่ jakk ลงมือทำอย่างเป็นรูปธรรมและมีกลยุทธ์ มองไกล เป้าหมายใหญ่ ชัดเจน และถ้าสำเร็จมันจะยั่งยืนพอๆกับอายุของบิทคอยน์เลย

และดูจากเส้นทางแล้วแม่งโคตรเหนื่อยเลย แต่ jakk ทำ.!!!

ยกตัวอย่างง่ายๆ คุณรู้กันไหมว่าในวันงาน jakk เค้าคิดไว้เกือบหมด ว่าในงานควรจะต้องมีใครบ้าง ต้องสร้างสถานการณ์ให้ใครคุยกับใคร และ jakk เองจะต้องเล่าเรื่องอะไรกับใครบ้างในงาน

เรื่องนี้ละเอียดยิบในทางปฏิบัติ และผิดแผนเอาง่ายๆ jakk ทำได้ทั้งๆที่มีแอลกอฮอล์ในตัวมากกว่าเลือด

ทันทีที่ผมเข้าใจเป้าหมายหลักอันนี้ของ RS ได้ผมรู้สึกตัวเล็กไปเลย พูดตรงๆสนับสนุนเรื่องเงินนิดหน่อยมันเป็นเรื่องง่าย แต่การเสียสละเอาตัวเข้าเเลกอย่างที่อ.ต้ำและ RS ทำมันไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปจะตัดสินใจทำได้

และมันเป็นการสร้างคุณค่าที่แท้จริง..!!!

“เพราะฉะนั้นถ้า RS จะวางก้อนขนมปังไว้ตรงไหนก็รีบไปวางเลย ใครไม่เดินตามไปเก็บ ฉันจะไปเก็บมันเอง”

ฉันก็อยากเป็นคนนึงที่สร้างคุณค่าที่แท้จริงให้กับคอมมูเหมือนกัน

ทำแบบนี้บางคนอาจมองว่าเป็นการแทรกแซงตลาด พยามเร่งตลาด ไม่ปล่อยให้คอมมูมันโตไปแบบออแกนิก มันไม่ตรงกับแนวคิดที่เราสมาทาน

ผมอยากชวนมองอย่างนี้ ต่อให้โลกนี้ไม่มีอ.ต้ำ มันก็จะมีคนอื่นลุกขึ้นมาทำ ต่อให้ไม่มี jakk วันนึงมันก็คนแบบ jakk มาช่วยอาจารย์ ไม่ว่ายังไงวันนึงมันก็จะมีมือที่มองไม่เห็นมาเร้าให้สถานการณ์อย่างทุกวันนี้ เกิดขึ้นอยู่ดี

สิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วในวันนี้มันออแกนิกมาก และพวกเราโชคดีมาก ที่ปัจจัยทุกอย่างนี้เกิดขึ้นแล้วในช่วงชีวิตของเรา เกิดบนภาษาเดียวกับเรา

ให้ผมเทียบโอกาสให้ดูเล่นๆ ถ้าคนอย่างอ.ต้ำ มี 1 ในล้าน และคนอย่าง jakk มี 1 ในล้าน โอกาสที่จะมีสถานการณ์แบบวันนี้ ก็ 1 ในล้านล้าน แล้ว ยังไม่นับรวมกับโอกาสที่จะมีคนโคตรคุณภาพทุกคนใน RS อีก ไม่รู้มันจะต้องโชคดีขนาดไหนถึงจะมีปัจจัยแบบนี้ในช่วงชีวิตเรา

วันนี้ผมมีความรู้สึกว่าผมได้มีส่วนร่วมในการสร้างคุณค่าที่แท้จริงขึ้นมาบ้างแล้ว

มันมีรางวัลตอบแทนที่หาค่าไม่ได้ ที่ผมได้รับในทันที หลายคนเป็นห่วงว่าผมจะเหนื่อย ไม่สนุกกับงาน ผมขอบคุณความห่วงใยนี้จากใจจริง แต่ผมจะเล่าความรู้สึกจริงๆของผมให้ฟัง

ตลอดเวลาตั้งแต่เริ่มชวนประทานซุปจัดงานจนถึงงานเริ่มจริง ผมมีความรู้สึกอิ่มเอมใจแบบบอกไม่ถูก มันรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้คุยกับ RS มันเหมือนว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของเค้า เราให้ความช่วยเหลือเค้าได้

