จริงๆ ผมก็เป็นคนแบบนั้นนะ.. แต่คนละมุมมอง.. ผมไม่พอใจสิ่งที่เป็นอยู่ พยายามจะดีขึ้นตลอดเวลาในลักษณะที่เป็นสุข ไม่ใช่ทุกข์
มันเริ่มจากเรายอมรับและเข้าใจก่อนว่า เหตุที่เราไม่พอใจคืออะไร การทำได้ดีขึ้ยเป็นเรื่องสนุกท้าทาย เป็นการเรียนรู้ที่ไม่เคยจบสิ้น มันไม่ใช่สิ่งที่ควรเอาให้ได้ ผลลัพธ์ในกระบวนการนี้ไม่สำคัญเท่ากับ การค้นพบวิธีการ ซึ่งผมมักนำมันไปแบ่งปันต่อ
การพยายามของเรานั้นไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อตัวเราเองเพียงอย่างเดียว แต่เราหวังจะถ่ายทอดประสบการณ์นั้นไปสู่คนอื่นๆ ด้วย
แค่เราเริ่มต้นคิดจะดีขึ้น สำหรับผมมันมีความสุขแล้ว ผมจินตนการเห็นภาพตัวเองที่ดีกว่า เห็นบรรยากาศ ความภาคภูมิใจ appreciation จากผู้คนที่ได้รับ ฯลฯ
การพยายามจะดีกว่า เป็นเครื่องมือเยียวยาส่วนตัว ที่ผมใช้เพื่อดึงสมาธิตัวเองออกจากเรื่องลบๆ รอบกายในปัจจุบัน อารมณ์เหมือนเด็กเล่นเกมส์ที่อยากพิชิต Archivement
แต่ผมไม่เคยกดดัน ไม่เคยฟุ้งซ่าน ไม่เคยเครียด ไม่เคยนอนไม่หลับ ความสุขทำให้หลับง่ายขึ้นอีกต่างหาก
อันนี้คือ มายเซ็ตที่อยากมีเลยครับ อยากพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ คำว่าเรื่อยๆที่ไม่ได้จำกัดว่าต้องช้าๆ แต่ที่แปลว่าทำได้เรื่อยๆ ต่อเนื่อง แฮปปี้
ผมเคยลองปรับตามที่คุณ Jakk แนะนำและได้ผลดีเลยในเรื่อง การคิดว่าที่เราอยากดีขึ้น ไม่ใช่เพราะตัวเราคนเดียว แต่เพราะคนรอบข้าง สังคมด้วย ช่วงนั้นดีขึ้นเลยครับ
แต่จนแล้วจนรอด ก็กลับมาเป็นแบบเดิม คืออยากได้รับคำชื่นชม และอยากมีตัวตนอยากมีแบรนด์ติดตัวว่าเราก็สำเร็จในระดับนึง ซึ่งจุดนี้แหละ ถ้าคิดตามคุณ Jakk ที่ผมอาจจะตอบได้ว่าเป็นจุดต้นตอของความกดดัน และต่อเนื่องเป็นความทุกข์ ถ้าค้นต่อ จริงๆก็พอจะหาต้นตอได้ ก็คือโซเชียลมีเดีย ที่เวลาเล่นแล้วเปิดเจอคนในคอนดิชั่นคล้ายๆกัน แต่ดูสำเร็จไปไกลซะเหลือเกิน จนเอากลับมากดดันตัวเอง ว่าเราต้องรีบ อื้มม พอลองคิดตามแบบใจเย็นๆ แล้วก็พอจะหาแนวทางแก้ไขของตัวเองได้บ้างแล้วครับ
ขอบคุณมากๆเลยครับที่แบ่งปัน
Thread collapsed
พอเพียงไม่ใช่พอเพียงในเหตุ แต่มีเป้าหมาย ลงมือทำเต็มที่แล้วแต่พอเพียงในผลลัพย์
พระพุทธเจ้าได้สอนหัวใจเศรษฐีหลักที่ทำให้ร่ำรวยคือ
1. ขยันหา
2. เก็บออม ลงทุน
3. คบคนดี ไม่เบียดเบียนกัน พาไปกันในทางที่ดี
4. ใช้ชีวิตพอเพียง
.
คือพอเพียงเป็นสิ่งสุดท้าย แต่สิ่งแรกต้องขยันทำมาหากินก่อน
Thread collapsed
