ضمناً تمرکز مونرو کمتر از بیت‌کوین هست، نمیدونم چرا گفتید با تمرکز بیشتر.

هم تعداد نودهایفعالی مونرو بیشتر از نودهای فعال بیت‌کوین هست و هم استخراجش نامتمرکزتره چون الگوریتم RandomX باعث میشه تولید سخت افزار مخصوص استخراج غیرممکن بشه و همه مجبور به استخراج با CPU های همه منظوره و معمولی بشن.

درسته، حریم خصوصی مستقیماً ربطی به ناشناسی نداره، اما اهمیت حریم خصوصی میتونه به ناشناسی وابسته باشه.

تا زمانی که کسی ندونه فلان آدرس بیت‌کوین متعلق به من هست (آدرس ناشناس باشه)، اهمیتی برای من نداره که میتونن تاریخچه تراکنش‌های آدرس من رو ببینن (آدرس حریم خصوصی نداره).امتا به محض اینکه شخصی (مثلاً یک صرافی) راهی برای ربط دادن آدرس کیف پول به هویت من پیدا کنه، شفاف بودن تاریخچه تراکنش‌هاش یهو برام اهمیت پیدا می‌کنه و مشکل محسوب میشه.

حتی اگر هیچ آدرسی رو استفاده مجدد نکنید و برای هر تراکنشی آدرس جدید بسازید، باز هم تا وقتی که از کیف پول Hierarchical deterministic استفاده می‌کنید و تمام اون آدرس‌ها از Seed یکسانی تولید شدن، یه آنالیست زنجیره بلوکی میتونه با کشف xpub تمام اون آدرس‌خا رو به هم ربط بده و بفهمه همگی متعلق به یک فرد هستن. اگر خیلی حواستون به UTXO ها نباشه و مبلغ دقیق تراکنش رو نتونید با ترکیب چند UTXO تولید کنید، مقدار اضافی به آدرستون برگشت داده میشه و این میتونه کار اون آنالیست رو آسونتر کنه. باید استفاده از seed رو کنار بذارید و مستقیماً کلید‌‌ه‌های بی‌ربط به هم خودتون تولید کند (کاری که خود ساتوشی برای استخراج بیت‌کوین می‌کرد) و حواستون هم باشه که اگر مجموع UTXO هایی که دارید در تراکنش خرج می‌کنید کمتر از مبلغ تراکنش هست، کارمزد تراکنش رو طوری انتخاب کنید که تراکنش باقی پول نداشته باشه و هیچی به آدرستون برگردونده نشه. این احتیاط‌ها استفاده از بیت‌کوین رو خیلی سخت و پیچیده می‌کنن اگر حریم خصوصی براتون اهمیت داشته باشه (که در صورت مرتبط شدن یکی از آدرس‌هاتون به هویتتون، قطعاً حائز اهمیت میشه).

مونرو اما اینطور نیست. میتونید از seed استفاده کنید و آدرسی رو چند بار استفاده کنید و خیلی بی‌دردسر حریم خصوصیتون حفظ میشه. لازم نیست چندان حواستون به چیزی باشه.