ปลายปีที่แล้ว ได้เคยบอกไว้ว่า อีกเรื่องที่นอกเหนืออาหารการกิน

ที่มีปัญหากับสุขภาพองค์รวม อย่างคาดไม่ถึง

คือสภาพจิตใจ

โดยเฉพาะในช่วงไม่กี่ปีหลัง มีการพูดถึงของอาการ NPD หรือ Narcissistic personality disorder

ซึ่งเรื่องนี้ก็เตะถ่วงอยู่นาน จนเข้าเดือน 4 แล้วก็ยังไม่เริ่ม ฮาๆๆๆ

เอาจริงๆก็ด้วยภาระหลายอย่างที่ต้องสะสางครับ และเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ต้องใช้พลังในการเรียบเรียงสูง สูงกว่าเรื่องฉลากที่อันนั้นมองปุ๊บพิมพ์เร็วเท่าพูดได้เลย

แต่ NPD นี่ละเอียดอ่อนครับ จนคิดว่าต้องปูพื้นฐานให้เป็นระนาบเดียวกันก่อน เคลียร์ mindset เบื้องต้นกัน เพราะมันมีโอกาสสูงที่จะเจอคำพูดประมาณที่ว่า ไม่เห็นมีอะไร เรื่องเล็ก อ่อนแอก็แพ้ไป มาตัดสินการเรียนรู้นี้เยอะพอสมควร จากการที่ลองซักซ้อมกับคนใกล้ตัวมาแล้ว ฮาๆๆๆ คือผมคงเจอคนแกร่งมั๊ง

“ปัญหามักมาจาก เพราะเรายอมให้เรื่องไม่ปกติ เป็นเรื่องปกติ”

อาจจะดูยอกย้อนเล่นคำ แต่ผมพิมพ์แบบตรงที่สุดแล้วครับ

ปัญหาพื้นฐานของสังคมเลยครับข้อนี้ และมันคือจุดเล็กๆที่ลามไปเรื่องใหญ่ๆมากมาย

ไม่ต้องไปไกลขนาดว่า เราแก้มันได้หรือไม่ได้ หรือ คนทำเค้ามีเหตุที่ต้องทำ หรือ เรารับได้น่า อะไรแบบนั้น เอาแค่ว่า “ยอมให้เรื่องไม่ปกติ เป็นเรื่องปกติ” แค่นั้นเลยครับ ตรรกะเอาตามประโยคเลย เราคงเคยเจออะไรแบบนี้กันมาบ้าง

ผมทำการทดลองซาวเสียงความเห็นจากทุ่งฟ้าดูว่าจะมีอะไรให้อ่านกันบ้าง ระหว่างนี้ผมลองหาตัวอย่างอื่นไปพลางๆ แล้วตอนหน้ากลับมาขยายความประโยคนี้ต่ออีกทีครับ

#siamstr

#pirateketo

#NPD

#อย่ายอมให้เรื่องไม่ปกติเป็นเรื่องปกติ

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

ผมกลับกัน

ตั้งแต่รู้จัก bitcoin

ผมรู้ที่โยน โยนความกังวล

โยนความคาดหวัง

โยนความเครียด

ผมกลับปล่อยวางง่ายขึ้น

ชั่งแม่มไปทุกเรื่อง

สมัยก่อนเห็นอะไรก็จะแบบ

นี่มันไม่ปกตินะเว้ยยย คนเรา

เดี๋ยวนี้ผิดเพี้ยนไปกันหมด

เดี๋ยวนี้ชั่งแม่ม แก้ที่ตัวเรา

ปล่อยได้วางได้

มีที่โยน ก็คือ ให้ bitcoin fix มันละกัน

ปล. คงไม่ได้มีความคิดแบบใหนสุดโต่ง

มันอยู่ที่ว่าปรัชญาการใช้ชีวิต

แบบใหนมันเข้ากับตัวเราได้มากกว่า

การปล่อยวางเป็นเรื่องที่ดีมากเลยครับเห็นด้วยเลย

ถ้าสมมติว่าหน้าบ้านเรา มักจะมีเพื่อนบ้าน เอาอาหารมาเลี้ยงแมวจรเป็นประจำ ทำให้แมวจรมานอน มาถ่ายของเสีย รวมถึงมาคลอด อยู่หน้าบ้านเรา และบ่อยครั้งที่มานอนเกลื่อนโรงรถและสนามหญ้าในบ้านเรา

เราควรทำอย่างไรครับ

ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ปล่อยวางได้สินะ

ถ้าเป็นผม ผมคงบอกเพื่อนบ้าน

ว่าไม่ชอบ ให้เขาไปให้อาหารที่อื่น

มันทำให้แมวที่เราไม่ชอบมารบกวนบ้านเรา

คงทำแค่นี้แหละ แมวมาก็ไล่มันไป

ผมเข้าใจว่าทำจริงมันยาก

ลองคิดว่า ถ้าไม่มีเพื่อนบ้าน

แต่แมวมันมาเอง หนูมันมาเองตามธรรมชาติ

นกมันมาเอง มาสร้างรัง มาขี้ใส่รถ

เราคงไม่หงุดหงิดกับมันทุกเรื่อง..

ในส่วนเรื่องการจัดการอารมณ์

ใช้วิธีสังเกตุอารมณ์เอาครับ

ว่าจริงๆเราหงุดหงิดไม่พอใจ หรือขยะแขยง

อย่างน้อยรู้เท่าทันมันก็เบาลงครับ

ใช่เลยครับ ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ปล่อยวางได้ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นเล็กๆ ที่จะดึงเหยื่ออีกมากมาย เข้าสู่วังวนของ NPD

เพราะมิติของเรื่องนี้ สำหรับคนที่ทำไม่ได้จริงๆ แล้วมาเจอ NPD ล่าเข้าจริงจัง มันจะหลุดพ้นไม่ได้และมีหลายต่อหลายคนที่ทุกข์ทรมานจากสิ่งนี้ เพราะ NPD รู้จักการใช้วิธีขยี้จุดนี้จนเหยื่อจะเข้าสู่สเตจ กลับตัวไม่ได้ ออกมาก็ไม่ได้

และคนวงนอก ก็จะมองว่าแค่นี้เอง ในขณะที่คนที่ตกในภาวะนั้นเจียนตายอะครับ

ผมพยายามเรียบเรียงเรื่องราวจากการเข้าไปดึงเหยื่อ ออกมาจาก NPD ในรอบ 2-3 ปีนี้ ให้อยู่ในรูปแบบการเล้าเรื่องที่ให้คนเข้าใจถึงสภาพจิตใจเหยื่อ แต่ก็คิดว่ายังทำไม่ได้ดั่งใจเท่าไร 555

แต่ตัังเป้าไว้ว่า อยากถ่ายทอดให้ได้ในปี้นี้ครับ

เพิ่งนึกได้ ขออนุญาตเพิ่มเติม..

อยากให้แยกเรื่อง

ว่าสิ่งที่เราไม่พึงพอใจ

คือ คนกระทำ , การกระทำ , หรือผลการกระทำ

ถ้าจากตัวอย่าง

คือ เราไม่ชอบไอ่คน ที่ให้อาหาร

ถ้าคนสนิทเราให้โอเค

หรือไม่ชอบการให้อาหารหน้าบ้าน

ย้ายที่โอเค

หรือไม่ชอบแมว ขี้แมว

ถ้าเป็นหมา นกโอเค

พยามรักษาสุขภาพจิตเราให้ดีไว้

สติช่วยเราได้มากครับ