GM ครับ

น้องทำไรนิ

#หมอบ่นfiat ep 35:

การดูแลสุขภาพช่องปาก

Topic

1. Biofilm

2. แปรงสีฟัน

3. ยาสีฟัน & น้ำยาบ้วนปาก

4. ไหมขัดฟัน

____________________________________________________

1. Biofilm

สิ่งที่ควรรู้

1.1 ช่องปากเราชื้นตลอด 24 ชั่วโมง

1.2 การแปรงฟันจนเอี๊ยด คือ ผิด

1.3 Biofilm ไม่ได้ทำให้เกิดโรคในช่องปาก/ฟันผุ เนื่องจาก Biofilm คือ เมือกที่เคลือบทั้งหมดในช่องปาก

1.4 สิ่งที่อยู่ใน Biofilm คือ สิ่งที่ทำให้เกิดปัญหาช่องปากตัวจริง

Biofilm เกิดจากสิ่งที่กินเข้าไปในร่างกาย

กิน Healthy = Biofilm + (ไม่มีกลิ่นปากและฟันไม่ผุ)

กิน อาหารแปรรูป/SAD = Biofilm - (เกิดกลิ่นปากและฟันผุ)

2. แปรงสีฟัน

การแปรงฟัน คือ การเอาสิ่งที่แปะอยู่ที่หน้าฟันออก หากเราแปรงไม่ครบทั่วทุกพื้นที่ในช่องปาก Biofilm ที่ขอบเหงือกและกระพุ้งแก้มจะกลับมาที่หน้าฟันหลังการแปรงฟัน

คนที่ทาน SAD ต้องแปรงฟันทุกวัน เพราะมีลักษณะเหนียวติดหน้าฟัน

คนที่ทาน Natural/Raw food ไม่ต้องแปรงฟันทุกวัน อาจจะ 2-3 วันครั้ง

แปรงสีฟันไฟฟ้า เหมาะกับคนพิการและคนขี้เกียจ

กฎ

ใช้แปรงขนอ่อน

ไม่แปรงแรง ระวังเหงือกร่น คอฟันสึก

ยาสีฟันที่ไม่มีผงขัดฟัน (Biofilm หลุดง่ายมาก)

แปรงยังไงก็ได้ให้ทั่วทั้งช่องปาก

แปรงเปียก vs. แปรงแห้ง

การแปรงแห้งมีโอกาสที่เราจะกลืน Fluoride เข้าสู่ร่างกายมากกว่าการแปรงเปียก

Fluoride = ห้ามกลืนและรับประทาน เนื่องจากเกิด toxic ต่อร่างกาย

3. ยาสีฟัน และ น้ำยาบ้วนปาก

จากงานวิจัย Listerine cool mint พบว่าทำให้เสี่ยงเป็นมะเร็งและสุขภาพช่องปากแย่ลง

ส่วนประกอบ ของน้ำยาบ้วนปาก

น้ำ

Alcohol (ฆ่าเชื้อ)

น้ำมันหอมระเหย (ฆ่าเชื้อ)

สารให้ความหวาน > เชื้อโตเร็ว > เสียสมดุล

สารกันบูด (ฆ่าเชื้อ)

Fluoride (ฆ่าเชื้อ)

เมื่อสมดุลในช่องปากเสีย > สมดุลลำไส้เสีย > Leaking gut

การ claim ว่าฆ่าเชื้อ 99.99% = เชื้อตายเกลี้ยง เกิดความผิดปกติในช่องปาก และ Biofilm เป็น -

