قسمت ترسناک ماجرا اینجاس که، همونطور که هر سطحی از رفاه و خوشی در نهایت عادی میشه برا آدما، از این طرف هر سطحی از فلاکت و درماندگی هم میتونه عادی بشه و باش کنار بیان. ویکتور فرانکل تو کتاب "انسان در جستجو معنا" خیلی زیبا اینو توضیح میده. از خاطراتش تو اردوگاه آشویتس میگه که تو چه شرایط سگی زندگی میکردند و واسه چند نخ سیگار و چارتا نخود لوبیا بیشتر داخل کاسه سوپ‌شون چه کار هایی که نمیکردند.

مادامی که تغیرات آهسته باشه ملت میتونن خودشون رو با شرایط جدید وفق بدند. به عبارت دیگه هیچ "نقطه آستانه" ای واسه صبر و تحمل وجود نداره. همونطور که به دلار 50تومنی عادت کردند، به دلار 2میلیونی هم میکنند؛ به هوا پر از سرب و زمستون بدون گاز و تابستون با برق جیره بندی شده هم میکنند؛ به مسموم شدن بچشون تو مدرسه داعش و ربوده شدنش تو راه خونه هم میکنند.

عادت کردن ترسناکه

مخصوصا وقتی Ericnotes بهت بگه: "شما تا حالا فقط 5% از کثافت آخوند رو دیدید"

#ایران #فارسی #جمهوری_اسلامی #انقلاب