หลังจากผม Setup lnbits เล่นเอง ได้ไม่ถึงวันเจอช่องโหว่แบบงงๆ

เป็นช่องโหว่ของระบบหนึ่งในไทย ผสมกับช่องโหว่ lnbits

เลยทำทำให้ Blotcard ของผู้ให้บริการเจ้าหนึ่ง เกือบ 700 ใบรวมๆ 3 ล้านกว่า sats มีความเสี่ยงโดนขโมยตังได้ทุกเมื่อ

.

ซึ่งอาจจะเป็นเราเอง ขโมยซะเลยตั้ง 3 ล้าน sats ก็เกือบแสนบาทอยู่ หวานเจี๊ยบเลยยย

ถุ้ยยย อะหยอก โชคดีว่าไม่แพ้เสียงในหัวสภาพ

.

แจ้งอุดสิครับรอไร ฝืนเอาไปตรูโดนคนไทยไล่ล่าค่าหัวแน่นอน 🤣 และน่าจะทำคอมมูในไทยหลอนไปอีกนาน

.

ใดๆได้แจ้งให้เจ้าของ node รับทราบไปละ รอให้แพทช์ระบบให้ 100% ก่อน

เดะมาเล่าเบื้องหลังของคนบ้าแห่งการ over engineering ที่นั่งเขียน NTAG424-DNA card emulator จนสร้าง lnurlw ที่เป็น withdrawRequest โดยไม่ต้องมีบัตรจริง เอามาผสมกับช่องโหว่ จนสามารถดูดตังได้

#siamstr

ความเห็นใช่ความจริงมั้ย

และความจริงใช่ความเห็นมั้ย

ในเมื่อความจริงของแต่ละคนต่างกันตามมุมมองที่เห็น

และความเห็นของแต่ละคนก็เป็นความจริงที่แต่ละคนนั้นคิดออกมา

สภาวะจริงแท้นั้นยังมีอยู่จริงรึเปล่า

พระอาทิตย์ขึ้นตอน 6 โมงเช้า

แต่ในต่างประเทศเวลาเดียวกันพระอาทิตย์เพิ่งจะตกดินเอง

สสารมี 3 สถานะ แข็ง เหลว ก๊าซ

แต่เพิ่งมีการค้นพบสถานะใหม่คือ พลาสมา

วิทยาศาสตร์น่ะหรือที่เป็นความจริง

เป็นความจริงจนกว่าจะพบสิ่งที่จริงยิ่งกว่า

ความไม่แน่นอนคือสิ่งที่แน่นอน

คำนี้เป็นความเห็น หลายคนบอกว่าจริง

พิสูจน์ไม่ได้ แต่ทุกคนรับรู้ได้ด้วยตนเอง

เหตุใดความจริงกับความเห็นกลับคล้ายกัน

#siamstr

🫸🫷อสังขตธาตุ : ธรรมที่อยู่นอกกรอบมี–ไม่มี และจุดสิ้นสุดของภาษาแห่งความหลง

⸻

บทนำ

ในบรรดาความเข้าใจคลาดเคลื่อนทั้งปวงเกี่ยวกับนิพพาน

สิ่งที่ลึกและละเอียดที่สุด มิใช่ความไม่รู้เชิงข้อมูล

แต่คือ การนำภาษาของสังขตธรรม ไปอธิบายสิ่งที่ไม่ถูกปรุงแต่ง

มนุษย์คุ้นเคยกับโลกที่ประกอบด้วย “การมีอยู่” และ “การสูญไป”

คุ้นกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับลง

จึงเผลอถามนิพพานด้วยถ้อยคำเดียวกันนั้นว่า

มีหรือไม่ — อยู่หรือสูญ — เหลืออะไรหรือไม่เหลือ

แต่พระพุทธเจ้าไม่ทรงตอบคำถามเหล่านี้

ไม่ใช่เพราะนิพพานลึกลับ

หากเพราะ คำถามนั้นผิดตั้งแต่โครงสร้างของความคิด

พระองค์ทรงปฏิเสธทั้งความเห็นว่า

นิพพานคือความสูญสิ้น (อุจเฉททิฏฐิ)

และความเห็นว่านิพพานคือการดำรงอยู่ถาวร (สัสสตทิฏฐิ)

เพราะทั้งสองอย่างล้วนยังเป็นการเอา “สังขต”

ไปวัด “อสังขต”

อสังขตธาตุ มิใช่สิ่งที่มีอยู่เหมือนวัตถุ

มิใช่สิ่งที่หายไปเหมือนการสูญ

แต่เป็น ธรรมที่รู้ได้

เมื่อเหตุแห่งความหลง — อวิชชา ตัณหา และอุปาทาน — สิ้นไปโดยสิ้นเชิง

บทความนี้มิได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้นิยามนิพพาน

เพราะนิพพานไม่อาจถูกกักขังด้วยถ้อยคำ

หากมีจุดมุ่งหมายเพื่อชี้ให้เห็นว่า

เหตุใดพระพุทธเจ้าจึงทรงวางอสังขตธาตุไว้นอกกรอบ “มี–ไม่มี”

และเหตุใดการรู้แจ้งแท้ จึงเป็นการสิ้นสุดของคำถาม

ไม่ใช่การได้คำตอบใหม่

ต่อไปนี้คือคำอธิบาย เชิงพุทธวจนอย่างตรงแก่น ว่า

เหตุใดพระพุทธเจ้าทรงวาง “อสังขตธาตุ” ไว้นอกกรอบ “มี–ไม่มี”