มันรู้สึกดีทุกๆคอมเมนท์ ทุกๆ zap เวลามีคนรีแอ็คชั่นกับโน้ตชวนเข้าร่วมงานของเรา

มันรู้สึกดีมากเวลาเห็นว่ามีคนยกมืออยากมาร่วมงานกับเราจริงๆ

มันสนุกเหลือเกินที่ได้วางแผนงานและคิดภาพวันงานจะออกมาเป็นยังไงอยู่ตลอดเวลา

ความรู้สึกว่าเราค่อยๆได้สร้างคุณค่ามันมีมาเรื่อยๆตั้งแต่ยังไม่ถึงวันงานเลย

ถึงในวันงานจริงผมได้รับคำขอบคุณตลอดเวลาไม่ว่าจะเดินไปตรงไหน และทำอะไรอยู่ก็ตาม และสัมผัสได้เลยว่าเป็นคำขอบคุณที่มาจากใจ รู้มั้ยว่าผมน้ำตาจะไหลทุกครั้ง มันรู้สึกว่าตัวเรามีคุณค่ากว่าที่เราให้ตัวเองเสียอีก

ลองคิดดูว่าในสังคมปกติ ผมเป็นแค่พ่อค้าขายขนมคนนึง และผมก็ได้รับการปฏิบัติแบบพ่อค้าคนนึงนั้นแหละมาโดยตลอด

แม้แต่อ.ต๊ำเอง ที่เดินมานั่งร่วมวงกับผม ทั้งๆที่วงที่ผมคุยด้วยส่วนใหญ่จะเป็นสิงห์รมควัน และก็รู้กันดีว่าอ.แกแพ้เกสรดอกไม้ และแกเองก็ขี้เขินไม่ต่างจากผม ใครจะว่ายังไงไม่รู้ แต่ผมเหมือนได้เจอไอดอล ชีวิตนี้ฉันตายได้แล้ว (ขออนุญาตคิดไปว่านี่ไม่ใช่แผนการของ jakk ละกัน)

ความประทับใจทั้งหมดผมบรรยายไม่ออกเลย

ถ้าวันนี้ลูกชายผมถามกับผมอีกครั้งว่า “best day ever ของพ่อเป็นวันไหน?”

ผมตอบว่าวันนี้ได้ทันทีแบบไม่ลังเลเลย

สิ่งที่วัดความสุขมหาศาลของผมได้ก็คงหลังจาก

ผมได้กอดอ.ต๊ำเพื่อล่ำลากัน (มีเสียง อ.โบว์ บอก”ขนลุก”อยู่ห่างๆ)

วินาทีที่ผมเห็นอ.ต๊ำ อ.โบว์ ขมิ้น ขิงขิง ค่อยๆเดินจากไป มันเริ่มมีความรู้สึก”หดหู่”โชยขึ้นมาเบาๆ

ความรู้สึกนี้มันค่อยๆเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่มีใครคนนึงเดินมาล่ำลากัน มันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆยันบทสนทนาสุดท้ายของ 3 คนสุดท้าย ผม แชมป์ และ jakk ที่ลากันไปนอนตอนตี 4 ครึ่ง

ผมตื่นมาอีกวันตอน 7 โมงครึ่ง ด้วยความรู้สึกหมองๆที่ยังตกค้างจากเมื่อวาน พร้อมกับความคิดที่ว่า วันนี้แล้วสินะที่ต้องจากลากัน

แม้ว่าอีกวันจะมีความวุ่นวายอีกนิดหน่อยที่ผมต้องจัดการ แต่ความยุ่งนี้ก็ไม่ได้ช่วยให้ความหดหู่พ้นไปจากความรู้สึกผมแม้แต่วินาทีเดียว

ช่วงเวลาสุดท้ายเราอยู่กันที่ร้านผมเอง ที่ที่ผมพยามตักตวงความสุขจากเวลาที่น้อยลงเรื่อยๆ กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ความหดหู่ในใจผมมากขึ้นเรื่อยๆ