4. ไหมขัดฟัน

ใช้เมื่อมีเศษอาหารติดซอกฟันเท่านั้น

Single tuft brush เป็นสิ่งเดียวที่หมอแนะนำให้ใช้

# การดูแลสุขภาพช่องปาก

ปรับโภชนาการ กิน Raw/Natural food

แปรงฟันวันละครั้ง หรือ 2-3 วันครั้ง หากกิน SAD ต้องแปรงทุกวัน

No need mouthwash

# สุขภาพช่องปาก เริ่มต้นที่การกิน ไม่เกี่ยวกับการมี/ไม่มี Biofilm

# SAD = standard american diet

Don’t trust, verify ! 🚀

#siamstr nostr:note1eeda4df6n5y4ctsem87zkcemjvrmemauwhfh7fdu8xgsnz4c7dss4me3e9

ตอนป่วยๆนี่แหละดีมาก ซนไปเรื่อย วันนี้ลองแกะครับผม

กลิ่นแกะ ฟุ้งทั้งครัว 🤣 🤣

#Siamstr

สรุปเนื้อหาได้ดีมากเลยครับประธานซุป

โพสต์ของคุณพี่ปั๊ม อบอุ่นหัวใจ และให้แง่คิดดีๆ มากมายเลยครับ อ่านไปยิ้มไป 😊

เรื่องราวของพี่ป้ำกับลูกชาย ทำให้ซุปมองเห็นพลังของความหวัง และการให้คุณค่าในตัวเอง ที่เป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญของชีวิตที่มีความหมาย

ลูกชายพี่ป้ำก็กำลังมีความมุ่งมั่น ที่เกิดจากการเห็นคุณค่าในตัวเอง ส่วนพี่ป้ำก็มีความสุข จากการเล่นเกมส์ระยะยาวของการสร้างธุรกิจโดยไม่ต้องพึ่งพาทางลัด

นี่เป็นบทเรียนที่สอนให้เรารู้ว่า การใช้ชีวิตก็เหมือนกับการเล่นเกมส์ระยะยาว ความสุขไม่ได้อยู่ที่ผลลัพธ์เพียงอย่างเดียว แต่ความสุขที่แท้จริง เกิดขึ้นระหว่างทาง เช่นเดียวกับช่วงเวลาดีๆ ที่พี่ป้ำมีให้กับลูกชายระหว่างเดินทางไปโรงเรียน

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ที่มอบพลังบวกและแรงบันดาลใจให้กับซุปและชาวทุ่งม่วง #Siamstr (อย่าหายไปนานพวกเราคิดถึง 55555)

อ่านแล้วก็ได้เรียนรู้ข้อคิดดีๆ ได้เข้าใจการปรับตัวและอยากสร้างสรรค์สิ่งดีๆ เพื่อส่งต่อคุณค่าให้กับสังคมนี้ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง

มันทำให้ซุปเชื่อว่า แม้โลกจะเต็มไปด้วยความท้าทาย แต่ก็ยังมีความหวังรออยู่เสมอ... สำหรับคนที่มองเห็น

ซึ่งจริงๆ แล้ว อาจเป็นเพียง คนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งเท่านั้นแหละ 😄

nostr:note1c4h7xl4sk0wfh2kqhe3jmfjt9kqj2uhquyv7pd5squfjduzmk44qerychd

ตอนเริ่ม พ่อมีเงินเท่าไหร่..

ผมชอบที่จะเป็นคนไปรับไปส่งลูกชายไปโรงเรียน โรงเรียนนางอยู่ไกลเหมือนกัน ต้องขับรถประมาณเกือบครึ่งชม. สำหรับต่างจังหวัดนี่ไม่เรียกว่าแถวบ้าน ซึ่งโรงเรียนไกลบ้านแบบนี้ จริงๆก็ไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่ แต่ที่เมืองชล โรงเรียนนอกระบบที่โอเคมันมีตัวเลือกน้อยเหลือเกิน

แต่ไอ้ความไกลนี่แหละมันทำให้ช่วงเวลาที่ผมอยู่บนรถกับลูกชาย กลายเป็นช่วงเวลาที่มีคุณภาพมาก นางจะชอบถามเรื่องนู้นเรื่องนี้ตลอดเวลา แม้ส่วนใหญ่จะติดโม้เรื่อยเปื่อยซะเยอะ

เมื่อวานนางโม้เรื่องเกมส์แต่งรถซิ่งของนางอยู่ นางว่านางซื้อรถรุ่นนู้นนี้มา ใส่ของแต่นู่นนี่ ทำได้ 2 พันกว่าแรงม้า ใช้เงินไปหลายล้าน (หน่วยเงินในเกมส์มันคืออะไรก็ไม่รู้ แค่ turbo ก็ลูกละหลายแสนแล้ว)