และ เหตุใดจึงทรงปฏิเสธทั้งสัสสตทิฏฐิและอุจเฉททิฏฐิ

แม้จะตรัสว่านิพพานเป็น อมตธาตุ

⸻

๑. “มี–ไม่มี” เป็นภาษาของสังขตธรรม ไม่ใช่ของอสังขต

กรอบความคิด มี / ไม่มี

เกิดจากประสบการณ์ของมนุษย์ที่คุ้นเคยกับสิ่งซึ่ง

• เกิดขึ้น

• ดำรงอยู่

• เสื่อม

• ดับ

ทั้งหมดนี้คือ สังขตธรรม

คือสิ่งที่ ต้องอาศัยเหตุปัจจัย และอยู่ในกาลเวลา

ดังนั้นคำว่า

• “มีอยู่”

• “ไม่มีแล้ว”

จึงเป็นภาษา ของสิ่งที่เคยเกิด และสามารถดับได้

แต่ อสังขตธาตุ

คือธรรมที่ ไม่เกิด ไม่ดับ ไม่แปร ไม่ขึ้นกับเหตุปัจจัย

พระพุทธเจ้าจึงไม่ทรงอนุญาตให้ใช้กรอบเดียวกันไปวัด

การถามว่า “นิพพานมีอยู่ไหม”

เท่ากับเอา ภาษาของสิ่งที่เกิด

ไปวัด สิ่งที่ไม่เคยเกิด

นี่คือจุดผิดตั้งแต่ต้น

⸻

๒. ทำไม “นิพพานคือไม่มีอะไรเลย” จึงผิด (อุจเฉททิฏฐิ)

ถ้าพระพุทธเจ้าตรัสว่า

นิพพานคือความไม่มีอะไรเลย

นั่นแปลว่า

• เคยมีบางสิ่ง

• แล้วถูกทำให้สูญสิ้น

ซึ่งเท่ากับบอกว่า

นิพพานเป็น “ผลของการทำลาย”

แต่นิพพาน ไม่ใช่ผลของการทำลาย

พระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็น

• ความดับแห่งตัณหา

• ความสิ้นไปแห่งอุปาทาน

• ความสิ้นไปแห่งอวิชชา

คือ ดับเหตุแห่งการปรุง

ไม่ใช่การทำลาย “สิ่งหนึ่งสิ่งใด”

ถ้าบอกว่า “ไม่มีอะไรเลย”

จะกลายเป็นความเห็นว่า

เมื่อสิ้นแล้ว ทุกอย่างสูญ

ซึ่งเป็นอุจเฉททิฏฐิทันที

⸻

๓. ทำไม “นิพพานคือการดำรงอยู่ถาวร” ก็ผิด (สัสสตทิฏฐิ)

ในอีกด้านหนึ่ง

ถ้าตรัสว่า

นิพพานคือการดำรงอยู่ถาวร

คำว่า “ดำรงอยู่”

ย่อมหมายถึง

• มีสิ่งหนึ่ง

• ตั้งอยู่ในกาล

• ไม่เสื่อม ไม่ดับ

นั่นคือการ ยกนิพพานขึ้นเป็น “ภาวะ” หรือ “ตัวตนถาวร”

แม้จะเรียกว่า “อมตะ”

ก็ยังเป็นการคิดแบบสังขตอยู่ดี

เพราะยังแฝงความเป็น สิ่งที่มีอยู่ในเวลา

พระพุทธเจ้าจึงไม่ตรัสเช่นนั้น

เพราะจะเปิดช่องให้ยึดว่า

มีบางสิ่งที่ “เราไปเป็น” หรือ “เราไปอยู่”

ซึ่งคือสัสสตทิฏฐิ

⸻

๔. “อมตธาตุ” ไม่ได้แปลว่า “ดำรงอยู่ถาวร”

นี่คือจุดที่คนเข้าใจผิดมากที่สุด

คำว่า อมต ในพุทธวจน

ไม่ได้แปลว่า “อยู่ตลอดกาล” แบบสิ่งของ

แต่แปลว่า

ไม่อยู่ในกฎเกิด–ดับ

อมตธาตุ

= ธาตุที่ไม่เคยเกิด

ดังนั้นจึง ไม่ต้องคงอยู่ และ ไม่ต้องกลัวดับ

สิ่งที่ไม่เคยเกิด

ไม่ต้องอธิบายด้วยคำว่า “ดำรงอยู่”

การปฏิเสธการดำรงถาวร

จึง ไม่ขัดกับความเป็นอมตธาตุ

แต่เป็นการปกป้องไม่ให้เข้าใจผิดว่าเป็นตัวตน

⸻

๕. ทำไมพระพุทธเจ้าจึงใช้คำว่า “รู้ได้” แทน “มีอยู่”

พระองค์ไม่ตรัสว่า

นิพพานมีอยู่

แต่ตรัสว่า

เป็นธรรมที่พึงรู้ได้เฉพาะตน

เพราะ

• การ “รู้” ไม่จำเป็นต้องมีสิ่งของ

• การรู้ไม่เท่ากับการยึดว่าเป็นของเรา

นิพพาน

ไม่ใช่วัตถุ

ไม่ใช่ภาวะให้ถือ

แต่เป็น ความสิ้นไปของความหลง

เมื่อเหตุแห่งความหลงดับ

อสังขตธาตุ “ปรากฏ”

ไม่ใช่ในฐานะสิ่งที่เกิด

แต่ในฐานะ ความจริงที่ไม่เคยหายไป

⸻

๖. วิมุติญาณทัสนะ : จุดที่ทำให้ไม่ตกทั้งสองข้าง

วิมุติญาณทัสนะ

คือความรู้ชัดว่า

“สิ้นแล้ว”

