เมื่อคืนฝันว่าวิ่งแข่งกับนกกระจอกเทศ
ตอนเช้าน้องใส่เสื้อสีม่วงชวนไปวิ่ง
ถ้ามีบทความให้ช่วยพิสูจน์อักษรบอกได้เลยนะครับ ยินดีช่วยเต็มที่ เคยทำด้านนี้นิดหน่อยครับ
แล้วก็ชอบอ่าน นส ครับ-0-
ชอบเวลาว่างจิงๆ
มันเปนเวลาที่ได้ทบทวนว่า
เราได้เดินอยู่บนเส้นทางที่พอมองไปรอบๆแล้ว
วิวข้างทางยังเป็นสิ่งที่เราปรารถนาอยู่รึเป่า
ถ้าไม่มีเวลาว่างเลย
เราก็อาจเดินอยู่บนเส้นทาง
ที่ผู้คนส่วนใหญ่บอกว่าดี
แต่ไม่ได้ถามตัวเองเลย
ว่านั่นใช่ทางของเรารึเปล่า
เราจึงควรหาเวลาไว้คุยกะตัวเองซักนิดหน่อย😣
#Siamstr #Thainostrich #leisurestr
how long i run?
= as long as ep.164 runs🌝 
they were made
because of someone tends to buy?
just wonder why Lol 
2 วันที่แล้วแม่ของหัวหน้าเริ่มธุรกิจใหม่ หรือจะเรียกว่างานอดิเรกดี คือ แกเปิดขายข้าว ณ ที่สอนพิเศษ
เด็กๆถามเราว่าป้าเค้าจะได้ไร ขายข้าวผัด 20 บาท แบบมีเนื้อ มีไข่ แบบอิ่มๆเลย กะเพราจานละ 30 แบบเติมข้าวได้ไม่อั้น เรารู้มาก่อนว่าแกจะขาย แต่ไม่รู้ว่าจะขายราคานี้
เด็กๆถามเราว่าเอากำไรจากไหน เราก็สงสัยเหมือนกันเลยไปถามป้าแกว่าวันนี้ขายได้กี่บาท หลุดทุนรึป่าว
ป้าแกก็หันมายิ้มแล้วตอบว่าไม่ได้นับเลย ทำๆกินกัน เราได้กินด้วย เด็กก็ได้กินด้วยดีกว่ากินมาม่า แต่ในสายตาเรารู้สึกว่ามีอะไรมากกว่านั้น
อีกวันถัดมาเราเลยไปตอบคำถามที่เด็กค้างคา หรือเรากันแน่ที่ค้างคา เราบอกเด็กไปว่าคนที่เค้าทำงานตั้งแต่ยังสาว เก็บเกี่ยวความมั่งคั่งผ่านการเวลามา 40 ปี จนตอนนี้ลูกเค้าก็มีงานทำเลี้ยงตัวเองได้ เค้าเรียนรู้ที่จะมองข้ามกำไรเล็กๆน้อย เค้าอาจจะให้คุณค่ากับบางอย่างมากกว่าเงินตรา ราคาข้าวเลยออกมาอย่างที่เราเห็น โคตรจะเท่เลย..