ท้ายที่สุดตอนผมล่ำลากับเพื่อนรัก 2 คนและแชมป์ หลังจากไปทานข้าวกัน ความหมองหม่น มืดมัว หดหู่ มันพรั่งพรูประเดประดังกันมาจากไหนไม่รู้ ผมขับรถกลับบ้านคนเดียวพร้อมกับน้ำตา

มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง มันควรจะเป็นช่วงเวลาที่เราจะรู้สึกสบายใจ และได้พักผ่อนจากงานที่เหน็ดเหนื่อยไม่ใช่รึ

ความคิดมันพาผมไปเรื่อย เราจะมีโอกาสได้รับเกียรติขนาดนี้อีกรึ

“jakk นั่งรถทัวร์มาจากบุรีรัมย์”

“ จิงโจ้ขึ้นเครื่องมาจากขอนแก่น”

“อ.ต๊ำและครอบครัว มาใช้เวลาอยู่กับเราทั้งที่วันนั้นเป็นวันพิเศษของแก”

“พี่เดชาเลื่อนงานสำคัญกับลูกชาย”

“หลามที่มีสอบในวันพรุ่งนี้”

“ต้าและทีมที่โคตรคิวทอง”

“น้องรักผมที่ลงเครื่องมาจากจีนก็รับดิ่งมางานทันตอน3ทุ่ม”

ไม่ว่าผมนึงไปถึงใครทุกคนมี trade off ที่ยอมแลกกับการมาเจอกัน เหมือนที่เอ็มและทุกๆคนเล่ามาทั้งนั้น

“นี่เราจะมีโอกาสพบกับสิ่งนี้อีกสักครั้งในชีวิตมั้ย”

ความรู้สึกผมเหมือนเพิ่งโดนบอกเลิก เหมือนจริงๆ มันหดหู่ มันดิ่ง มันพาผมน้ำตาไหลจนถึงบ้านเลย

นี่เราคงได้รับความสุขมหาศาลจนเมื่อมันจบลงกลายเป็นจะรับมันไม่ได้สินะ

ผมเข้าใจดีว่าอะไรเป็นอะไร แต่อารมณ์ที่เกิดขึ้นมันก็เป็นไปตามเหตุปัจจัยเช่นนั้นแหละ เราทำได้แค่เฝ้ามองดูมัน

ทุกความรู้สึกค่อยๆดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป และถูกเยียวยา เมื่อผมได้ค่อยๆมาไล่อ่านโน้ตรีวิวของทุกคนอีกครั้ง

จนถึงโน้ตนี้ของ jakk ก็ทำผมน้ำตาซึมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมใจฟู อิ่มเอม และมันจะอยู่ในความทรงจำผมตลอดไป

อันที่จริงความรู้สึกที่ได้จากงาน #east101 นี้ ไม่ว่าจะออกมาเป็นยังไงก็แล้วแต่ คงไม่ใช่ตัวชี้วัดความสำเร็จของงาน

แต่คงเป็นผลกระทบที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ต่างหากล่ะ ที่จะเป็นตัวบอกว่า jakk วางขนมปังไว้ถูกที่มั้ย และผมเก็บมากินหรือว่าโยนมันทิ้งไป

“ผมรู้สึกเป็นเกียรติมาก จากใจจริง ขอบคุณทุกๆรีวิว ทุกๆคำขอบคุณ ทุกๆความห่วงใย มันมีความหมายกับผมมาก”

ผมทำงานของผมเสร็จแล้ว….

RS ยังมีงานต้องทำอีกเยอะ

ถ้าวันที่ลูกผมโตขึ้นมาแล้วยังต้องมาถามผมว่า บิทคอยน์คืออะไร ผมถือว่าเป็นความผิดของ RS แล้วนะ

#Siamstr #siamstrog

ปล.แม่งยาวจัด โดน muted แน่นอน

ปล2.สำหรับคนที่อยากรีโพส ผมขอบคุณมาก แต่ฝากทิ้งเวลานิดนึง ไม่งั้นถ้ามาติดๆ คนที่อ่านแล้วหรือไม่อยากอ่าน ต้องไถกันมือถลอกแน่นอน

ปล.3 แชมป์แม่งเสนอที่จัด #east201 มาแล้วนะ 555555 nostr:note1jgf9t8slvv46d5rf3g4kwtg7dxtukccvkeldxmqwkjz494xaunuqh0lkp7