สิ่งที่ควรสิ้นได้สิ้นแล้ว

• ไม่ได้รู้ว่า “ฉันเป็นอะไร”

• ไม่ได้รู้ว่า “มีสิ่งใดถาวร”

• ไม่ได้รู้ว่า “ทุกอย่างสูญ”

แต่รู้ว่า

ตัณหาสิ้น

อุปาทานสิ้น

อวิชชาสิ้น

นี่คือความรู้ที่

ไม่ตั้งอยู่บนมี–ไม่มี

เพราะรู้ในระดับเหตุ ไม่ใช่วัตถุ

⸻

๗. สรุปสั้นแต่ตรงแก่น

พระพุทธเจ้าทรงปฏิเสธทั้ง

• “ไม่มีอะไรเลย”

• “ดำรงอยู่ถาวร”

ไม่ใช่เพราะนิพพานคลุมเครือ

แต่เพราะ ภาษาทั้งสองข้างนี้ เป็นภาษาของสังขต

อสังขตธาตุ

• ไม่ใช่สิ่งที่มี

• ไม่ใช่สิ่งที่ไม่มี

• แต่เป็นธรรมที่รู้ได้

เมื่อความหลงสิ้นไป

และนี่คือเหตุที่พระองค์ตรัสว่า

เป็นธรรมที่พึงรู้เฉพาะตน

ไม่อาจชี้ด้วยถ้อยคำ

⸻

ภาคต่อ

ภาษามนุษย์กับนิพพาน : เหตุใดคำถามเรื่อง “อยู่ที่ไหน / มีไหม / เหลืออะไร” จึงผิดตั้งแต่ตั้งคำถาม

⸻

๑๑. ทำไมการถามว่า “นิพพานอยู่ที่ไหน” จึงเป็นคำถามผิด

คำถามว่า

นิพพานอยู่ที่ไหน

มีสมมติฐานแฝงอยู่ ๓ ชั้น โดยไม่รู้ตัว

1. ต้องมี “สิ่งหนึ่ง”

2. สิ่งนั้นต้อง “ตั้งอยู่”

3. การตั้งอยู่นั้นต้องอยู่ใน “ที่ใดที่หนึ่ง”

ทั้งสามข้อเป็น กรอบของสังขตธรรมทั้งหมด

แต่พระพุทธเจ้าตรัสชัดว่า

นิพพาน ไม่ใช่สิ่งที่ตั้งอยู่

ไม่ใช่สิ่งที่เคลื่อน

ไม่ใช่สิ่งที่เข้าถึงด้วยการ “ไป”

ดังนั้นคำถาม

อยู่ที่ไหน

จึงเท่ากับเอา แผนที่ของโลกสังขต

ไปหาสิ่งที่อยู่นอกแผนที่

คำถามจึงผิด ไม่ใช่คำตอบ

⸻

๑๒. ทำไมพระพุทธเจ้าทรง “ไม่ตอบ” คำถามบางประเภท

ในพระสูตรหลายแห่ง

พระพุทธเจ้าทรงนิ่ง ไม่ตอบ หรือเปลี่ยนคำถาม

เมื่อถูกถามว่า

• หลังตายแล้ว พระอรหันต์มีอยู่หรือไม่

• มีอยู่และไม่มีอยู่หรือไม่

• ไม่มีอยู่และไม่ไม่มีอยู่หรือไม่

ไม่ใช่เพราะคำตอบลึกลับ

แต่เพราะ ทุกตัวเลือกใช้กรอบเดียวกันทั้งหมด

คือกรอบ

มี / ไม่มี

ดำรง / สูญ

ซึ่งเป็นกรอบของ ขันธ์

แต่พระอรหันต์คือผู้ที่

ขันธ์ไม่ใช่ที่ตั้งของการยึดอีกต่อไป

จะเอาภาษาของขันธ์

ไปอธิบายสิ่งที่พ้นขันธ์

ย่อมผิดทั้งระบบ

⸻

๑๓. นิพพาน “ไม่เหลือ” อะไร — เพราะไม่มีอะไรให้เหลือตั้งแต่ต้น

คำว่า

เหลืออะไร

มีนัยว่า

• เคยมีบางสิ่ง

• แล้วบางส่วนหายไป

• บางส่วนยังคงอยู่

แต่นิพพาน

ไม่ใช่การ “คัดแยกสิ่งที่เหลือ”

พระพุทธเจ้าตรัสว่า

สิ่งที่ควรละ ละแล้ว

สิ่งที่ควรรู้ รู้แล้ว

เมื่ออวิชชาดับ

สิ่งที่ “ดูเหมือนมี” ทั้งหมด

ถูกเห็นว่า เป็นเพียงกระบวนการ

เมื่อกระบวนการสิ้น

ไม่มีคำว่า “เหลือ”

เพราะไม่เคยมี “ตัวสิ่ง” ให้เหลือ

⸻

๑๔. เหตุใด “ธาตุรู้” จึงต้องพูดด้วยความระวังที่สุด

คำว่า ธาตุรู้

ถ้าใช้ผิด จะกลายเป็น

• อัตตาละเอียด

• ตัวตนระดับอภิปรัชญา

• หรือจิตสากลแบบสัสสตะ

แต่ถ้าเข้าใจถูก

คำนี้ไม่ได้หมายถึง “ผู้รู้”

