เพียงแค่เรา “เกิด” ก็เป็น “หนี้”
#Siamstr
Discussion
“หนึ้ชีวิต”
เราต่างต้องมีผู้ดูแลฟูมฟักในวัยแบเบาะ เนื้อตัวเปล่าเปลือยมิมีสิ่งใดห่อหุ้มเหนือชั้นผิวหนัง
ผู้ดูแลจะมี “หนี้” เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ
การให้น้ำนมถือเป็นการออกแรงเพื่อใช้ “หนี้” ในแต่ละวัน แต่ละช่วงเวลา
ผู้ให้น้ำนมต้องลงทุน ลงแรงเพื่อรักษาชีวิตและเพื่อดูแลต่อเติมอีกหนึ่งชีวิต
ถึงแม้นจะเป็นอาหารประเภทอื่นเพื่อประทังชีวิตเป็นอย่างน้อยก็เถอะ
มนุษย์นั้นสร้างผลผลิตให้ตนเองและยังมีเหลือให้แก่ผู้อื่น
เหตุเช่นนี้จึงมีพวกเราเป็นผลลัพธ์
มนุษย์เริ่มสร้างอาณาจักรของตนเองที่เรียกว่า “ครอบครัว”
เมื่ออาณาจักรใหญ่ขึ้น เราสามารถสร้างผลผลิตได้มากขึ้น
มนุษย์เรียนรู้วิธีการถนอมผลผลิตที่หามาได้ เปรียบเหมือนการสะสมพลังงานที่เหลือจากการใช้ไป เช่น การถนอมอาหารเป็นต้น
เมื่อหาได้มากกว่าการใช้ เราต่างมีสิ่งของเหลือใช้, เหลือเก็บและสุดท้ายคือเหลือทิ้ง
หลังจากนั้นหลายพันปีก็มีสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนเกิดขึ้น