ความหดหู่มันค่อยๆก่อตัวในใจ ตอนที่ทุกคนเริ่มทะยอยกลับกัน ผมวิ่งเข้าไปกอดตาแจ็คและผองเพื่อนก่อนกลับ

อ่านจบผมน้ำตาซึมเลย😭

Replying to Avatar Johnny Jun

GM #siamstr #siamesebitcoiner

วันนี้มีคำถามคลาสสิคอยากถามทุกท่านครับ 2 คำถามครับ

1. "ต้องมี #bitcoin สักเท่าไหร่ดี ถึงจะเพียงพอต่อการเกษียณ"

-> ผมนิยามคำว่าเกษียณของผมเองไว้ว่า ผมยังทำงานอยู่ แต่งานที่ทำไม่ได้ต้องคาดหวังผลตอบแทนมาก ขอแค่ครอบคลุมค่าใช้จ่ายประจำวันให้เงินเก็บ(BTC) ไม่ร่อยหรอมากจนเกินไป นั่นแปลว่าคำว่าเกษียณของผมก็คือ มีบ้านให้ซุกหัวนอน มีเงินไปเที่ยวได้บ้างปีละครั้งสองครั้ง มีเงินสำรองฉุกเฉินยาวจำเป็นถ้าหากว่าตกงาน และเงินสำรองทั้งหมดที่เก็บไว้ สามารถต่อสู้กับเงินเฟ้อได้จนถึงวันตาย (ตอนนี้ผมอายุ30) ถ้าทำได้ตามนี้ผมถือว่าผมเกษียณ ระดับ 1 เรียบร้อยแล้ว ซึ่งมันจะส่งผลไปถึงข้อ 2 นั่นคือ ผมจะสามารถทำอาชีพอะไรก็ได้ที่อยากทำ ! -> ส่วนตัวผมยังคิดว่าอาจจะต้องมีสัก 5-10 BTC

2. "ถ้าไม่ต้องสนใจเรื่องเงินทอง คุณอยากจะทำอะไรในชีวิต"

-> สำหรับผมแล้ว ณ ปัจจุบัน ผมอยากเป็นอยู่ 2 อย่างครับ

1. ผมอยากเป็นนักเขียน เขียนเรื่องอะไรก็ได้ที่ผมคิดฟุ้งซ่านในแต่ละช่วงเวลา แล้วรวบรวม article ต่างๆ จัดหมวดหมู่นานวันไปสามารถเอามาร้อยเรียงใหม่แล้วตีโจทย์ออกมาเป็นเล่มได้

ผมมีความสุขกับการสาดความคิด กรั่นกรองไปด้วยพิมพ์ไปด้วย ช่วงเวลาที่ผมได้พิมพ์ไม่ว่าจะเป็น social media post หรือ พิมพ์คุยกับเพื่อนที่รู้ใจ มักจะเป็นช่วงที่ผมได้ตกผลึกความคิดต่างๆที่ลอยผ่านมาแล้วก็ผ่านไปวนเวียนอยู่ในหัวจนนอนไม่หลับออกมาเป็นข้อสรุปและเชื่อมโยงแต่ละความคิดเข้าด้วยกันได้เป็นอย่างดี นอกจากนั้นผมยังสนุกกับการพรรณนาด้วยการเปรียบเทียบ และเรียบเรียงบทความผ่านเนื้อหาบทเพลง มันรู้สึกเหมือนผมได้หลุดออกไปอีกโลก ที่การเวลาไม่มีค่าอะไรอีกต่อไป

2. ผมอยากเป็นช่างสำหรับสิ่งของขนาดกลางครับ ช่วงเวลาที่ได้หยิบจับ ประกอบ ขัดแต่ง ขัดเงา มือเปื้อนฝุ่นในสิ่งของขนาดกลางเช่น เครื่องใช้ไฟฟ้า เฟอร์นิเจอร์ไม้ มันเป็นอีกช่วงเวลาที่ผมสามารถทำได้เป็นวันๆ โดยไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย มีเพียงความรู้สึกร้อนในบ้างครั้งที่ต้องเอาไปทำอยู่ที่จอดรถ ฮ่าๆ