แต่หมายถึง

สภาวะที่ไม่ถูกปรุง

ซึ่งปรากฏเมื่อการหลงรู้สิ้นไป

จึงต้องเข้าใจว่า

• ไม่ใช่สิ่งที่ “เรามี”

• ไม่ใช่สิ่งที่ “เราเป็น”

• ไม่ใช่สิ่งที่ “อยู่ในเรา”

แต่เป็น

ธรรมที่ปรากฏเมื่อคำว่า “เรา” สิ้นความหมาย

⸻

๑๕. เหตุใดวิมุติญาณทัสนะ จึงไม่ใช่ความรู้เชิงข้อมูล

วิมุติญาณทัสนะ

ไม่ใช่การรู้ว่า

• นิพพานเป็นอย่างไร

• มีคุณสมบัติอะไร

• อยู่ตรงไหน

แต่คือความรู้ว่า

“ไม่มีสิ่งใดเหลือให้ยึด”

เป็นความรู้ที่

• ไม่เพิ่มสิ่งใหม่

• ไม่ได้คำตอบใหม่

• แต่ สิ้นคำถามทั้งหมด

นี่คือเหตุที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า

ผู้รู้แล้ว ย่อมไม่วิวาท

เพราะไม่มีฐานให้ถก

⸻

๑๖. ทำไมพระพุทธเจ้าจึงสอน “ให้ดูเหตุ” ไม่ให้ดู “ภาวะ”

ตลอดพุทธวจน

พระองค์ไม่สอนว่า

• นิพพานคืออะไร

• มีลักษณะอย่างไร

แต่สอนว่า

เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี

เมื่อสิ่งนี้ดับ สิ่งนี้จึงดับ

เพราะ

• ถ้าเห็นเหตุชัด

• การดับจะชัดเอง

• ไม่ต้องนิยามภาวะปลายทาง

นี่คือเหตุที่

ปฏิจจสมุปบาท

เป็นหัวใจของการรู้แจ้ง

ไม่ใช่ทฤษฎีนิพพาน

⸻

๑๗. สรุปสุดท้าย (ระดับลึกสุด)

พระพุทธเจ้าไม่ทรงพาออกจากทุกข์

ด้วยการให้ “คำอธิบายจักรวาล”

แต่ด้วยการ

ถอนรากของความหลงที่สร้างคำถามผิด

อสังขตธาตุ

• ไม่อยู่ในกรอบมี–ไม่มี

• ไม่อยู่ในกรอบอยู่–ดับ

• ไม่อยู่ในกรอบอัตตา–อนัตตาแบบขันธ์

แต่เป็น

ธรรมที่รู้ได้

เมื่อเหตุแห่งการหลงสิ้นไป

และเมื่อถึงตรงนั้น

คำถามทั้งหมด

จะหยุดเอง

โดยไม่ต้องมีคำตอบ

⸻

จุดตายของภาษาในพุทธธรรม

เหตุใดคำอธิบายต้องหยุด เมื่อปัญญาทำหน้าที่เสร็จ

ภาษาเกิดขึ้นเพื่ออธิบายโลกของสังขตธรรม

โลกที่ประกอบด้วยเหตุ ปัจจัย การเกิด การดับ

และความสัมพันธ์เชิงเวลา

ดังนั้น ภาษาไม่เคยเป็นกลาง

แต่ถูกออกแบบมาเพื่อ “ชี้สิ่งที่เกิดแล้ว”

ไม่ใช่เพื่อ “เปิดสิ่งที่ไม่เคยเกิด”

พระพุทธเจ้าทรงใช้ภาษา

ไม่ใช่เพื่ออธิบายนิพพาน

แต่เพื่อ รื้อความหลงที่บังนิพพาน

เมื่อภาษาทำหน้าที่รื้อเหตุแห่งความหลงเสร็จ

ภาษานั้นเองต้องหยุด

เพราะถ้ายังเดินต่อ

ภาษาจะกลายเป็นเครื่องมือของอุปาทานรูปแบบใหม่ทันที

นี่คือ “จุดตายของภาษา” ในพุทธธรรม

ไม่ใช่จุดอับ

แต่เป็นจุดที่ปัญญาไม่ต้องพึ่งถ้อยคำอีกต่อไป

⸻

ทำไมพระอรหันต์ไม่อธิบายนิพพาน

คำถามที่มักเกิดขึ้นคือ

ถ้าพระอรหันต์รู้แล้ว ทำไมไม่อธิบายให้ชัดเจน

คำตอบไม่ใช่เพราะท่านหวงความรู้

แต่เพราะ ไม่มีสิ่งให้ยึดในคำอธิบายนั้น

นิพพานไม่ใช่ “เนื้อหา”

ที่ถ่ายทอดจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่งได้

แต่เป็น ผลของการสิ้นเหตุ

พระอรหันต์

• ไม่เห็นสิ่งใดเป็น “ของตน”

• ไม่เห็นสิ่งใดเป็น “ภาวะให้รักษา”

• ไม่เห็นสิ่งใดเป็น “ความจริงที่ต้องยืนยัน”

ดังนั้น การอธิบายนิพพาน

ย่อมมีแต่จะทำให้ผู้ฟัง

เอาคำพูดนั้นไปสร้างภาพ

และยึดภาพนั้นแทนการละเหตุ

พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า

ธรรมนี้ลึก เห็นได้ยาก รู้ตามได้ยาก

ไม่ใช่เพราะซับซ้อน

แต่เพราะ ไม่เปิดช่องให้ยึด

⸻

อสังขตธาตุ กับขอบเขตสุดท้ายของปัญญา

ปัญญาในพุทธศาสนา

ไม่ได้ทำหน้าที่ “สร้างความเข้าใจ” เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แต่ทำหน้าที่ ทำลายความเข้าใจผิด ทีละชั้น

