นอกเรื่อง มาแลกเปลี่ยนค่ะ

หลายท่านบอกว่า พุท โธ ทำให้เรารับรู้ถึงลมหายใจเข้า ออก มีสติรับรู้ เพราะจิตเราอยู่กับการบริกรรม พุท โธ

แต่ในขณะเดียวกันนั้นก็ทำให้เรายึดติด

ว่าจะต้องพุทโธ นะ ต้องรับรู้ว่า พุท โธ

ไม่ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ เราเอาจิตไปจดไว้ที่การบริกรรม

ทำให้จิตไม่ฟุ้งไปไหนไกล แต่ก็ทำให้จิตยังคงมีอัตตา

พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนให้พุท โธ

สอนเพียงรู้ลมหายใจ

หายใจเข้ายาวรู้ หายใจเข้าสั้นรู้

.

ส่วนตัวเคยบริกรรมพุทโธ แต่ไม่เคยรู้ลมหายใจสั้นยาว

ตอนนี้กำลังฝึกรู้ลมหายใจสั้นยาว

แบบไม่พุท โธ อยู่ค่ะ

อยากรู้ผลลัพธ์เหมือนกันว่าจะเป็นอย่างไรต่อ จิตจะว่างหรือฟุ้งกว่าเดิม 😅

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

ลองเปลี่ยนเป็น พฤหัส ศุกร์ดูก่อน

จันทร์ อังคารได้ป่ะ

ดั้ยๆๆๆ

ขออนุญาตแชร์แง่คิดครับ

ไม่ต้องสน ไม่ต้องเกร็ง สบายๆ ไม่มีถูกไม่มีผิดครับ จุดประสงค์เราคือ”สติ” 🌞

พุทโธ เป็นกุศโลบายให้จิตมีที่อยู่

สำหรับผมที่ ยังกระด้างอยู่ ให้รวมมีสติแบบง่ายๆ จะเรียกว่า “พุทโธ เทคนิค”ก็ได้ครับ ผมเน้นทำบ่อยนึกอะไรไม่ออกก็พุทโธเลยใช้เทคนิคนี้ 🙏🏼 เข้าใจตัวเอง เห็นตัวเอง ตอบคำถามที่สุด ฮะ

มีแค่ ทำ กับ ธรรม เท่านั้นแหล่ะครับ🙏🏼

ลองปล่อยทิ้งซึ่ง ภาษาและความเข้าใจในภาษาดู ยากและสนุก

มุ่งทิศจิตดั้งเดิม

มีหลายแบบ หลายวิธี

มีทำแบบตามอารมณ์

หรือแบบเพ่ง ตามจุด

ไม่ว่ายุบหนอ พุธโธ...

ผมก็ลองทั้งสองแบบ

ผมคิดว่าสำหรับมือใหม่

จิตเราจะฟุ้งเยอะเป็นพิเศษ

เพราะงั้นเริ่มที่เพ่งก่อน

พุธโธ.พุธโธ ให้สติเรานิ่งๆ

ลดจิตฟุ้งก่อน

พอเราเริ่มมีสติ จะท่าใหน

ผมว่าไม่มีปัญหา

จุดหมายปลายทางเราคือ

ตามทันอารมณ์ รู้เท่าทันสติ

เพื่อการกระทำ เราอยู่ในศีล