แต่เราคิดในใจนี่มันกรณีที่ป้าแกพอจะรู้จักวิธีที่เก็บเงินไว้ในรูปของทอง ยังมีกี่คนที่เสียสละแรงกาย แปลรูปเก็บไว้ในเงินกระดาษ เหลือใช้นิดหน่อย แล้วหวังว่าแผ่นกระดาษที่เค้าเก็บไว้ นานเข้าจะช่วยสร้างความมั่นคงเพิ่มให้เค้าได้บ้าง แต่เค้าก็ถูกช่วงชิงไปอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่
มาถึงคำถามที่เราถามตัวเอง ว่าเราจะเป็นคนที่เก็บความมั่งคั่งผ่านไปสู่ลูกหลาน สร้างรอยยิ้มน้อยๆ ผ่านมือของเงินตราให้แก่เด็กอย่างที่ป้าแกทำได้มั้ย
เราเลือกที่จะกาคำตอบของคำถามนี้ก่อนที่จะเขียนบทความนี้ขึ้นแล้ว ที่เหลือก็รอคุณครูแห่งกาลเวลาเฉลยคำตอบ คำตอบที่เราอาจจะอยู่ไม่ถึงได้รับฟัง.. เป็นความเศร้า ที่มีความหวังเจืออยู่ลางๆ😣
2 วันที่แล้วแม่ของหัวหน้าเริ่มธุรกิจใหม่ หรือจะเรียกว่างานอดิเรกดี คือ แกเปิดขายข้าว ณ ที่สอนพิเศษ
เด็กๆถามเราว่าป้าเค้าจะได้ไร ขายข้าวผัด 20 บาท แบบมีเนื้อ มีไข่ แบบอิ่มๆเลย กะเพราจานละ 30 แบบเติมข้าวได้ไม่อั้น เรารู้มาก่อนว่าแกจะขาย แต่ไม่รู้ว่าจะขายราคานี้
เด็กๆถามเราว่าเอากำไรจากไหน เราก็สงสัยเหมือนกันเลยไปถามป้าแกว่าวันนี้ขายได้กี่บาท หลุดทุนรึป่าว
ป้าแกก็หันมายิ้มแล้วตอบว่าไม่ได้นับเลย ทำๆกินกัน เราได้กินด้วย เด็กก็ได้กินด้วยดีกว่ากินมาม่า แต่ในสายตาเรารู้สึกว่ามีอะไรมากกว่านั้น
อีกวันถัดมาเราเลยไปตอบคำถามที่เด็กค้างคา หรือเรากันแน่ที่ค้างคา เราบอกเด็กไปว่าคนที่เค้าทำงานตั้งแต่ยังสาว เก็บเกี่ยวความมั่งคั่งผ่านการเวลามา 40 ปี จนตอนนี้ลูกเค้าก็มีงานทำเลี้ยงตัวเองได้ เค้าเรียนรู้ที่จะมองข้ามกำไรเล็กๆน้อย เค้าอาจจะให้คุณค่ากับบางอย่างมากกว่าเงินตรา ราคาข้าวเลยออกมาอย่างที่เราเห็น โคตรจะเท่เลย..
แต่เราคิดในใจนี่มันกรณีที่ป้าแกพอจะรู้จักวิธีที่เก็บเงินไว้ในรูปของทอง ยังมีกี่คนที่เสียสละแรงกาย แปลรูปเก็บไว้ในเงินกระดาษ เหลือใช้นิดหน่อย แล้วหวังว่าแผ่นกระดาษที่เค้าเก็บไว้ นานเข้าจะช่วยสร้างความมั่นคงเพิ่มให้เค้าได้บ้าง แต่เค้าก็ถูกช่วงชิงไปอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่
มาถึงคำถามที่เราถามตัวเอง ว่าเราจะเป็นคนที่เก็บความมั่งคั่งผ่านไปสู่ลูกหลาน สร้างรอยยิ้มน้อยๆ ผ่านมือของเงินตราให้แก่เด็กอย่างที่ป้าแกทำได้มั้ย
เราเลือกที่จะกาคำตอบของคำถามนี้ก่อนที่จะเขียนบทความนี้ขึ้นแล้ว ที่เหลือก็รอคุณครูแห่งกาลเวลาเฉลยคำตอบ คำตอบที่เราอาจจะอยู่ไม่ถึงได้รับฟัง.. เป็นความเศร้า ที่มีความหวังเจืออยู่ลางๆ😣