ชั้นแรก

– เห็นว่าร่างกายไม่ใช่ตัวตน

ชั้นถัดมา

– เห็นว่าเวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่ใช่ตัวตน

ชั้นลึกสุด

– เห็นว่าแม้ “ผู้รู้” ก็เป็นกระบวนการที่อาศัยเหตุ

เมื่อถึงจุดนี้

ปัญญาไม่มีอะไรต้องทำต่อ

เพราะไม่มีสิ่งใดให้เห็นว่า “เป็น”

อสังขตธาตุ

จึงไม่ใช่สิ่งที่ปัญญา “เข้าไปจับ”

แต่เป็นสิ่งที่ ปรากฏเมื่อปัญญาหยุดทำงานในฐานะเครื่องมือ

นี่คือขอบเขตสุดท้ายของปัญญา

ไม่ใช่ความมืด

แต่เป็นความสว่างที่ไม่ต้องอาศัยการคิด

⸻

บทสรุป : ธรรมที่ไม่ต้องอธิบาย แต่ต้องสิ้นเหตุ

พระพุทธเจ้าไม่ทรงสอนนิพพาน

ด้วยการบอกว่า “มันคืออะไร”

แต่สอนด้วยการชี้ว่า

เมื่อสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี

เมื่อสิ่งนี้ดับ สิ่งนี้จึงดับ

เมื่ออวิชชาดับ

ตัณหาดับ

อุปาทานดับ

คำถามทั้งหมดเกี่ยวกับ

มี–ไม่มี

อยู่–ดับ

เหลือ–ไม่เหลือ

จะสิ้นไปเอง

โดยไม่ต้องได้คำตอบ

และนั่นเอง

คือการรู้แจ้ง

ไม่ใช่การเข้าใจ

#Siamstr #nostr #พุทธวจน #ธรรมะ

GM #siamstr ออกกำลังกายตอนเช้าอากาศดีมากๆ🏃..ขอให้ทุกท่านมีความสุขในวันอังคาร มีสุขภาพกาย สุขภาพใจแข็งแรงทุกท่านนะครับ❤️

“ที่ไหนมีความตั้งใจที่นั่นมีหนทาง ลงมือปฏิบัติแล้วจะบรรลุเป้าหมาย”…. The magic of thinking big Book📖

gm

GM #siamstr ทักทายกันตอนเช้ากับอากาศเย็นๆ ฟินๆ❄️🥶..ขอให้ทุกท่านมีความสุขในวันศุกร์ ไปไหนมาไหนติดเสื้อกันหนาวไปด้วยนะครับ❤️

“เราต้องยอมรับหากความผิดหวังเกิดขึ้น แต่อย่าสูญเสียความหวัง”… Martin Luther King Jr.

All in🌞 ของผมหมายถึง

ทุกเม็ด ห่าอะไรทำได้ เอาหมด

โง่ๆ ขยับตัว ทำอะไรบางอย่างแลกมา

=1508 sat

ป๋อง 58 บาท/kg

ติก ใส 5 บาท/kg

กล่องลังรวม 4 บาท/kg

เวลาคิดอะไรไม่ออก

ผมมักเริ่มจาก ”เคลียร์“ ”ตัวเอง“

ก่อน

ร้านขายของเก่าไม่ได้น่ากลัว

แจ้งให้ทราบ

Gday #siamstr

GM #siamstr เช้าวันจันทร์ที่สดใส จะทำอะไรก็ตั้งใจทำอย่างเต็มที่นะครับ💪..ขอให้ทุกท่านมีความสุข ดูแลสุขภาพกันดีๆนะครับ❤️

“ความมั่งคั่ง เป็นผลมาจากการใช้ชีวิตอย่างขยันหมั่นเพียร รู้จักวางแผน และเหนือสิ่งอื่นใดคือการมีวินัยในตนเอง”….Thomas J. Stanley

อย่าเสียเวลาชีวิตให้กับความอิจฉาเลย คนไหนมีความสุขก็จงพลอยยินดีและมองมายังตัวเองเถอะว่าเรานั้นก็สุขเช่นกัน 🙂

ขออนุญาตแชร์ความเห็นส่วนตัวนะครับ

เช่นเมื่อ โกรธ

รูปเป็นปัจจัยให้เกิด นาม = เห็นหน้าเลยหมั่น(โกรธ)

นามเป็นปัจจัยให้เกิดรูป = หมั่น หน้าเลยตึง

ลองนึกถึงเวลาโกธร จริงๆ มันไม่มี รู้ตัวครับมันไม่เห็น มันเลยไม่ปล่อย ณ ตอนเราโกรธ สภาวะ”ไม่รู้“ ตัวกูจึงโกรธ แต่พอ “รู้” โกรธมันดับ ทันที ครับ

ที่ดับก็เพราะมีสติ ”รู้“เห็นตามธรรม เลยปล่อยได้ ตามแบบที่พี่ว่ามาเลย แต่มันอารมแบบว่างๆโล่งๆ ผมเลยถือวิสาสะ แนะนำให้หาเหตุปัจจัยต่อ

ส่วนหลักพิจารณา

-พิจารณากระบวนการและเหตุปัจจัย เมื่อมี ขณะที่มันเกิด จึงต้องใช้ “สติ” รู้เห็นเข้าใจสว่างแจ่มแจ้งด้วยเหตุปัจจัย (สติมาปัญญาเกิด)

