ลำดับแรกคือพลาดโน๊ตนี้ไปได้ไง

ภาษาที่ใช้อธิบายปรากฏการณ์ที่เป็นนามธรรมเป็นอุปสรรคในการเข้าถึงความรู้สึกนั้นๆเช่นความหวานสัมผัสได้ด้วยลิ้นแม้จะให้นักพูดที่เก่งที่สุดมาอธิบายผู้ฟังไม่สามารถรสความหวานนั้นได้ในทางตรงกันข้ามผู้ที่ได้ลิ้มรสความหวานอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ก็มี

มันเป็นเรื่องรู้ได้เฉพาะตน อนัตตาก็เหมือนกัน มันไม่ใช่แค่รู้มันต้องเข้าถึงและเป็นอยู่ในความรู้สึกจริงๆแม้จะเพียงชั่วขณะหนึ่งก็ตาม ตามหลักที่เขาพูดๆกันว่าปฏิบัติธรรม มีหลากหลายรูปแบบแต่จุดหมายปลายทางเพื่อรู้สึกถึงอนัตตา มีคำที่มีความหมายเกี่ยวกับตัวตนอยู่ที่ส่วนมากเข้าใจผิดคือคำว่า

อัตตา ตัวตน

อนัตตา ไม่ใช่ตัวตน

นิรัตตา ไม่มีตัวตน

อนัตตา อยู่ตรงกลางมีตัวตนที่เป็นสมมุติแต่ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง

สรุปคือ ภาษาที่ใช้สื่อสารและใช้อธิบาย และความหมายของภาษาเลยทำให้บางทีภาพที่เห็นไม่ตรงกัน

ทั้งหมดนี้คือความเข้าใจส่วนตัว