มันเหมือนกับว่าเรากำลังอยู่ในห้องสอบห้องหนึ่ง เงื่อนไขที่เราจะได้ออกไปจากห้องสอบห้องนี้คือการส่งคำตอบของคำถามที่ถูกต้องเท่านั้น
ประเด็นคือเวลาในห้องสอบมันได้ผ่านมาเนินนาน พวกเราไม่สามารถที่จะส่งคำตอบที่ถูกต้องเพื่อที่จะได้ออกไปจากที่นี่ และเนินนานจนพวกเราลืมไปแล้วว่าคำถามในข้อสอบมันคืออะไร ซ้ำร้ายจากเงื่อนไขเดียวที่เราเคยมีคือ “ส่งคำตอบที่ถูกต้องแล้วออกไปจากที่นี่” เรายังสร้างระบบนิเวศภายในห้องสอบด้วยกฎเกณฑ์ของเหล่านักเรียน และสนใจแค่กฎเกณฑ์เหล่านั้น มีชีวิตเพื่อเวียนว่ายอยู่กันภายในห้องสอบโดยที่ลืมไปแล้วว่าจริง ๆ พวกเราเคยอยากจะออกไปจากห้องสอบห้องนี้
การเริ่มตั้งคำถามและแสวงหาคำตอบเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในขณะที่ใครอีกหลายคนยังคงไม่รู้ตัว
สวัสดียามบ่ายครับคุณยู :)