-พิจารณาหลังเกิด ”ใช้ความคิด“ ตึกตรองใช้สมองเหตุผลทางโลก

🙏🏼🙏🏼🙏🏼 เกิดดับรัวๆ ถ้าเรื่องโกรธ ไม่ทัน มีเรื่องอีกให้พิจารณาเล่น ได้ทุกขณะ ทุก อริยาบท เลยครับ

GM #siamstr หนังสือ Propaganda (1928) ของ Edward Bernays ถือเป็นงานคลาสสิกที่อธิบายถึง “ศาสตร์และศิลป์ของการโน้มน้าวมวลชน” ผ่านแนวคิดเรื่อง การควบคุมความคิดเห็นของสาธารณะอย่างเป็นระบบ ผมขอสรุปเนื้อหาโดยย่อ ดังนี้👇

🧠 บทที่ 1: หลักการสร้างความอลหม่าน

Bernays เริ่มต้นด้วยการอธิบายว่า ในสังคมประชาธิปไตยสมัยใหม่ ประชาชนจำนวนมากจำเป็นต้องถูก “ชี้นำทางความคิด” โดยกลุ่มคนจำนวนน้อยที่เข้าใจกลไกของจิตมนุษย์และการสื่อสารมวลชน เขาเรียกกระบวนการนี้ว่า “การจัดการความคิดเห็นสาธารณะ” ซึ่งไม่ใช่การหลอกลวง แต่เป็นการสร้างระเบียบจากความวุ่นวายของข้อมูล Bernays เห็นว่าหากขาดระบบนี้ สังคมจะสับสนและไม่สามารถตัดสินใจร่วมกันได้ ดังนั้น “การโฆษณาชวนเชื่อ” จึงเป็นเครื่องมือจำเป็นในการบริหารระบอบประชาธิปไตยให้มีประสิทธิภาพ

📰 บทที่ 2: การโฆษณาชวนเชื่อสมัยใหม่

บทนี้ชี้ให้เห็นว่าการโฆษณาชวนเชื่อ (propaganda) ในยุคใหม่ไม่ใช่การบังคับ แต่คือการใช้จิตวิทยาและข้อมูลเพื่อโน้มน้าวพฤติกรรมโดยสมัครใจ เทคโนโลยีและสื่อมวลชน เช่น หนังสือพิมพ์ วิทยุ โปสเตอร์ ทำให้สามารถสื่อสารกับคนจำนวนมากได้พร้อมกัน เขาเสนอให้ใช้เทคนิคเหล่านี้อย่างมีจรรยาบรรณ เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อสังคมและเศรษฐกิจ การสื่อสารสมัยใหม่จึงเป็น “เครื่องมือจัดระเบียบสังคม” มากกว่าการบิดเบือนข้อเท็จจริง

👔 บทที่ 3: นักโฆษณาชวนเชื่อสมัยใหม่

กล่าวถึงบทบาทของ “นักโฆษณาชวนเชื่อมืออาชีพ” ซึ่งควรเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา สังคม และการสื่อสาร บุคคลนี้ทำหน้าที่เชื่อมโยงระหว่างองค์กรกับสาธารณะ เพื่อสร้างความเข้าใจและภาพลักษณ์ที่ดี เขายกตัวอย่างว่าการเมือง ธุรกิจ และสังคมต่างพึ่งพาคนกลุ่มนี้โดยไม่รู้ตัว เป้าหมายไม่ใช่การหลอกลวง แต่คือการนำเสนอความจริงในรูปแบบที่โน้มน้าวใจและสอดคล้องกับอารมณ์ของผู้คน

🧩 บทที่ 4: จิตวิทยาการประชาสัมพันธ์

บทนี้อธิบายว่า เบื้องหลังการสื่อสารที่ประสบความสำเร็จคือ “ความเข้าใจในจิตใต้สำนึกของมนุษย์” ผู้คนมักตัดสินใจจากอารมณ์ ความเชื่อ และค่านิยมมากกว่าข้อเท็จจริง นักประชาสัมพันธ์จึงต้องเรียนรู้วิธี “กรอบความคิด” (framing) เพื่อสร้างการยอมรับอย่างเป็นธรรมชาติ การเข้าใจจิตวิทยาคือ หัวใจของการโน้มน้าวมวลชนอย่างมีประสิทธิผล

💼 บทที่ 5: ว่าด้วยธุรกิจกับประชาชน

ธุรกิจไม่สามารถดำรงอยู่ได้หากขาดการสนับสนุนจากสังคม บริษัทต้องใช้หลัก PR เพื่อสร้างความไว้วางใจ ความโปร่งใส และความสัมพันธ์กับผู้บริโภค Bernays ยกตัวอย่างแคมเปญที่ทำให้คนรู้สึกว่า ผลิตภัณฑ์มีคุณค่าทางสังคม เช่น เชื่อมโยงแบรนด์กับสุขภาพหรือความมั่นคง ธุรกิจที่เข้าใจจิตสำนึกของสาธารณะจะเติบโตได้ยั่งยืนกว่า

🗳️ บทที่ 6: การโฆษณาชวนเชื่อกับผู้นำทางการเมือง

Bernays มองว่าการเมืองคือ “การจัดการความคิดเห็นของประชาชนในระดับชาติ” ผู้นำต้องเข้าใจวิธีใช้สื่อเพื่อสื่อสารนโยบายและสร้างภาพลักษณ์ที่น่าเชื่อถือ การโฆษณาชวนเชื่อช่วยให้ประชาชนเห็นทิศทางเดียวกัน และยอมรับนโยบายโดยสมัครใจ เขาเตือนว่าหากใช้โดยไม่มีจรรยาบรรณ ก็อาจกลายเป็นเครื่องมือเผด็จการได้