ผมฟังแล้วไม่ค่อยสบายใจ โดยปกติผมไม่ชอบให้นางเล่นเกมส์ แต่นางก็จะแอบไปยืมมือถือยายมาเล่น และนี่หน่วยเงินในเกมส์คุยกันเป็นหลักหลายๆล้านอีก ผมยิ่งกลัวนางจะไม่เข้าใจมูลค่าและราคาที่จะต้องจ่ายเพื่อให้ได้เงินมา

ขณะที่นางกะลังเล่าอย่างเมามัน และผมก็เออออห่อหมกไปตามเรื่อง จู่ๆนางหันมาถามผมว่า

”พ่อบอกปั๊งหน่อย แต่ละร้านพ่อใช้เงินเท่าไหร่“

ผมแอบแปลกใจเล็กๆว่า เด็ก 7 ขวบสนใจเรื่องนี้ด้วยรึ แต่ผมก็เล่าไปตามจริง ผมสาธยายถึงสาขาต่างๆว่าอันไหนเท่าไหร่บ้าง ซึ่งล้วนแล้วแต่ใช้เงินมากกว่ารถซิ่งในเกมส์ของนางทั้งสิ้น

แล้วนางก็ถามผมอีกว่า

”แล้วตอนเริ่มร้านแรกพ่อมีเงินเท่าไหร่ ทำไมพ่อถึงทำเพิ่มได้เป็น(X)ๆ”

เป็นคำถามจากเด็ก 7 ขวบที่ผมค่อนข้างตกใจ

แปลว่านางรู้ว่า ไม่ใช่ว่าเริ่มต้นก็มีเงินลงทุนได้เลย แปลว่านางเข้าใจว่า มันต้องใช้การสะสมทุนและนางก็ยังรู้ด้วยว่ามันต้องไม่ง่ายแน่ๆ

ผมรู้ทันทีว่าไอ้ความคิดเชิง critical แบบนี้ มาจากเกมส์ที่นางเล่นชัวร์ ผมไม่น่าจะเคยสอน แม้อยากสอนก็ไม่รู้ว่าจะสอนยังไง มันต้องมีประสบการณ์ชีวิตพอสมควรกว่าที่เราจะเข้าใจว่าโลกมันไม่ง่ายเลย

แต่ลองนึกๆดู ถ้าต้องเล่นเกมส์โดยที่ไม่สามารถเติมเงินได้ ไอ้ความคิดเชิงวิพากษ์แบบนี้มันคงจะถูกเร่งเร้าขึ้นมาเองอัตโนมัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าต้องแข่งในสมรภูมิเดียวกับคนที่ใช้เงินเติมเป็นส่วนใหญ่ แม่งเหมือนสอนระบบโลกให้ลูกฉันเลย ใครเติมได้รถคนนั้นแรงกว่า ใครกู้ได้คนนั้นชนะ

เกมส์ที่ผมพยามไม่ให้ลูกเล่น มันมีประโยชน์อย่างคาดไม่ถึง

แต่ก็นั่นแหละ คำถามของนางถือว่าเข้าทางผมมาก

ผมเลยตอบแบบขิงหน่อยๆใส่นาง

“ตอนเริ่มพ่อมี..ศูนย์ จริงๆติดลบด้วย“

แล้วผมก็สาธยายถึง POW ของปู่และย่าของนาง เล่าไปถึงกว่าที่ผมจะทำสาขาแรกได้ ต้องผ่านอะไรบ้างและเราต้องชะลอการบริโภคกันขนาดไหนถึงจะสะสมทุนให้มากพอเพื่อไปซื้อสินค้าประเภททุนได้ ทั้งหมดเพื่อพยามจะให้เค้าเห็นว่า

..เกมส์ที่พ่อเล่น พ่อก็ไม่ได้เติมเหมือนกัน..