เพื่อนๆพี่ๆ ชาว #siamstr อยากทำอะไรกันบ้างครับ

1. เก็บไปเรื่อยๆ อย่างเต็มความสามารถ เท่าไหร่ก็เท่านั้นฮะ ตอนนี้ยังไงม่แพลน ไม่มีเพดานที่ปลายทาง มีแค่เป้าในแต่ละปี

2. ทำช่องยูทูปแจกยาส้ม-แดง ให้เด็กที่กำลังเข้าระบบการศึกษา หรือกำลังจะจบไปเข้าตลาดแรงงาน ให้รู้ว่าโลกยังมีความหวัง

ใครยังไม่สาแก่ใจจากงานพัทยา มาเจอพวกเราได้ที่งาน Block mountain ได้นะครับ🧡 nostr:note109cxw40w5pjter0mqek9wjalgm0rr58g03y5d3u59lxu65czeywsyl80h5

Replying to Avatar chontit

“ทุกอย่างในชีวิตของเราต้อง Trade off อยู่เสมอ” … พี่จิงโจ้พูดในกลุ่มมีตติ้ง #korat101

ผมหน่ะเข้าใจความหมายนี้นะ .. ในใจก็คิดว่า “ถ้าเราวางแผนดี ๆ เราก็อาจจะได้หลาย ๆ อย่างพร้อม ๆ กันได้นะ” (แต่มิได้กล่าวมันออกไป 555 🤣)

หลังจากงานนั้นไม่ถึง 1 สัปดาห์ “น้องนิ่ม” ก็ได้โพสต์ว่าจะจัด mini Meetup ครั้งที่ 2 ภาคตะวันออก … ผมเป็นคนแรกที่เข้าไปตอบว่า .. “น้องนิ่มมีที่พักใกล้ ๆ ที่เหมาะกับพาครอบครัวไปพักผ่อนด้วยมั้ยครับ 😊😁” .. เพราะว่าอยากไปด้วยจริง ๆ ส่วนจะไปยังไงนั้นอีกเรื่อง เดี๋ยวเคลียร์เวรเคลียร์งานได้สบาย 5555 😂

ปัญหาของผมจึงไม่ใช่เรื่องเคลียร์งานหรอก แต่เป็น “ผมจะพาครอบครัวไปด้วยยังไงให้เค้ามีความสุข” ตอนนั้นผมมีซ้อยซ์ไม่เยอะมาก

1. “ไปคนเดียว แม่ลูกอยู่บ้าน”

.. ถ้าเป็นแบบนี้ตาย ๆ ๆ ๆ โดนด่าเละเทะ แถมจะพลอยทำให้ครอบครัวแตกแยกได้เลยแหละ เดี๋ยวได้โดนด่าว่าเห็น Bitcoiner ดีกว่าครอบครัว 5555 😭 … คือต้องบอกไว้แบบนี้ครับว่า ปกติครอบครัวผมจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ใครไปธุรที่ไหนหลาย ๆ วัน ก็จะไปด้วยกันเสมอ โดยเฉพาะลูกสาววัย 5 ขวบที่เราอยากให้เค้าได้อยู่ในทุกช่วงชีวิตของพ่อและแม่ ❤️

เพราะฉะนั้น ทางเลือกแรก “ไม่เวิร์คอย่างแรง”

2. ไปด้วยกันทั้งครอบครัวเลย ใช้โอกาสนี้พาครอบครัวไปเที่ยวด้วย

.. ซึ่งโคราช-ชลบุรี ระยะทางประมาณ 3-400 กม. ขับรถสบาย ๆ 5-6 ชั่วโมง แต่ก็ติดด้วยงานวันศุกร์และวันจันทร์อีก ทำให้ต้องไปเสาร์และรีบกลับในวันอาทิตย์ .. เฮ้ออ 🫠 แต่ด้วยความอยากไปถึงจะได้แค่นี้ก็ต้องยอม