👩 บทที่ 7: การเคลื่อนไหวของสตรีกับการโฆษณาชวนเชื่อ

บทนี้ยกกรณีศึกษาการปลดปล่อยสตรีและสิทธิเลือกตั้งหญิงว่าเป็นผลของการโฆษณาชวนเชื่อเชิงบวก เขาอธิบายว่าการสื่อสารที่วางกลยุทธ์ดีสามารถเปลี่ยนค่านิยมทางสังคมได้อย่างถาวร ผู้หญิงกลายเป็นพลังทางการเมืองและเศรษฐกิจที่ธุรกิจต้องให้ความสำคัญ การเปลี่ยนทัศนคติของคนจำนวนมากต้องอาศัยทั้งอารมณ์ เรื่องราว และสัญลักษณ์ทางสังคม

🎓 บทที่ 8: การโฆษณาชวนเชื่อทางการศึกษา

สถาบันการศึกษาก็ใช้การโฆษณาชวนเชื่อได้ เพื่อปลูกฝังค่านิยมที่ดี เช่น ความรับผิดชอบต่อสังคมและความคิดเชิงวิพากษ์ Bernays เห็นว่าการสื่อสารในโรงเรียนและมหาวิทยาลัยต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของการเข้าใจมนุษย์ ระบบการศึกษาที่ไม่ใส่ใจจิตวิทยาสังคมจะล้มเหลวในการสร้างพลเมืองคุณภาพ การเรียนรู้จึงควรเป็นทั้ง “การให้ข้อมูล” และ “การจัดกรอบความคิด” ของเยาวชน

🤝 บทที่ 9: การโฆษณาชวนเชื่อในภาคสังคมสงเคราะห์

องค์กรสังคมและมูลนิธิต่าง ๆ ก็ต้องอาศัย PR เพื่อขับเคลื่อนภารกิจ การสร้างแรงบันดาลใจให้คนบริจาคหรือร่วมกิจกรรมต้องเข้าใจอารมณ์และค่านิยมของผู้คน Bernays ชี้ว่าการสื่อสารอย่างมีเป้าหมายสามารถกระตุ้นความเห็นอกเห็นใจและความร่วมมือทางสังคม เขาเห็นว่าการโฆษณาชวนเชื่อไม่จำกัดอยู่ที่ธุรกิจหรือการเมือง แต่เป็นพลังแห่งความร่วมมือของมนุษย์

🧬 บทที่ 10: ว่าด้วยวิทยาศาสตร์และศิลปะ

มีการเปรียบการโฆษณาชวนเชื่อว่าเป็นทั้ง “วิทยาศาสตร์” ที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูล และ “ศิลปะ” ที่ใช้ความคิดสร้างสรรค์ นักสื่อสารที่ดีต้องเข้าใจทั้งโครงสร้างของข้อมูลและอารมณ์ของมนุษย์ เขาเรียกร้องให้การโฆษณาชวนเชื่อพัฒนาอย่างมีจรรยาบรรณ ใช้เพื่อความก้าวหน้าทางวัฒนธรรมและมนุษยชาติ

🌐 บทที่ 11: ระบบการโฆษณาชวนเชื่อ

บทสรุปของทั้งเล่ม การโฆษณาชวนเชื่อคือ “กลไกที่มองไม่เห็น” ที่ควบคุมสังคมสมัยใหม่ มันเป็นเครื่องมือของการบริหารประชาธิปไตย ไม่ใช่ศัตรูของมัน ผู้ที่เข้าใจระบบนี้สามารถนำสังคมไปสู่ทิศทางที่สร้างสรรค์ได้ หากมีจริยธรรม “ประชาธิปไตยที่แท้จริงต้องมีผู้ชี้นำที่เข้าใจศิลปะแห่งการสื่อสาร” ไม่ใช่เพียงเสียงข้างมากที่ขาดการจัดการ

ต้องขอขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้ หนังสือเล่มนี้เนื้อหาหลายส่วนคล้ายคลึงกับเนื้อหาในหนังสือ Fiat Standard มากๆ อย่างน้อยเราต้องเป็นคนส่วนน้อยที่ตระหนักรู้ในเรื่องนี้ ลองหาอ่านกันดูนะครับ 🙂…ถ้าผมอ่านเล่มไหนเห็นว่าดี มีประโยชน์ ขออนุญาตมาแชร์ให้ชาวทุ่งม่วงอีกนะครับ🙏❤️

ขอบคุณมากครับ เรื่องการพิจารณานี้รบกวนถามได้ไหมครับว่าจะพิจารณาเมื่อใด เมื่อเหตุเกิดหรือหลังเหตุผ่านไปแล้ว เรื่องดังกล่าวนี้เป็นเรื่องที่ผมพยายามศึกษาแต่ยังนึกภาพไม่ออก เลยทำได้เพียง รู้-เห็น-ปล่อย เป็นหลักครับ 🙏

กำหนดรู้ก็พอ

ไม่ว่าจะความรู้สึกอยากที่จะ....

หรือว่าความรู้สึกไม่อยากที่จะ....