2 วันที่แล้วแม่ของหัวหน้าเริ่มธุรกิจใหม่ หรือจะเรียกว่างานอดิเรกดี คือ แกเปิดขายข้าว ณ ที่สอนพิเศษ
เด็กๆถามเราว่าป้าเค้าจะได้ไร ขายข้าวผัด 20 บาท แบบมีเนื้อ มีไข่ แบบอิ่มๆเลย กะเพราจานละ 30 แบบเติมข้าวได้ไม่อั้น เรารู้มาก่อนว่าแกจะขาย แต่ไม่รู้ว่าจะขายราคานี้
เด็กๆถามเราว่าเอากำไรจากไหน เราก็สงสัยเหมือนกันเลยไปถามป้าแกว่าวันนี้ขายได้กี่บาท หลุดทุนรึป่าว
ป้าแกก็หันมายิ้มแล้วตอบว่าไม่ได้นับเลย ทำๆกินกัน เราได้กินด้วย เด็กก็ได้กินด้วยดีกว่ากินมาม่า แต่ในสายตาเรารู้สึกว่ามีอะไรมากกว่านั้น
อีกวันถัดมาเราเลยไปตอบคำถามที่เด็กค้างคา หรือเรากันแน่ที่ค้างคา เราบอกเด็กไปว่าคนที่เค้าทำงานตั้งแต่ยังสาว เก็บเกี่ยวความมั่งคั่งผ่านการเวลามา 40 ปี จนตอนนี้ลูกเค้าก็มีงานทำเลี้ยงตัวเองได้ เค้าเรียนรู้ที่จะมองข้ามกำไรเล็กๆน้อย เค้าอาจจะให้คุณค่ากับบางอย่างมากกว่าเงินตรา ราคาข้าวเลยออกมาอย่างที่เราเห็น โคตรจะเท่เลย..
แต่เราคิดในใจนี่มันกรณีที่ป้าแกพอจะรู้จักวิธีที่เก็บเงินไว้ในรูปของทอง ยังมีกี่คนที่เสียสละแรงกาย แปลรูปเก็บไว้ในเงินกระดาษ เหลือใช้นิดหน่อย แล้วหวังว่าแผ่นกระดาษที่เค้าเก็บไว้ นานเข้าจะช่วยสร้างความมั่นคงเพิ่มให้เค้าได้บ้าง แต่เค้าก็ถูกช่วงชิงไปอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่
มาถึงคำถามที่เราถามตัวเอง ว่าเราจะเป็นคนที่เก็บความมั่งคั่งผ่านไปสู่ลูกหลาน สร้างรอยยิ้มน้อยๆ ผ่านมือของเงินตราให้แก่เด็กอย่างที่ป้าแกทำได้มั้ย
เราเลือกที่จะกาคำตอบของคำถามนี้ก่อนที่จะเขียนบทความนี้ขึ้นแล้ว ที่เหลือก็รอคุณครูแห่งกาลเวลาเฉลยคำตอบ คำตอบที่เราอาจจะอยู่ไม่ถึงได้รับฟัง.. เป็นความเศร้า ที่มีความหวังเจืออยู่ลางๆ😣
ไม่ค่อยได้เข้ามาเหมือนกันครับ
แต่ก็เวลามีอะไรอยากพิมพ์ก็อยากจะมาแชร์ในนี้-0-
เวลาอยากอ่านอะไรประเทืองสมองก็เข้ามาในนี้ครับ5555-0-
coffee & recovery😣😖🥶 
start the day w/ children literature😣 
ไม่ได้ออกมาที่ขุมน้ำนานละ
วันนี้ออกมาตอนดึก
เจอทีมงานมาหาปลา
วิ่งเสด เจอกันอีกรอบ
เราถามว่าได้ปลาบ้างมั้ย
เค้าว่าไม่ได้เลย
แต่ในน้ำเสียงที่เอ่ยออกมา
เราต่างรับรู้ว่าการออกมาเผชิญหน้า
กับความยากลำบาก
ให้อะไรกับเราเสมอ😣 
package of local
package of trying
ma friend's sister roasted the regency (brand thai whiskey) not the coffee though Lol
so rum with the vanila chamber😣😋🤩 
be kind even with the big boi-0- 
preparing for the next mornin
wish me get up-0-
💪🏼💪🏼 
a little mornin trail😣😣 