ต่อมาเป็นการวางแผนเรื่องที่พัก …

พี่ป้ำได้ DM มาถามแล้วแหละ เรานี่แบบ “ว้าวว Pool Villa ติดทะเล” ที่มีของเล่นให้เด็กครบครัน แต่!!! แฟนผมชอบความเป็นส่วนตัวมากกว่า เพราะเป็นคนหลับยากมากก 🥹😖 … ผมนึกถึงดีเจต้าร์เปิดเพลงแดนซ์ ซึ่งเดาได้ว่าต้องทั้งคืนแน่ ๆ … ถ้าเป็นแบบนี้สองแม่ลูกคงไม่ได้นอนกัน ,, ผมจึงต้องปฏิเสธที่พักพี่ป้ำไปด้วยความเสียใจลึก ๆ ที่มิสามารถพูดออกมาได้ 5555

พอจะหาที่พักใกล้ ๆ กับที่จัดงานหน่อย ก็ไม่รู้จะให้แม่ลูกเค้าทำกิจกรรมอะไรกัน .. ถ้าไอ้เราจะพาเค้ามาแล้วเอามาทิ้งไว้ที่ห้องเล็ก ๆ แล้วเราก็ไปมีความสุขอยู่กับเพื่อน ๆ Bitcoiner ก็คงไม่ใช่ .. จึงสรุปว่าได้พักที่พัทยาเหนือ โรงแรมเซ็นเตอร์พ้อยต์ ที่มีสวนน้ำ “The wave” 🌊 และ Kid club สำหรับเด็ก (แต่ไกลไปนิดนึง) 🥲

===============

หลังจากผ่านขั้นการวางแผนมาได้ ทีนี้ก็มาถึงขั้นตอนปฏิบัติจริง ๆ ละ 🧡

เริ่มจากการเดินทาง ที่ต้องออกเดินทางเช้าวันเสาร์ .. ทำให้ผมไปถึง “One day esthetic ART CAFE” เวลาประมาณ เที่ยงครึ่ง!!! 55555

หลังจากไปถึงคือไม่รู้จักใครเลย เว้นแค่ทีม Right shift และก็คนที่เคยคุยก็มีแค่พี่ตั้มกับพี่จิงโจ้เท่านั้น .. ขณะกำลังเดินเข้าไปได้มองเห็นอาจารย์ต๊ำนั่งคุยอยู่กลางวงสนทนา เราก็ต้องพาลูกไปเข้าห้องน้ำก่อนเพราะนั่งรถมาไกล เจอน้องเทนโด้เลยถามว่า “ห้องน้ำไปทางไหนนะครับ” นี่คือประโยคแรกที่ผมพูดกับคอมมิวนิตี้ 55555 🫣

“คุณชลธิศ สวัสดีครับ … ผมสมนึก” พี่สมนึกตัวเป็น ๆ หายใจได้เหมือนคนทั่วไปก็ได้มาทักทายระหว่างที่ผมกำลังเปิดประตูออกไปห้องน้ำ

พี่สมนึกที่กวนๆ ใน Nostr แต่ตัวจริงเรียบร้อยมากเลย พูดก็น้อย (เว้นตอนเมา) แต่ตอนนั้นเด็กปวดฉี่ก็เลยจำเป็นต้อง Leave ออกมาก่อน

หลังจากพาเด็กเข้าห้องน้ำก็ได้มาเจอคุณน้าโบว์ น้องสาวพี่ตั้มที่เข้ามาทักทายแล้วจะพาแม่ลูกไปเล่นส่วนอื่น (พี่ตั้มคงให้มาช่วยผมแหละ ถ้าไม่มีกิจกรรมให้น้องอุ้มทำ ผมคงต้องอุ้มเธอตลอดเวลา 555)

ผมมองกลับไปยังงานอีกครั้ง ”ไม่รู้จักใครเลย ทำไงดีวะ“ พอดีมองเห็นพี่จิงโจ้จึงได้เข้าไปสวัสดีทักทาย และก็ไปนั่งคุยกับพี่ตั้มนิดหน่อย

”มึงไปหาอาจารย์เลย อยากไปขอถ่ายรูปหรือพูดคุยตอนนี้ได้เต็มที่“ พี่ตั้มบอกผม .. ”จะหอมแก้มแกก็ได้นะ“ น้าซุปเสริมต่อ 🫣