Focus แค่ "รู้" ว่าในหัวกำลังเกิดอะไรขึ้น โดยไม่ต้องแทรกแซง เหมือนมองแม่น้ำที่ไหลผ่านไป ทั้งน้ำขุ่น น้ำใส แม้มันจะขุ่นก็ไม่ต้องไปหาทางทำให้มันใส

แม้มันจะใสก็ไม่ต้องพยายามไปยึดว่ามันจะต้องใสไปตลอด

ทุกอย่างแค่มอง//รับรู้//ไม่แทรกแซง

จะแทรกแซงเฉพาะการกระทำที่ "แสดงออก" มาในกรณีที่จะทำสิ่งที่ไม่เหมาะสม

เมื่อผมทำเช่นนี้ทุกอย่างเลยดูง่ายขึ้น ไม่ค่อยมีภาระทางจิตใจตกค้าง แม้จะตกค้าง วนเวียนในหัวระยะเวลาที่วนเวียนอยู่มันก็สั้นลงๆ

สุดท้ายก็จะเหลือแค่ปัจจุบัน

จุดที่ต้องระวัง (ผมพลาด)

1. อาจเผลอแทรกแซงโดยไม่รู้ตัว เช่น เมื่อโกรธอาจเผลอข่มความโกรธ แล้วคิดว่าวางเฉยต้องไม่รู้สึกอะไร, เมื่อผิดหวังต้องข่มให้ไม่รู้สึก, เมื่อสนุกเพลิดเพลินต้องข่มว่าเราต้องไม่สนุกสิ

2. วางความอยากได้ แต่กลับไม่ยอมวางความไม่อยาก เช่น ไม่อยากให้จิตใจไม่สงบเช่นนี้ (=ความอยากที่แฝงมาในรูปความไม่อยาก)

3. ไม่แทรกแซงแต่ไม่ละเลย เช่น หากเจ็บป่วย ใช่ว่ากำหนดรู้เฉยๆปล่อยให้อาการลุกลามจนรุนแรง แต่ควรกำหนดรู้ด้วยปัญญาว่าจุดนี้รักษาเองเบื้องต้นได้ จุดนี้วิกฤติแล้วต้องเข้ารับการรักษาเร่งด่วน เป็นต้น

สุดท้ายแล้วผมยังต้องเรียนรู้ต่อไปเรื่อยๆไม่สิ้นสุด สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงการแชร์ประสบการณ์เบื้องต้น เผื่อว่าใครจะเคยเจออะไรคล้ายๆกัน

#siamstr

GM #siamstr เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นวัฏจักรชีวิต ..แต่เกิดมา 1 ครั้ง ต้องสร้างคุณค่าดีๆ ทิ้งไว้ให้กับโลกใบนี้ด้วยนะครับ🌎🙂..ขอให้ทุกท่านมีความสุขในวันจันทร์ รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ❤️

“อย่าเสียเวลาและพลังงานไปกับความผิดหวัง อย่าด่าว่าตัวเอง วางแผนที่จะเอาชนะในคราวต่อไป”….เบนจามิน แฟร์เลส

มอง Bitcoin ให้มีหน่อยเป็น sat ไม่ใช่มองให้เป็นบาท มีแต่คนยังอยู่กับโลกเฟียสเท่านั้นละที่มองมันเป็นบาท #siamstr #btc #Bitcoin

GM #siamstr

it's pull day!

GM #siamstr ทักทายกันตอนเช้าเช่นเคย เพิ่มพลังบวกก่อนเริ่มงานกันครับ🙂..ขอให้ทุกท่านมีความสุขในวันพุธ สุขภาพกาย สุขภาพใจ แข็งแรงกันทุกท่านนะครับ❤️

“การตั้งสติ คือการสังเกตความคิดและการกระทำของตัวเราเอง เพื่อให้เราสามารถเลือกทางที่ดีที่สุดในปัจจุบัน แทนที่จะถูกขับเคลื่อนโดยโปรแกรมที่ตั้งไว้ตั้งแต่ในอดีต”…. Secrets of Millionnaire Mind Book📖

ขอบคุณสำหรับ sat อันมีค่านะครับ

หักค่าไฟเป็นค่าใช้จ่าย แต่ไม่ต้องระบุ ว่าทำไมใช้ไฟเยอะ ไม่ต้องแจ้งถึงbtc ที่ขุดได้ แบบนี้ก็จะได้ BTC ที่ไม่ผ่าน KYC ด้วย และถ้าสามารถใช้ชีวิต ได้ด้วยการ อาศัยร้านที่รับชำระ ด้วย BTC จะสุดยอดมาก แต่ก็คงต้องหาวิธีแปลงเป็นเห็นบาท

ผมมองว่าคงไม่ต้องถึงขั้นทำงบบริษัทขาดทุน อาจจะพอเหลือกำไรไว้บางส่วน และไม่ต้องทำปันผลให้ผู้ถือหุ้น 5555555

GM #siamstr วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆ คิดจะทำอะไร ลงมือทำเลยนะครับ อย่าปล่อยจนเราต้องพูดคำว่า “รู้งี้..….”😁…ขอให้ทุกท่านมีความสุขวันอังคาร รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ❤️

“การลงทุนที่ยิ่งใหญ่และให้ผลตอบแทนมากที่สุดก็คือ การลงทุนในความรู้ให้กับตัวคุณเอง”…. The magic of thinking big Book📖

GM #siamsrt ชีวิตจะมีความสุขหรือไม่อยู่ที่มุมมองของเรา ก้าวแรกอยู่ที่เริ่มลงมือทำเสมอ🙂..ขอให้ทุกท่านมีความสุขในวันอังคาร รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ❤️

“ใครก็ตามที่ไม่ระมัดระวังเกี่ยวกับความจริงในเรื่องเล็กๆ ก็ไม่สามารถให้ความไว้วางใจในเรื่องสำคัญๆได้”….Albert Einstein