“คุณค่าที่เกิดจากความตั้งใจที่จะส่งต่อและการลงมือ มันแค่ 50% ส่วนอีก 50% จะเกิดตอนที่ผู้คนได้รับมันจริง ๆ”
คุณค่า 50% แรก
“ความตั้งใจและการลงมือทำ” พี่ชิตบอกว่า เขาไม่สนหรอกว่าใครมันจำทำดีได้เลิศเลอขนาดไหน แต่คน ๆ นั้นเขายืดหยัดทำในสิ่งที่เชื่อได้อย่างต่อเนื่องแค่ไหน
หนึ่งในความยากของการสร้าง PoW ที่สำคัญกว่าการคิดไตร่ตรองคือ “การลงมือทำ” และสิ่งที่อยากกว่าการลงมือทำ คือ “การทำอย่างต่อเนื่อง”
อย่างที่อ้าย nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85 เคยพูดไว้ว่า พวกที่หวังทำอะไรแค่ไวรัลมันคือพวกมือสมัครเล่น พี่ไม่สนว่าคอนเทนมึงจะแมสแค่ไหน พี่สนแค่คุณค่าที่เกิดหลังจากนั้นมันคืออะไร?
ชวนให้นึกถึงบทสนทนาบนโต๊ะอาหารกับอาจารย์ nostr:npub1prya33fnqerq0fljwjtp77ehtu7jlsjt5ydhwveuwmqdsdm6k8esk42xcv และผองเพื่อน อาจารย์เคยพูดเอาไว้ (☝🏻) ว่าถ้าหวังทำเพื่อยอดเอนเกจ ยอดวิว เวลาที่ตัวเลขพวกนี้พุ่งสูงเราก็ดีใจอยากทำต่อ แต่พอยอดเอนเกจตกเราก็จะเสียกำลังใจ ไม่อยากทำต่อ ทำ ๆ หยุด ๆ ก็มี หายไปเลยก็มี เพราะเรากำลังเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนที่เก่งกว่าเราและอยู่ในตลาดมานานกว่า
“จะไปแข่งกับพวกนักวิ่งทำไม ขี่มอไซด์ดิ...”
มันทำให้ผมกลับไปนอนก่ายหน้าผากที่ห้องเลยทีเดียว เราอยากจะนำเสนอมุมมองใหม่ ๆ ให้กับสังคม แต่เราก็ดันพยายามควานหาวิธีเดิม ๆ ในการนำเสนอ เราก็เป็นได้แค่อีกหนึ่งคนหน้าใหม่ที่เพิ่งวิ่งมาต่อท้ายขบวนเท่านั้นแหละ
มองไปไหนไกลหรือเปล่า? แค่เรื่องที่เราสนใจมันก็แทบจะคุยกับใครไม่รู้เรื่องอยู่แล้วนะ คิดดูสิ ถ้าคนอื่น ๆ ได้รู้สึกเหมือนที่เรารู้สึก ได้เจอความฝันความหวังที่ทำให้อยากตื่นมาใช้ชีวิต มันจะดีแค่ไหนวะ?
มันทำให้มาถึงคุณค่า 50% ที่สอง
“คุณค่าจะทรงคุณค่าได้ ก็ต่อเมื่อคนได้รับมัน”
การพยายามเล่าเรื่องให้คนที่ไม่ได้อยากฟัง มันคงเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่สิ้นเปลืองทรัพยาการเวลาที่สุดแล้ว มันก็ติดอีกทีตรงที่ “แล้วเราจะเล่าให้ใครฟังวะ ใครจะมาฟังคนอย่างเรากัน? เรื่องบิตคอยน์อาจารย์ก็เล่าเก่งกว่า เรื่องหนังสือก็คงมือไม่ถึงเท่าพี่จิงโจ้หรอก ปรัชญาลึก ๆ พี่ขิงก็ถ่ายทอดได้ดีกว่า ... (บลา บลา)”
บางทีเราก็คิดมากไป จนลืมไปว่ากลุ่มเป้าหมายที่เราควรโฟกัสจริง ๆ ก็คือ “ตัวเราเอง” หรือเปล่านะ?
ตัวผมในเมื่อวาน ตัวผมเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตัวผมเมื่อเดือนที่แล้ว ตัวผมเมื่อ 1 ปี 5 ปี หรือ 10 ปีที่แล้ว ที่คือภาพกลุ่มเป้าหมายอย่างง่ายที่ทำให้รู้ว่า คนที่เราอยากคุยด้วยมีหน้าตายังไง เล่าเรื่องที่มีแค่คนอย่างเราที่เข้าใจ มันก็ต้องเล่าให้ตัวเองฟังหรือเปล่าวะ?
หลังจากรู้แล้วว่าก่ายหน้าผากแบบนี้ต่อไปมันก็ไม่ช่วยอะไร ผมละลายพฤติกรรมตัวเองด้วยการเปิดหน้าจอ StreamYard แล้วกดอัดมันทั้งอย่างนั้นเลย แสงไม่ กล้องอย่างเบลอ ยังดีที่ได้อานิสงส์จากไมค์ที่ยังไม่ได้คืนอาจารย์
ผมแค่เล่าสิ่งที่ผมรู้สึก เล่าสิ่งที่ผมได้เรียนรู้มาในวันนั้นคือ “บิตคอยน์คืนชีวิตให้เรา”
แค่เล่าเรื่องของตัวเองให้ตัวเองในเวอร์ชั่นที่เด็กกว่าฟัง เชี่ย! การเริ่มให้มันง่ายทำให้ครั้งต่อ ๆ มา มันง่ายตาม
ผมพยายามหามาตลอดว่าใครที่จะมาฟังคนไม่เอาไหนแบบผม ความสำเร็จที่มีก็เป็นความสำเร็จครึ่ง ๆ กลาง ๆ แบบนี้ ถ้าไม่ใช่ตัวผมเองที่อยากจะทุ่มทรัพยาการที่มีไปกับสิ่งดี ไม่ใช่สิ่งที่รั้งแต่จะทำให้เสียเวลาเสียพลังงานทิ้ง
เด็ก ๆ ที่ต้องเติบโตมาในโลก Very hard mode ผมจะซุยทางลุยไปก่อนเพื่อหวังว่าเทนโด้ตัวน้อยจะเดินได้ง่ายขึ้น มีพื้นที่ให้ล้มได้มากขึ้น
ผมโคตร respect พวกคุณทุกคนที่อยู่ตรงนี้เลยว่ะ เราสร้างคุณค่าเพื่อส่งเพื่อหวังว่าใครซักคนจะได้รับมันไปไม่มากก็น้อยด้วยวิธีที่ตัวเองถนัด
รักทุกคนมากนะ ดีใจจริง ๆ ที่มีชีวิตอยู่ถึงวันนี้ #Siamstr #SiamstrOG 