ผมก็ไม่ใช่คนชอบถ่ายรูปคู่กับใครอยู่แล้ว แต่อยากแค่ให้เค้ารู้ว่า ”ผมมานะ“ … จึงเดินไปเพื่อสวัสดีอาจารย์ต๊ำ ซึ่งกำลังยืนคุยอยากออกรสออกชาติอยู่ด้านนอกกับพี่ป้ำ พี่เปรี้ยว และก็มี ๆ อีก 1-2 ท่านที่ยังไม่รู้จักชื่อ 🥹

“นี่ไง .. คนนี้เค้านำทีมโคราช 101” อาจารย์ต๊ำได้พูดพร้อมชี้มาทางผม 🙏 … “ภารกิจสำเร็จแล้ว” ผมคิดในใจ 🤣

โดยพื้นฐานแล้วผมเป็นคนพูดน้อยมาก และถ้าเป็นกลุ่มสนทนา ผมเลือกเป็นคนฟังมากกว่า ตอนนั้นผมก็ยืนฟังจารย์ต๊ำคุยกับพี่ป้ำเรื่อง Difficulty Adjustment และก็คุยกันเรื่องรถคันใหม่ของ Elon ,,

ฟังได้สักพักก็นึกถึงหน้าแม่ลูกลอยมาว่าจะอยู่กันยังไงเนี่ย จึงต้องเดินเข้าไปดูแลหน่อยพร้อมสั่งข้าวผัดกุ้งมาให้น้องอุ้ม อ้อ.. แล้วได้คุยกับน้องนิ่มด้วย ซึ่งน้องนิ่มเป็นไอดอลผมเลยที่อยากให้น้องอุ้มโตมาแล้วรักบิตคอยน์แบบน้องนิ่ม 5555 😂

ประจวบเหมาะกับทางผู้ร่วมงานกำลังจะย้ายไปที่พัก (เพราะเค้าคุยกันมาเยอะแล้ว 🥲) ก็ได้มีการถ่ายภาพหมู่พอดี ผมก็เลยอุ้มน้องอุ้มไปถ่ายด้วย .. เผื่อว่าอนาคตผมเป็นอะไรไปจะได้ให้แม่ลูกเอารูปนี้ไปเป็นหลักฐานไว้ขอความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ นี่แหละ 5555 🫠

===============

หลังจากแยกย้ายผมก็ได้พาแม่ลูกเค้าไปทานอาหารกลางวันแถว ๆ นั้น ก็ใช้เวลาเดินทาง+ทานอาหารนานหน่อย กลับเข้าโรงแรมเช็คอินเรียบร้อยเวลาก็ล่วงเลยไปจนถึง 16:30 🕟 แล้ว … แต่ภารกิจผมยังไม่จบ .. ผมต้องพาน้องอุ้มไปเล่นน้ำก่อน 🥰😖 เด็กก็เล่นน้ำสนุกสนานมากเลย ส่วนไอ้พ่อคนนี้ก็อยากจะไปงานแล้ว 5555

เมื่อเสร็จภารกิจจากครอบครัวผมก็รีบขับรถไปที่จัดงานทันที .. ด้วยปริมาณรถถนนใจกลางพัทยา ผมใช้เวลา 40 นาทีในการเดินทาง 11 กม. 😭

===============

“ทุกคนเมาหมด” 🫠

ใช่ครับ … ผมไปถึงตอนประมาณสองทุ่มแล้ว และหลาย ๆ คนก็คงเดินทางกลับไปแล้ว เหลือเฉพาะแก๊งที่พักด้วยกัน และก็คนอื่น ๆ ที่พักไม่ไกลอีก 4-5 คน

และแน่นอน .. ผมพลาดช่วงที่เป็น Exclusive ที่สุดของงาน คือ ช่วงที่มีอาจารย์ต๊ำอยู่ 😭

แต่เป้าประสงค์ผมก็มิใช่การเจออาจารย์ต๊ำนะ (เพราะทุกคนรู้ว่าจารย์ไม่ได้มา) แต่คือการมาเจอเพื่อน ๆ และได้พูดคุยแลกเปลี่ยนนี่แหละ .. เพราะฉะนั้นผมก็ยังมองว่างานครั้งนี้ผมบรรลุตามที่คาดหวังไว้เช่นเดิม 🧡❤️