แม้จะบอกไม่ได้ว่าเกมส์นี้เราจะชนะมั้ย แต่การเล่นแบบนี้จะทำให้เรามีโอกาสในการอยู่ในเกมส์นี้ต่อไปอีกนาน และถ้านานพอ วันนึงเราจะชนะ

ในการคุยกันเมื่อวาน นางตั้งใจฟังมาก มีการตอบรับและถามกลับถึงรายละเอียดเกือบทุกประโยค

”ติดลบคืออะไร?“

”เป็นหนี้คืออะไร?“

”ทำไมปู่ไม่มีทุน?“

”ทำไมย่าต้องทำขนมแต่ไม่ได้เงิน?“

หลายๆคำถามของนางทำให้ผมคิดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นในระบบโลกปัจจุบันมันชวนให้ถูกตั้งคำถามจริงๆ ขนาดเด็ก 7 ขวบยังเห็นว่ามันไม่ปกติ

แต่คนโดยส่วนใหญ่กลับเลือกที่จะโอดครวญและเรียกร้องความช่วยเหลือแทน

พีคสุดคือประโยคสุดท้ายของนาง

“พ่อ..พอปั๊งโตขึ้น พ่อไปทำอย่างอื่นได้มะ.!?

ปั๊งอยากเป็นคนทำร้าน”

ฉันรู้ตัวเลยว่า แก่ไปห้ามกะโหลกกะลานะ พ่อเจ้าพระคุณไล่ฉันออกล่วงหน้าไว้ตั้งกะวันนี้แล้ว 555555

ถึงตอนนั้นคงต้องแข่งกันแล้ว ใครสร้าง values ได้มากกว่าก็ได้ทำไป

#GM

#Siamstr

ตอนเริ่ม พ่อมีเงินเท่าไหร่..

ผมชอบที่จะเป็นคนไปรับไปส่งลูกชายไปโรงเรียน โรงเรียนนางอยู่ไกลเหมือนกัน ต้องขับรถประมาณเกือบครึ่งชม. สำหรับต่างจังหวัดนี่ไม่เรียกว่าแถวบ้าน ซึ่งโรงเรียนไกลบ้านแบบนี้ จริงๆก็ไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่ แต่ที่เมืองชล โรงเรียนนอกระบบที่โอเคมันมีตัวเลือกน้อยเหลือเกิน

แต่ไอ้ความไกลนี่แหละมันทำให้ช่วงเวลาที่ผมอยู่บนรถกับลูกชาย กลายเป็นช่วงเวลาที่มีคุณภาพมาก นางจะชอบถามเรื่องนู้นเรื่องนี้ตลอดเวลา แม้ส่วนใหญ่จะติดโม้เรื่อยเปื่อยซะเยอะ

เมื่อวานนางโม้เรื่องเกมส์แต่งรถซิ่งของนางอยู่ นางว่านางซื้อรถรุ่นนู้นนี้มา ใส่ของแต่นู่นนี่ ทำได้ 2 พันกว่าแรงม้า ใช้เงินไปหลายล้าน (หน่วยเงินในเกมส์มันคืออะไรก็ไม่รู้ แค่ turbo ก็ลูกละหลายแสนแล้ว)

ผมฟังแล้วไม่ค่อยสบายใจ โดยปกติผมไม่ชอบให้นางเล่นเกมส์ แต่นางก็จะแอบไปยืมมือถือยายมาเล่น และนี่หน่วยเงินในเกมส์คุยกันเป็นหลักหลายๆล้านอีก ผมยิ่งกลัวนางจะไม่เข้าใจมูลค่าและราคาที่จะต้องจ่ายเพื่อให้ได้เงินมา

ขณะที่นางกะลังเล่าอย่างเมามัน และผมก็เออออห่อหมกไปตามเรื่อง จู่ๆนางหันมาถามผมว่า

”พ่อบอกปั๊งหน่อย แต่ละร้านพ่อใช้เงินเท่าไหร่“

ผมแอบแปลกใจเล็กๆว่า เด็ก 7 ขวบสนใจเรื่องนี้ด้วยรึ แต่ผมก็เล่าไปตามจริง ผมสาธยายถึงสาขาต่างๆว่าอันไหนเท่าไหร่บ้าง ซึ่งล้วนแล้วแต่ใช้เงินมากกว่ารถซิ่งในเกมส์ของนางทั้งสิ้น

แล้วนางก็ถามผมอีกว่า

”แล้วตอนเริ่มร้านแรกพ่อมีเงินเท่าไหร่ ทำไมพ่อถึงทำเพิ่มได้เป็น(X)ๆ”

เป็นคำถามจากเด็ก 7 ขวบที่ผมค่อนข้างตกใจ

แปลว่านางรู้ว่า ไม่ใช่ว่าเริ่มต้นก็มีเงินลงทุนได้เลย แปลว่านางเข้าใจว่า มันต้องใช้การสะสมทุนและนางก็ยังรู้ด้วยว่ามันต้องไม่ง่ายแน่ๆ

ผมรู้ทันทีว่าไอ้ความคิดเชิง critical แบบนี้ มาจากเกมส์ที่นางเล่นชัวร์ ผมไม่น่าจะเคยสอน แม้อยากสอนก็ไม่รู้ว่าจะสอนยังไง มันต้องมีประสบการณ์ชีวิตพอสมควรกว่าที่เราจะเข้าใจว่าโลกมันไม่ง่ายเลย

แต่ลองนึกๆดู ถ้าต้องเล่นเกมส์โดยที่ไม่สามารถเติมเงินได้ ไอ้ความคิดเชิงวิพากษ์แบบนี้มันคงจะถูกเร่งเร้าขึ้นมาเองอัตโนมัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าต้องแข่งในสมรภูมิเดียวกับคนที่ใช้เงินเติมเป็นส่วนใหญ่ แม่งเหมือนสอนระบบโลกให้ลูกฉันเลย ใครเติมได้รถคนนั้นแรงกว่า ใครกู้ได้คนนั้นชนะ

เกมส์ที่ผมพยามไม่ให้ลูกเล่น มันมีประโยชน์อย่างคาดไม่ถึง

แต่ก็นั่นแหละ คำถามของนางถือว่าเข้าทางผมมาก

ผมเลยตอบแบบขิงหน่อยๆใส่นาง

“ตอนเริ่มพ่อมี..ศูนย์ จริงๆติดลบด้วย“

แล้วผมก็สาธยายถึง POW ของปู่และย่าของนาง เล่าไปถึงกว่าที่ผมจะทำสาขาแรกได้ ต้องผ่านอะไรบ้างและเราต้องชะลอการบริโภคกันขนาดไหนถึงจะสะสมทุนให้มากพอเพื่อไปซื้อสินค้าประเภททุนได้ ทั้งหมดเพื่อพยามจะให้เค้าเห็นว่า

..เกมส์ที่พ่อเล่น พ่อก็ไม่ได้เติมเหมือนกัน..

แม้จะบอกไม่ได้ว่าเกมส์นี้เราจะชนะมั้ย แต่การเล่นแบบนี้จะทำให้เรามีโอกาสในการอยู่ในเกมส์นี้ต่อไปอีกนาน และถ้านานพอ วันนึงเราจะชนะ

ในการคุยกันเมื่อวาน นางตั้งใจฟังมาก มีการตอบรับและถามกลับถึงรายละเอียดเกือบทุกประโยค

”ติดลบคืออะไร?“

”เป็นหนี้คืออะไร?“

”ทำไมปู่ไม่มีทุน?“

”ทำไมย่าต้องทำขนมแต่ไม่ได้เงิน?“

หลายๆคำถามของนางทำให้ผมคิดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นในระบบโลกปัจจุบันมันชวนให้ถูกตั้งคำถามจริงๆ ขนาดเด็ก 7 ขวบยังเห็นว่ามันไม่ปกติ

แต่คนโดยส่วนใหญ่กลับเลือกที่จะโอดครวญและเรียกร้องความช่วยเหลือแทน

พีคสุดคือประโยคสุดท้ายของนาง

“พ่อ..พอปั๊งโตขึ้น พ่อไปทำอย่างอื่นได้มะ.!?

ปั๊งอยากเป็นคนทำร้าน”

ฉันรู้ตัวเลยว่า แก่ไปห้ามกะโหลกกะลานะ พ่อเจ้าพระคุณไล่ฉันออกล่วงหน้าไว้ตั้งกะวันนี้แล้ว 555555

ถึงตอนนั้นคงต้องแข่งกันแล้ว ใครสร้าง values ได้มากกว่าก็ได้ทำไป

#GM

#Siamstr

he’s way too cute 🌻

เทียบเวลาไทยก็น่าจะช่วงบ่ายสองบ่ายสาม (มั้ง)

ดุจริงๆ

185 ครับ