ผมพยายามไล่คุยกับทุกคนที่สภาพไม่น่าเมา (แต่คงเมาแหละ) พี่จิงโจ้ พี่ขิง พี่อาร์ม พี่หลาม พี่เทนโด้ พี่อั๋น พี่ซุป น้องนิ่ม หมอนิว (เว้นพี่เดชา ว่าจะคุยกับแกตอนหลังสัมภาษณ์ .. แต่แกไปนอนชะก่อน 😰) รวมถึง Bitcoiner ที่พึ่งได้เจอกันครั้งแรก พี่ป้ำ พี่เปรี้ยว พี่แสน คุณเอสเย็น คุณนิกกี้เดฟ คุณมายด์ คุณพัตเตอร์ คุณแอนท์ คุณวู๊ดดี้ คุณทอย คุณพฤกษ์ (ครบมั้ยนะ ผมพยายามนึก คือ ต่อให้ผมไม่เมาแต่ผมจำชื่อคนไม่ค่อยด้ายย 😂)

ในส่วนของประเด็นเรื่องราวต่าง ๆ ก็คงคล้าย ๆ กับของทุกคน “ที่นี่เราคุยเรื่องเดียวกันได้เหมือนรู้จักกันดี ทั้ง ๆ ที่พึ่งเคยเจอกันครั้งแรก” เหมือนคำพูดของพี่แสนที่บอกว่า “มันคือ Safe Zone ของพวกเรา” 🧡

และที่ขาดไม่ได้คือ “พี่ตั้ม” nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85 ผู้ซึ่งบอกว่าจะไม่มางาน และหลังไมค์มาบอกผมว่าจะมางานแต่ไม่ให้ผมบอกใครว่าแกจะมา 🤣 … แต่พี่ตั้มก็ทนไม่ไหวจนต้องประกาศเองว่ามางาน #east101 🙃

บุคคลผู้ซึ่งพาคุยริมชายหาดจนเวลาตีสองกว่า และยังกลับมาคุยต่อที่พักจนถึงตีสี่! เพื่อส่งต่ออุดมการณ์ให้พวกเราได้เข้าใจ และอยากให้ทุกคนได้มีส่วนร่วมในการผลักดันคอมมิวนิตี้ ผมนี่โคตรนับถือและรักพี่เลย ❤️🧡

===============

ขอย้อนกลับมาประโยคที่ว่า “ทุกอย่างในชีวิตของเราต้อง Trade off อยู่เสมอ” แม่งโคตรจริงเลยครับพี่จิงโจ้ nostr:npub15l5mxmljftnnqur8gf2nkjj2yuemqy2kuly7yc29lx7x598svx5s447rgk

ผมต้องแลกโอกาสที่ผมจะได้อยู่ในช่วงเวลาสุด Exclusive ในการพาลูกเล่นน้ำ 👧 🌊

ผมต้องแลกโอกาสที่จะเมามายเพื่อให้บทสนทนาไหลลื่นในการรักษาสภาพให้สามารถพาครอบครัวกลับโคราชได้อย่างปลอดภัย 🚗

… วันอาทิตย์ผมตื่นมาพร้อมกับ “ความผิดหวังเล็กน้อย” ที่พลาดเวลาส่วนใหญ่ของงานไป … แต่พอได้เห็นน้องอุ้ม “ยิ้มอย่างมีความสุข” ที่เค้าได้เล่นน้ำกับพ่อ ,, เห็นน้องอุ้มมีความสุขที่ได้กินบัตเตอร์คุกกี้ร้านพี่ป้ำ และก็เห็นภรรยา“ มีความสุข” ในการเดินทาง .. ❤️

เพียงเท่านี้มันก็ทำให้ภารกิจ #east101 ของผมบรรลุผลตามที่ต้องการแล้วครับ

ไว้เจอกันโอกาสหน้าครับ 🙏🧡❤️

#siamstr #siamstrog #east101

น่ารักกกก ขอบคุณที่สละเวลามาสนุกกันนะครับ ไว้เจอกันครั้งหน้าครับ^^

ขอบพระคุณค้าบบ ช่วยได้เยอะเลยฮะ🫶🏻

ยี่ห้อนี้แปลกๆแฮะ😅

แต่ละคนใช้เกลือชมพูยี่ห้อไหนกันบ้าง~

บอกบุญผมทีครับ🥓 #Siamstr #SiamstrOG

สวยเลยล่ะครับนั่นนน🥳🥳